( از باب فتح ) : آب خورد آن سگ از خنور و جز آن .
لثاة
(
las t
) ا . ع . كام دهن . و نام درختى .
لثات
(
les t
) ع . ج . لثة .
لثام
(
les m
) ا . ع . دهان بند . ج : لثم (
losom
) .
لثة
(
lesat
) ا . ع . آنچه در اطرف دندانها باشد از گوشت و گوشت بن دندان . و يك نوع درختى . ج : لثات (
les t
) و لثى (
les
) .
لثد
(
lasd
) م . ع . لثد القصعة بالثريد لثدا ( از باب ضرب ) : فراهم كرد اشكنه را در كاسه و بر يكديگر آن را گرد آورد و برابر ساخت آن را . و لثد المتاع : بر هم نهاد متاع را .
لثدة
(
lesdat
) ا . ع . گروهى كه به جائى مقيم باشند و از آن جاى نروند و كوچ نكنند .
لثط
(
last
) م . ع . لثطه لثطا ( از باب نصر ) : سبك انداخت تير را و سبك و آهسته زد آن را و آهسته آهسته طپانچه زد بر پشت آن . و زير لب دشنام داد آن را . و لثط الغائط : به آسانى انداخت پليدى را .
لثعة
(
las'at
) ا . ع . آنكه لب وى به بن دندانهايش چسبيده باشد .
لثغ
(
lasq
) م . ع . لثغ فلانا لثغا ( از باب نصر ) : گردانيد فلان را .
لثغ
(
lasaq
) م . ع . لثغ فلانا لثغا ( از باب سمع ) : الثغ گرديد .
لثغاء
(
lasq '
) ص . ع . مؤنث الثغ ، زنى كه در زبانش لثغة باشد .
لثغة
(
losqat
) ا . ع . گرفتگى در زبان به نحوى كه را را لام و يا غين و سين را تا گفتن و يا حرفى بجاى حرفى ديگر آوردن و يا آنكه در زبان سنگينى باشد و نتواند زبان را به خوبى حركت داده تا حروف را ادا كند .
لثغة
(
lasqat
) ا . ع . دهان .
لثق
(
lasaq
) ا . ع . ترى و نمناكى .
لثق
(
lasaq
) م . ع . لثق لثقا ( از باب سمع ) : تر شد و سخت نمناك گرديد . و لثق يومنا :
ايستاد باد روز ما و بسيار شد ترى آن .
لثق
(
laseq
) ص . ع . طائر لثق : مرغتر و نمناك .
لثلاث
(
lasl s
) و لثلاثة
(
lasl sat
) ا . ع . شخص بطئى و درنگ كارى كه هرگاه گمان برى براى برآوردن حاجت تو حاضر است سستى و درنگى كند .
لثلثة
(
laslasat
) م . ع . لثلث الرجل لثلثة : سست شد آن مرد . و لثلث فلانا عن حاجته : بازداشت فلان را از حاجت خود .
و لثلث فى الامر : متردد و دو راه شد در آن كار . و لثلث الرجل كلامه و فى كلامه :
آشكار ناكرد آن مرد سخن خود را .
و لثلث فلانا فى التراب : غلطانيد فلان را در خاك . و لثلث البعير : مانده كرد آن شتر را . و لثلثو ابنا : اندك راحت رسانيدند بما . و لثلث المطر : پيوسته باريد باران . و لثلث بالمكان : جاى گرفت و مقيم شد در آن جاى .
لثم
(
lasm
) ا . ع . بوسه و قبله .
لثم
(
lasm
) م . ع . لثم البعير الحجارة بخفه لثما ( از باب ضرب ) : كوفت و شكست آن شتر سنگ را به پس خود . و لثمت الحجارة خف البعير : شكست سنگ سپل آن شتر را و خون آلود كرد آن را . و لثم انفه : مشت زد بر بينى آن . و لثم فاها لثما ( از باب ضرب و سمع ) :
بوسه داد دهان آن زن را . و لثمت المراة لثما ( از باب سمع و ضرب ) دهانبند نهاد آن زن .
لثم
(
losm
) ع . ج . لاثم (
l sem
) .
لثم
(
losom
) ع . ج . لثام (
les m
) .
لثمة
(
lasmat
) ا . ع . يك مرتبه بوسيدن دهان .
لثمة
(
lesmat
) ا . ع . هيئت دهان بند بستگى . يقال هى حسنة اللثمة .
لثوى
(
lesviyy
) ص . ع . منسوب به لثة كه گوشت بن دندان باشد .
لثه
(
lese
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گوشت بن دندانها .
لثى
(
lasy
) م . ع . لثى الماء لثيا ( از باب ضرب ) : اندك اندك خورد آب را . و لثى القدر :
سخت ليسيد ديگ را . و نيز لثى : ريمناك و چرك آلوده شدن جامه .
لثى
(
las
) ا . ع . شلم تنك كه از درخت چكد . و شلم درخت طلح . و نمىسپيد كه بر درختها افتد و بسته گردد و ستبر و لزج از چربش شير و جز آن .
و لثى الثوب : چرك و ريم جامه .
لثى
(
las
) م . ع . لثى الثوب و غيره لثى ( از باب سمع ) : تر و نمناك شد آن جامه و جز آن . و لثيت الشجرة : نمناك گرديد آن درخت و شلم روان شد از آن و شلم برآورد .
و لثى خفه : تر شد سپل آن از پا سپردن در آب و يا خون .
لثى
(
lasi
) ص . ع . ثوب لث : جامهء نمناك . و نيز لثى : تر شده .
لثى
(
les
) ع . ج . لثة .
لثى
(
lasiyy
) ا . ع . حريص بر خوردن لثى (
las
) .
لثيا
(
lasy '
) و لثية
(
asyat
) و (
laseyat
) ص . ع . امراة لثياء : زنى كه قبل و بدن وى خوى آرد و عرق كند . و كذا امراة لثية او لثية .
لثية
(
laseyat
) ا . ع . مؤنث لثى يعنى تر شده . و شجرة لثية : درختى كه شلم از آن روان باشد .