لثيمية
(
losaymeyyat
) ا . ع . يك قسم جامهء شريف و بابها .
لج
(
laj
) ا . پ . لگد و منازعه و مناقشه و خصومت و سختى در خشم و قهر . و شق نقيض و لجاجت و زخم و جراحتى كه از ضرب پا حاصل شود . و لج زدن : لگد زدن . و لج كردن :
خصومت و لجاجت كردن و سختى نمودن در قهر و خشم .
لج
(
lojj
) ا . ع . گروه بسيار و ميانهء آب . و معظم آب . و شمشير . و كرانهء رودبار . و جاى درشت از كوه . و نام تيغ عمرو بن عاص .
لج
(
lojj
) ص . ع . جمل ادهم لج :
شتر نيك سياه .
لجأ
(
laja '
) ا . ع . پناه جاى . و غوك نر .
لجأ
(
laja '
) م . ع . لجا اليه لجا و ملجأ ( از باب فتح و سمع ) : پناه گرفت به آن .
لجاب
(
lej b
) ع . ج . لجبة (
lajbat
) و (
lejbat
) و (
lojabat
) و (
lajabat
) .
لجابة
(
laj bat
) م . ع . لجبت الشاة لجابة و لجوبة ( از باب كرم ) . كم شير گرديد گوسپند و بسيار شير گرديد .
لجأة
(
laja'at
) ا . ع . غوك ماده .
لجاج
(
laj j
) ا . پ . جيوهء پاك و صاف .
لجاج
(
laj j
) م . ع . لج فى الامر لججا و لجاجا و لجاجة : ملازم آن كار شد و مواظبت از آن نمود و ستيهيد و الحاح در كار نمود . و لج فلان : مداومت كرد فلان در خصومت و ستيزگى .
لجاج
(
laj j
) م . ع . ستيزگى و خصومت نمودن طرفين .
لجاج
(
lej j
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ستيزگى و خصومت و مناقشت و لجاجت .
لجاج
(
lajj j
) ص . ع . عربده و غوغا كننده و نزاع نماينده .
لجاجة
(
laj jat
) ا . ع . شوريدگى و طپيدگى دل از گرسنگى . يق : فى فؤاده لجاجة اى خفقان من الجوع .
لجاجة
(
laj jat
) م . ع . لج لجاجا و لجاجة . مر . لجاج .
لجاجت
(
laj jat
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - خصومت و منازعه و مجادله و مناقشه و ستيزگى و دعوا . و ابرام . و تقاضا . و ريشخند . و تملق .
لجاذ
(
lej z
) ا . ع . سريشم .
لجاذ
(
lej z
) م . ع . پياپى كردن كارى و ستيهيدن .
لجاف
(
lej f
) ا . ع . آستانهء در و آنچه بلند برآمده باشد بر غار و سمج كوه از سنگ و جز آن .
لجام
(
lej m
) ا . ع . مأخوذ از لگام فارسى و بمعنى آن . و آنچه زنان بر وقت حيض در كمر بندند . و داغى مر شتران را . ج : لجم (
lojom
) و الجمة (
aljemat
) . و جاء فلان و قد لفظ لجامه : آمدن فلان و جهت سختى و رنج و ماندگى و تشنگى از حاجت خود برگرديد .
لجام
(
loj m
) ا . ع . هوا . و آنچه بدان فال بد گيرند و تطير كنند .
لجان
(
laj n
) م . ع : لجن البعير لجانا و لجونا ( از باب نصر ) : سركش گرديد آن شتر . و لجن فى المشى : گران رفت .
لجان
(
laj n
) ا . ع . گردن كشى و سركشى شتر مادگان .
لجب
(
lajab
) ا . ع . بانگ و فرياد . و بحر ذو لجب : دريائى كه آواز موج آن شنيده شود . و جيش ذو لجب : لشكر با فغان و شور و غوغا .
لجب
(
lajab
) م . ع . لجب القوم لجبا ( از باب سمع ) : بانگ و فرياد كردند آن گروه .
و لجب الموج : مضطرب شد موج . و لجب البحر : مضطرب شد موجهاى دريا .
و لجب الجيش : با بانگ و فرياد گشتند آن لشكريان .
لجب
(
lajeb
) ص . ع . با بانگ و فرياد .
و جيش لجب : لشكر با فغان و شور و غوغا . و سحاب لجب : ابر با بانگ .
لجبات
(
lajb t
) و (
lejb t
) و (
lojb t
) و (
lajab t
) و (
lajeb t
) و (
lejab t
) ع . ج . لجبة (
lajbat
) و (
lejbat
) و (
lojbat
) و (
lajabat
) و (
lajeb t
) و (
lejabat
) .
لجبة
(
lajbat
) و (
lejbat
) و (
lojbat
) و (
lajabat
) و (
lajebat
) و (
lejabat
) ا . ع . گوسپند بسيار شير و گوسپند كم شير و گوسپند كه چهار ماه بر نتاجش گذشته و شير خشك كرده باشد و يا مخصوص است به بز . ج : لجاب (
lej b
) و لجبات . و قال ابن السكيت : اللجبة النعجة التى قل لبنها و لا يقال للعنز لجبة .
لجبة
(
lajebat
) و (
lejabat
) ص . ع .
شاة لجبة : گوسفند كم شير و بسيار شير . و كذلك شاة لجبة .
لجة
(
lajjat
) ا . ع . آواز و بانگ و فرياد .
يق : سمعت لجتهم و ضجتم اى اصواتهم .
لجة
(
lejat
) م . ع . و لج و لوجا و لجة .
مر . و لوج .
لجة
(
lojjat
) ا . ع . جماعت بسيار . و آب بسيار . و ميانهء آب دريا و معظم آن . و سيم و آئينه . ج : لجج (
lojaj
) .
لجج
(
lajaj
) م . ع . و لج لججا و لجاجا و لجاجة . مر . لجاج .
لجج
(
lojaj
) ع . ج . لجة .
لججة
(
lojajat
) ص . ع . مرد ستيهنده و تا دير پيكاركننده .
لجح
(
lojh
) ا . ع . رخنهء در قعر چاه