و در مجراى رودخانه .
لجح
(
lajah
) ا . ع . پلك بالائين چشم .
لجح
(
lajah
) م . ع . گوشت گرفتن بام چشم و روان شدن خم چشم ( و الفعل من سمع ) .
لجذ
(
lajz
) و (
lajaz
) م . ع . لجذنى فلان لجذا و لجذا ( از باب نصر و سمع ) :
بيشتر و دوباره خواست فلان از من چيزى پس از آنكه يك بار بوى داده بودم . و لجذ الطعام :
خورد طعام را . و لجذت الدابة : نخستين چربد آن ستور . و لجذت الماشية الكلاء :
خورد آن ستور گياه را بلب و كرانهء زبان .
فلجذ الكلاء ( مجهولا ) : پس خورده شد اندكى از آن گياه . و لجذ الكلب الاناء :
ليسيد آن سگ خنور را . و لجذ فلانا :
برانگيخت فلان را .
لجز
(
lajez
) ص . ع . لغزان و چسبان مقلوب لزج (
lazej
) .
لجف
(
lajf
) م . ع . سخت زدن و كندن در بن خوابگاه آهو ( و الفعل من ضرب ) .
لجف
(
lajaf
) ا . ع . كندگى كرانهء خوابگاه آهو و ميانهء رودبار و حفر در كرانهء چاه و كندن جاى آب خورده از حوالى تك چاه و ايستاد نگاه توجبه و چاه سر تنگ فراخ شكم .
ج : الجاف (
alj f
) .
لجلاج
(
lajl j
) ا . پ . پير و مرشد قمار بازان كه ليلاج نيز گويند . و نام واضع بازى شطرنج . و مردم متردد خاطر بىثبات و ناپايدار و مشوش و آشفته و شككننده . و مردم زبان گرفته و الكن . و سيم . و سيماب .
لجلج
(
lajlaj
) ص . ع . در هم آميخته و مشتبه و مردود و ناروا . يق . الحق ابلج و الباطل لجلج .
لجلجة
(
lajlajat
) م . ع . لجلج فى كلامه لجلجة : در دهن گردانيد سخن را .
و لجلج اللقمة فى فمه : خائيد لقمه را در دهان .
لجلجه
(
lajlaje
) ا . پ . يك قسم معجون معطرى .
لجم
(
lajm
) ا . پ . گل تيره و لاى سياه ته جوى . و گولاب و حوض .
لجم
(
lajm
) ا . ع . غورهء انگور .
لجم
(
lajm
) لجم الثوب لجما ( از باب نصر ) : دوخت آن جامه را .
لجم
(
lajm
) ا . ع . هواى جو . و غوك .
لجم
(
lajam
) ا . ع . آنچه بدان فال بد گيرند و تطير كنند . و لگام بستگاه از روى ستور . و غوك .
لجم
(
lojam
) ا . ع . قسمى از آفتاب پرست بزرگ و كلان و زهردار . و غوك .
لجم
(
lojom
) ع . ج . لجام (
lej m
) .
لجمة
(
lojmat
) ا . ع . كوه هموار گستردهء بر زمين . و كرانهء رودبار .
لجمة
(
lajamat
) ا . ع . لگام بستگاه از روى ستور .
لجن
(
lajan
) ا . ع . برگ كوفتهء با آرد آميخته .
لجن
(
lajn
) م . ع . لجن الورق لجنا ( از باب نصر ) : كوبيد برگ را و آميخت آن را با آرد و يا با جو جهت علف ستور .
لجن
(
lajan
) م . ع . لجن به لجنا ( از باب سمع ) : در آويخت به آن .
لجن
(
lajan
) و (
lajen
) و (
lojn
) ا . پ .
هر چيز به گل آميخته شده . و گل سياه تيره ته جوى آب و حوض و گولاب و جز آن .
لجن
(
lajen
) ص . ع . شىء لجن : چيز چرك .
لجنة
(
lajenat
) ا . ع . گروه مردم كه براى كارى گرد آيند و بدان خشنود باشند .
لجوبة
(
lojubat
) م . ع . لجب لجابة و لجوبة . مر . لجابة .
لجوج
(
lajuj
) ص . پ . - ماخوذ از تازى - ستيهنده و ستيزهكننده و زكاره و ژكاره و سختى كنندهء در لجاجت و خشم و قهر .
لجوج
(
lajuj
) و لجوجة
(
lajujat
) ص . ع . ستيهنده ( و التاء للمبالغة ) .
لجوجى
(
lajuji
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - لجاجت و ستيزگى و خصومت و مناقشت .
لجون
(
lajun
) ص . ع . شتر سركش گران رفتار ( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) .
لجون
(
lojun
) ص . ع . لجن لجانا و لجونا . مر . لجان .
لجه
(
lojje
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - ميان دريا و عميقترين موضع درياى ژرف .
لجى
(
laji
) ا . پ . چانه و زنخدان .
لجى
(
lojjiyy
) و (
lejjiyy
) ص . ع .
بحر لجى : درياى بسيار آب . و كذلك :
بحر لجى .
لجيف
(
lajif
) ا . ع . تير پهن پيكان . و نام اسب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و كنار در .
لجيفة
(
lajifat
) ا . ع . كنار و لب در .
لجيفتان
(
lajifat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو كنار در .
لجين
(
lajin
) ا . ع . كف دهان شتر . و برگ افتاده . و برگ كوفتهء با آرد مخلوط كرده جهت تعليف شتران .
لجين
(
lojayn
) ا . ع . سيم و نقره .
لچ
(
lac
) ا . پ . روى و رخسار و چهره و عارض .
لچ
(
loc
) ص . پ . برهنه و عريان .
لچك
(
lacak
) ا . پ . پارچهء چهارگوشه كه آن را دولا كنند به نحوى كه سه گوشه گردد و زنان بر سر بر بالاى چارقد بندند .
لچوچ
(
locuc
) ا . پ . مردمان برهنه و رند و خراباتى .
لچه
(
loce
) ص . پ . برهنه و رند و خراباتى