كندأو
(
kenda'v
) ا . ع . شتر درشت فربه .
كندآور
(
kond - var
) ا . پ . حكيم و دانا . و پهلوان و دلير و جنگجوى دلاور و مبارز . و سپه سالار و كنداگر .
كندآورى
(
kond - vari
) ا . پ .
دلاورى و بهادرى و مردانگى .
كندة
(
kendat
) ا . ع . پارهاى از كوه . و نام قبيلهاى از تازيان يمن .
كندث
(
kondos
) ا . ع . درشت سخت .
كندجة
(
kandajat
) ا . ع . - مأخوذ از كندهء فارسى - حفره و گودال .
كندخانه
(
kand - x ne
) ا . پ . سبد كوچك . و خوابگاه . و رختخواب . و دلگير .
و زبون و عاجز .
كند ذهن
(
kond - zehn
) ص . پ .
كودن و كم هوش .
كند ذهنى
(
kond - zehni
) ا . پ .
كودنى و كم هوشى .
كندر
(
kandar
) ا . پ . شهر و مدينه .
و نام شهرى در خراسان .
كندر
(
kand r
) پ . مخفف كه اندر .
كندر
(
kandar
) ا . ع . نوعى از حساب نجوم مر يونانيان را .
كندر
(
kandor
) ا . پ . ظرفى كه از گل سازند و در آن گندم و نان كنند .
كندر
(
kondor
) ا . پ . يك نوع صمغى شبيه بمصطكى كه نشواره و نشوره و بتازى لبان گويند . و نام پادشاه سقلاب كه به يارى افراسياب آمده بود . و كندر رومى : مصطكى .
كندر
(
kondor
) ا . ع . مرد كوتاه درشت ستبر اندام . و خر بزرگ جثه . و يك نوع صمغى كه لبان نيز گويند
كندر
(
kondor
) ص . ع . گور خر درشت .
كندرة
(
kandarat
) ا . ع . زمين درشت ستبر بلند . و نشستگاه و جاى باش باز .
كندرك
(
kondorak
) و كندرو
(
kondru
) ا . پ . مصطكى .
كندرو
(
kondru
) ا . پ . نام وزير ضحاك .
كندروج
(
kondaruj
) و كندروز
(
kondoruz
) ا . پ . كندوى زنبور عسل .
كندروش
(
kandaruc
) ا . پ . زمين پشته پشته .
كندره
(
kandare
) ا . پ . يك قسم مرغى آبى كوچك .
كندز
(
kon - dez
) ا . پ . كهن دز و دز و قلعهء كهنه . و كوشك و بالاخانهء كهنه .
و نام شهرى بنا كردهء فريدون در توران كه اكنون بيكند گويند .
كندز
(
kondoz
) ا . پ . نام شهرى بنا كردهء جمشيد كه پايتخت فريدون بوده و تازيان قندز گويند .
كندزبان
(
kond - zab n
) ص . پ .
الكن و زبان گرفته و كسى كه در زبان وى لكنت باشد .
كندزبانى
(
kond - zab ni
) ا . پ .
لكنت و تردد در سخن و زبان گرفتگى .
كندس
(
kendes
) ا . پ . عكه و زاغچه .
كندس
(
kondos
) ا . ع . بيخ گياهى كه درون آن زرد و برونش سياه و مقيئ و مسهل و سفوف آن را چون ببينى كشند عطسه آورد .
كندسه
(
kondose
) ا . پ . آذريون .
و چوبك اشنان .
كندش
(
kandoc
) و (
kondec
) ا . پ .
گلولهء پنبهء برزده اى كه براى رشتن آماده كنند . و چوبى كه حلاجان پنبهء برزده بر آن پيچند تا گلوله شود و كندسه و چوبك اشنان .
كندش
(
kondoc
) ا . ع . عكه و زاغچه .
و بيخ گياهى كه كندس نيز گويند .
كندشاپور
(
kand - c pur
) ا . پ .
نام شهرى .
كندفهم
(
kond - fahm
) ص . پ .
كودن و بيهوش .
كندفهمى
(
kond - fahmi
) ا . پ .
كودنى و بيهوشى و بىشعورى .
كندك
(
kondak
) ا . پ . نان ريز ريز كرده .
كندگ
(
kandag
) ا . پ . خندق و مغاك .
كندگوش
(
kond - guc
) ص . پ .
آنكه گوش وى كم شنود و تا بلند نگويند نشنود .
كندگى
(
kandagi
) ا . پ . حك . و قلم زنى . و تراشيدگى . و كافتگى .
كندلان
(
kandol n
) و (
kondal n
) ا . پ . نوعى از خيمه و چادر .
كندله
(
kondole
) ا . پ . گندله و هر چيز گره شده و يك جا جمع گشته .
كندلاء
(
kandal '
) و كندلى
(
kandal
) ا . ع . گياهى دريائى كه بدان پوست پيرايند .
كندمند
(
kand - mand
) ا . پ . بناى خراب شدهء از هم ريخته .
كندن
(
kandan
) ف م . پ . حفر كردن و كافتن و كاويدن و از بيخ برآوردن . و كشيدن . و بركشيدن . و خراب كردن بناى عمارت و خيمه .
و پوست برآوردن و مقشر كردن . و سلخ كردن .
و قلم زنى كردن و حكاكى نمودن . و جدا كردن .
و چيدن . و گريختن و فرار كردن . ف ل . برهم پيچيده شدن . و احاطه شدن . و گرفتار زحمت شدن .
كندو
(
kandu
) و (
kondu
) ا . پ .
آوندى از گل مانند خم بزرگ كه در آن غله ريزند . و نيز آوندى كه در آن زنبوران عسل را نگاهدارى كنند .