تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2852

مساهمون:

ص٢٨٥٢
زن شخص باشد .

كنيزك زاده

(
kanizak - z de
) ا . پ . فرزند شخص از كنيز و داه .

كنيزگى

(
kanizagi
) ا . پ . حق خدمت كنيز و خدمتگار زنانه .

كنيزى

(
kanizi
) ا . پ . بكارت و دوشيزگى . و خدمتگارى .

كنيسا

(
kanis
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كنيسه و معبد يهودان و ترسايان . و بتكده . و آتشكده .

كنيسة

(
kanisat
) ا . ع . معبد يهودان . و دو چوب كه بر پالان نصب كنند و به روى آنها پارچه كشند تا بر سوار سايه اندازد و آن را بپوشاند . و شبه هودجى كه بر محمل بندند . ج : كنائس . وزن خوبروى . و الكنيسة السوداء : نام شهرى .

كنيسة

(
konnisat
) ا . ع . مصغر كنيسة : معبد خرد مر يهودان را . و نام چند موضع و نام شهرى .

كنيسه

(
kanise
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - معبد يهودان كه كشفت نيز گويند و معبد ترسايان و آتشكده و بتكده .

كنيش

(
konic
) ا . پ . كنش و كردار خواه بد باشد و يا نيك .

كنيع

(
kani '
) ا . ع . شكسته دست . و مايل از راه . و گرسنگى سخت .

كنيف

(
kanif
) ا . ع . پوشش . و پوشنده و پنهان‌كننده هر چه باشد . و سپر . و نهان خانه . و خلاجاى . و فرناك . و جاى دست و روى شستن . و حظيره‌اى كه براى شتران از درخت و شاخه‌هاى آن سازند . و خرمابن كه پس از بريدن باندازهء دستى برآيد و ريش سياه را بدان تشبيه دهند . ج : كنف (
konof
) .

كنيف

(
konayf
) ا . ع . مصغر كنف : توشه دان خرد شبان .

كنين

(
kanin
) ص . ع . پوشيده و پنهان و مخفى .

كنين

(
kenin
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - مادهء شبه قليائى تلخى كه از كنكينا ( پوست گنه گنه ) استخراج مىكنند . و املاح كنين بخصوص سولفات و كلوريدات آن را در دفع تبهاى نوبه‌اى استعمال مىنمايند .

كنيه

(
konye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر نامى كه اول آن كلمهء ابو و يا ابى و يا ابن و يا ام و يا بنت باشد .

كو

(
kav
) ا . پ . زيرك و دانشمند و با وقوف و هوشيار . و توانائى و قدرت . و قامت و قد و اندام .

كو

(
ku
) پ . محفف كه او .

كو

(
ku
) پ . كلمهء فعل يعنى چه شد و كجا رفت .

كو

(
ku
) ا . پ . كوى . و شاراه . و راه كوچك و تنگ . و چار راه . و بازار جاى . و ميدان .

كو

(
kavv
) ا . ع . روزن خانه ، مذكر آيد . مر . كوة (
kavvat
) .

كوء

(
kav '
) م . ع . كوءت كوء و كاء و كاوا . مر . كاء .

كواء

(
kev '
) ا . ع . ج . كوة (
kavvat
) و (
kovvat
) .

كواء

(
kevv '
) م . ع . مكاواة . مر . مكاواة .

كواء

(
kovv '
) ا . ع . مرد پليد نيك دشنام دهندهء مردم را . و ابو الكواء : كنيهء تازيان .

كوابح

(
kav beh
) ع . ج . كابح .

كوات

(
kavv t
) ع . ج . كوة .

كواتل

(
kav tel
) ا . ع . نام منزلگاهى در راه رقه .

كواثر

(
kav ser
) ع . ج . كوثر (
kavsar
) .

كواثل

(
kav sel
) ا . ع . نام زمينى .

كواح

(
kev h
) ص . ع . نيكو سياست كنندهء ستور . يقال : هو كواح مال .

كواحص

(
kav hes
) ع . ج . كاحص و كاحصة . و اطلال كواحص : آثار خانه هاى محو و ناپديد .

كوادس

(
kav des
) ع . ج . كادس .

كواده

(
kev de
) ا . پ . چوب آستان در خانه و چوبى كه پاشنهء در بر آن گردد .

كواذب

(
kav zeb
) ع . ج . كاذب .

كوار

(
kav r
) ا . پ . ابرى كه در شبهاى تابستان كله بندد . و گندنا و كراث .

كوار

(
kav r
) و (
kov r
) ا . پ . سبدى كه در آن ميوه كنند و بر پشت گرفته از جائى به جائى برند و دو كوار را بر يك خر بار نمايند .

كوار

(
kov r
) ا . پ . نام قصبه‌اى از توابع شيراز .

كوارا

(
kav r
) و (
kov r
) ا . پ . چوب آستان در خانه .

كوارات

(
kovv r t
) ع . ج . كوارة .

كوارة

(
kev rat
) ا . ع . نوعى از شراب .

كوارة

(
kev rat
) و (
kov rat
) ا . ع . كوارة النحل : كندوى زنبور عسل كه از شاخهء درخت و گل سازند . و عسلى كه در موم باشد . و خانهء زنبوران كه در آن عسل نهند . ج : كوائر .

كوارة

(
kovv rat
) ا . ع . كوارة النحل بمعنى كوارة النحل ( بدون تشديد ) است . ج : كوارات .

كوارث

(
kav res
) ا . ع . كارهاى محنت آور و دشوار .

كوارون

(
kov run
) ا . پ . بيمارى در پوست آدمى با خارش كه پوست را درشت گرداند .