صلاح و پند و نصيحت . و مشورت و تدبير .
كنگار
(
kang r
) و (
kong r
) ا . پ .
مارى كه تازه پوست افگنده باشد .
كنگاس
(
kang s
) و (
keng s
) ا . پ .
صلاح و مصلحت و تدبير . و خرچنگ .
كنگاش
(
kang c
) و (
keng c
) ا . پ .
صلاح و مصلحت و تدبير و مشورت و در كار مهم از كسى راى و تدبير خواستن . و كنگاش خواستن : صلاح خواستن و در خواست رأى و تدبير نمودن . و كنگاش كردن و يا نمودن : مشورت كردن و تدبير خواستن .
كنگاشستان
(
kang cest n
) ا . پ .
دار الشورى .
كنگاله
(
kang le
) ا . پ . كنغاله و خواستگارى . و خواستگارى زن و زن خواستن .
و روسپى و فاحشه و قحبه . و ممسك و بخيل .
و كوهى در خراسان كه كنغاله نيز گويند .
كنگر
(
kangar
) ا . پ . يك نوع گياهى شبيه بباد آورد كه بيخ ساقهء نورستهء آن را پخته و خورند و خورش و نورانى آن بسيار لذيذ است گويند قوهء باه دهد و عرق را خوشبوى كند و بتازى حرشف نامند . و نيز كنگر : تعصب و تمرد و سركشى . و خصومت و ستيزگى . و كنگر كندن : محنت بىحاصل و بيهوده كشيدن .
كنگر
(
kenger
) ا . پ . نام يك نوع سازى مر اهالى هند را كه كنگره نيز گويند .
كنگر
(
kongor
) ا . پ . بوم و جغد كلان . و تير بيرون آمدهء از ديوار . و نوازندهء كوس و نقاره . و شاخ نورستهء درخت . و شطاح و بىحيا و بىشرم . و قسمى از گدايان كه شاخشانهكش نيز گويند . مر . شاخشانه . و كنگرهء قلعه و ديوار و ديگر چيزها . و كنگر كبريا : نهايت جبروت .
كنگران
(
kangar n
) ا . پ . جغد و بوم .
و غلهاى كه دو سر نيز گويند .
كنگر زد
(
kangar - zad
) و كنگرژد
(
kangar - jad
) ا . پ . صمغ كنگر كه كنگرى نيز گويند .
كنگره
(
kengere
) ا . پ . سازى مر اهالى هند را كه داراى دو تار است .
كنگره
(
kongere
) و (
kongore
) ا .
پ . شرفه و برآمدگيهاى محرابى شكلى كه بر بالاى ديوار شهر و حصار سازند و دندانههاى بالاى ديوارها و بلنديهاى هر چيزى . و پر بالاى خود . و زينتهاى بالاى تاج .
كنگرهدار
(
kongore - d r
) ص . پ .
شرفهدار .
كنگرى
(
kangari
) ا . پ . صمغ كنگر كه كنگر زد نيز گويند و خوردن آن به آسانى قى آورد .
كنگرى
(
kengri
) و (
kengeri
) ا .
پ . كنگره و سازى مر هنديان را . و نوعى از بربط .
كنمة
(
kanmat
) ا . ع . زخم و جراحت .
كن مكن
(
kon - ma - kon
) پ . كلمهء فعل بمعنى امر و نهى .
كن مكن
(
kon - ma - kon
) ا . پ . مردم متردد خاطر . و پادشاه داراى حكم .
كنند
(
kanand
) ا . پ . افزارى كه چاه كنان و گلكاران بدان زمين كنند . و بيلى كه سر آن خميده است و برزيگران كار فرمايند .
كننده
(
kanande
) پ . افا . كندن .
ا . كاونده و كلنگدار و آنكه جائى را بكند و حفار .
كننده
(
konande
) پ . افا . كردن . ا .
فاعل و عامل و گماشته و كارگزار و نماينده و سازنده .
كنو
(
kanav
) و (
kanu
) ا . پ . بنگ .
كنوب
(
konub
) م . ع . كنب كنوبا ( از باب نصر ) : درشت گرديد و كنب الرجل : بىنياز شد آن مرد پس از فقر .
كنوة
(
kenvat
) و (
konvat
) ا . ع .
مر . كنية (
kenyat
) و (
konyat
) .
كنود
(
kanud
) ا و ص . ع . ناسپاس .
مذكر و مؤنث در وى يكسان است . و كافر و نكوهندهء پروردگار خود و بخيل . و عاصى و نافرمان . و زمينى كه چيزى نروياند . و تنها خورنده بىآنكه برفيق خود دهد . و كسى كه بندهء خود را زند . و نيز كنود : زن ناسپاس مودت و مواصلت و نام شخصى .
كنود
(
konud
) م . ع . كند الرجل كنودا ( از باب نصر ) : ناسپاسى كرد آن مرد .
كنودان
(
kanav - d n
) و (
kanu - d n
) و كنودانه
(
kanav - d ne
) و (
kanu - d ne
) ا . پ . شاهدانه .
كنور
(
kanur
) ا . پ . سبدى كه در آن نان گذارند و يا غله ريزند . و نيز خمرهء بزرگى گلين كه در آن غله ريزند .
كنور
(
kanur
) و (
kenur
) ا . پ . مكر و فريب و حيله .
كنور
(
kanur
) و (
konur
) ا . پ .
تندر و رعد .
كنور
(
konur
) و (
kon - var
) ا . پ .
كننده و عامل و فاعل .
كنوره
(
kanure
) و (
kenure
) ص . پ .
فريبنده و حيلهكننده و غدر نماينده .
كنوريدن
(
kanuridan
) و (
kenuirdan
) ف ل و م . پ . فريفتن و مكر كردن .
كنوز
(
konuz
) ع . ج . كنز (
kanz
) .
كنوزه
(
kanuze
) و (
kenuze
) و (
konuze
) ا . پ . پنبهء زده و حلاجى كرده .
كنوش
(
kanuc
) ا . پ . درخت سرو .
كنوع
(
konu '
) م . ع . كنع الشيئ كنوعا ( از باب فتح ) : منقبض گرديد آن