كنغ
(
kenq
) ا . پ . چرك گوشه و كنج چشم .
كنغال
(
konq l
) ا . پ . زن جوان بد عمل و زشت كردار .
كنغال
(
konq l
) ا . پ . ديدار دوستان در پنهانى و بطور خفيه .
كنغاله
(
kanq le
) ا . پ . خواستگارى .
و خواستگارى زن . و در خواست و طلب . و زنا و زناكارى و قحبگى . و روسپى و فاحشه و قحبه . و زناكار . و بخيل و لئيم و ممسك .
و بخل . و طمع و حرص . و بهادر و پهلوان .
و كوهى در خراسان .
كنف
(
kanf
) ا . ع . كنف الكيال كنفا ( از باب نصر ) : دستها را بر سر پيمانه نهاد پيمانه كننده تا بگيرد گندم و جز آن را . و كنفه : نگاهداشت آن را و حفظ كرد آن را .
و كنف القوم فلانا : گرد آمدند آن گروه فلان را و از چپ و راست آن در آمدند .
و كنف فلان كنيفا : كنيف ساخت فلان .
و كنف الدار : كنيف ساخت براى خانه .
و كنف فلانا : يارى كرد فلان را .
و كنف الابل و الغنم كنفا ( از باب نصر و ضرب ) : حظيره و جاى خواب ساخت براى شتران و گوسپندان . و كنف عنه :
برگرديد از آن .
كنف
(
kenf
) ا . ع . توشهدان شبان كه در آن آلات خود را نگاهدارد . و كيسهاى كه تاجر رخت و متاع اسقاط وردى خود را در آن نهد .
كنف
(
konof
) ع . ج . كنوف (
kanut
) .
و . ج . كنيف .
كنف
(
kanaf
) ا . ع . بال مرغ . و سايه .
و كرانه و جانب . و حفظ . ج . اكناف .
و انت فى كنف الله اى فى حرزه و ستره .
كنف
(
kanaf
) ا . پ . كنب و شاهدانه .
و ريسمان كه از پوست كتان تابند و بغايت محكم باشد .
كنف
(
kanaf
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حرز و حمايت و ستر و پناه . و نگاهدارى . و كرانه و جانب و ناحيه . و ظل و سايه .
كنفاء
(
kanf '
) ص . ع . شاة كنفاء :
گوسپندى كه از لاغرى استخوان سرينش نمايان باشد .
كنفال
(
kenf l
) ا . پ . زن جوان بد كردار زشت .
كنفان
(
kanaf ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو بال مرغ .
كنفة
(
kanafat
) ا . ع . ناحيه و كرانه .
و كنفة الابل : ناحيتها و جانبها .
كنفث
(
konfos
) ا . ع . پست قامت و قصير .
كنفرة
(
kenferat
) ا . ع . پرهء بينى . و سر بينى .
كن فكان
(
kon - fa - k n
) و كن فيكون
(
kon - fa - yakun
) پ . - كلمهء مأخوذ از تازى - عالم موجودات را گويند .
و مالك كن فكان : خداوند تبارك و تعالى جل شانه .
كنفليل
(
kanfalil
) ا . پ . ريش پهن بزرگ .
كنفليل
(
kanfalil
) و كنفليلة
(
kanfalilat
) ص . ع . رجل كنفليل - اللحية : مرد ستبر و انبوه ريش . و لحية كنفليلة : ريش انبوه و ستبر .
كنك
(
kank
) ا . پ . كوزپشت و احدب .
و گربه . و خروس . و عمارتى كه موسم بهار در آن منزل كنند . و معبد . و نام بتكدهاى در هندوستان .
كنك
(
kenk
) ا . پ . حكم و فرمان . و مرد جوانى كه ريش آن شروع بدر آمدن كرده باشد .
كنك
(
konk
) ا . پ . تنبوشهء سفالين . و آب راهه .
كنك
(
kanak
) و (
kenak
) و (
kenek
) ا . پ . نوعى از گياه كه از آن ريسمان نابند .
و گردكانى كه مغز آن بدشوارى برآيد .
و خسيس و بخيل و تنگدست .
كنكاج
(
kank j
) و كنكاش
(
kank c
) ا . پ . كنگاج و كنگاش .
كنكلك
(
konkalk
) ا . پ . پيراهن و پوشاكى كه ملصق به بدن باشد و بتازى شعار گويند .
كنكن
(
kan - kan
) ا . پ . كان كن و چاه كن .
كنكنة
(
kankanat
) م . ع . كنكن الرجل كنكنة : گريخت آن مرد . و كنكن فلان :
كسل شد فلان و كاهلى كرد و در خانه نشست .
كنكوس
(
kankus
) ا . پ . جن . و ديو .
كنكينا
(
kankina
) ا . پ . درخت بزرگى از محصولات امريكا كه پوست آن را در طب مانند مقويات و جهة دفع تب بسيار استعمال مىكنند و پوست اين درخت را نيز كنكينا و پوست گنه گنه نيز نامند .
كنگ
(
kang
) ا . پ . جناح و بال پرندگان .
و بال آدمى يعنى از سر انگشتان دست تا دوش .
و شاخ درخت .
كنگ
(
keng
) ا . پ . پسر امرد بىاندام و بدشكل بزرگ جثه . و مردم پست و عوام .
و گستاخ و بىحيا . و همنشنين و مصاحب زبان آور و پرگو .
كنگ
(
kong
) ا . پ . مرد شناور استوار خلقت . و امرد . و جوان شوخ و گستاخ . و بيخ و بن خوشهء خرما . و نام بندرى .
كنگاب
(
kang b
) ا . پ . ريشهء گياهى مسهل . و شيره و عصير .
كنگاج
(
kang j
) ا . پ . خرچنگ و سرطان .
كنگاج
(
kang j
) و (
keng j
) ا . پ .