بدان خفه مىكنند . و كنديل كسى كردن :
كسى را خفه كردن . و به قوت گرفتن و فشار وارد آوردن .
كنر
(
kanar
) و كنره
(
kanare
) ا . پ .
نام ولايتى از هندوستان واقع در طرف دكن .
كنز
(
kanz
) ا . ع . گنج . ج : كنوز .
و زر و سيم . و آنچه بدان مال را نگاهدارند و فراهم آورند .
كنز
(
kanz
) م . ع . كنز المال كنزا ( از باب ضرب ) : گنج نهاد مال را و دفن كرد آن را .
و كنز الشيئ : فراهم آورد آن چيز را و ذخيره كرد آن را . و كنز الرمح فى - الارض : خلانيد نيزه را در زمين و فروبرد آن را . و كنز التمر و نحوه كنزا و كنازا و كنازا : درود خرما و مانند آن را و گنجينه نهاد بهر سرما .
كنز
(
kanaz
) ا . پ . بن و بيخ خوشهء خرما . و آنجاى از خوشه كه بدرخت چسپيده .
كنز
(
konoz
) ع . ج . كناز .
كنزا
(
kanz
) ا . پ . عاقل و دانا و فيلسوف . و گياه و گلى كه به خودى خود رويد .
كنس
(
kans
) م . ع . كنس البيت كنسا ( از باب نصر ) . روفت خانه را با جاروب .
كنس
(
konos
) ع . ج . كناس (
ken s
) .
كنس
(
konnas
) ع . ج . كانس . و . ج .
كناس (
ken s
) . و الجوارى الكنس :
ستارههاى سياره بدانجهت كه مانند آهو بمغيب درآيند و يا همهء ستارهها زيرا كه بشب آشكار و بروز پوشيده باشند . و يا فرشتگان . و نيز كنس : گاوان وحشى . و آهوان .
كنست
(
kanast
) و (
konest
) ا . پ .
آتشكده .
كنستو
(
kanastu
) ا . پ . اشنان و يا گياهى شبيه باشنان كه بدان جامه شويند .
كنسح
(
kenseh
) و كنسيح
(
kensih
) ا . ع . اصل و ريشه . و نژاد .
كنش
(
kanc
) ا . ع . تافتن رشتهء گليم .
و نرم ساختن مسواك خشن ( و الفعل من نصر ) .
كنش
(
kanec
) پ . م ح . كندن . ا .
كندگى . و بركشيدگى و از بيخ برآوردگى .
و جان كنش : جان كندن هنگام مرگ .
كنش
(
konec
) پ . م ح . كردن . ا .
فعل و عمل و كار و كردار . و رسم و عادت . و خوى . و روش و طريقه . و وضع و ترتيب .
و گناهكارى و عصيان . و معبد ترسايان و يهودان . و آتشكده .
كنشاء
(
kenc '
) ا . ع . مرد مرغول موى . و مرد زشت روى .
كنشت
(
konect
) ا . پ . آتشكده . و معبد يهودان . و جاى بستن خوكان . و شغل و كسب و پيشه . و كردار . و بد كنشت : بدكردار .
كنشتو
(
kanactu
) ا . پ . گياهى كه بدان جامه شويند . و غورهء انگور . و خاشاك .
كنشتوك
(
kanactuk
) ا . پ . گياهى كه بدان جامه شويند .
كنشك
(
keneck
) ا . پ . دردمندى عضو و تيرك زدن عضو .
كنشگار
(
konec - g r
) و كنشمند
(
konec - mand
) ا . پ . كارگر و عامل و كار كن و كارگزار و آنكه كار مىكند و اجراى عملى مىنمايد .
كنشن
(
konecn
) ا . پ . شغل و كار و كردار . و آتشكده . و معبد يهودان . و جاى نگاهداشتن خوكان .
كنشو
(
kancu
) ا . پ . غورهء انگور .
كنظ
(
kanz
) م . ع . كنظه الامر كنظا ( از باب ضرب و نصر ) : دشوار شد كار به روى و اندوهگين نمود آن كار وى را .
و كنظ الاناء و غيره : پر كرد آن ظرف و جز آن را .
كنظة
(
konzat
) ا . ع . ضغطه و فشار .
و سختى و تنگى .
كنع
(
ken '
) ا . ع . ثلث آخر شب . و اصل و ريشه . و در و باب .
كنع
(
kon '
) ع . ج . اكنع و كنعاء .
كنع
(
kana '
) م . ع . كنع اصابعه كنعا ( از باب سمع ) : دركشيده و خشك گرديد انگشتهاى او . و نيز كنع : هميشگى ورزيدن و لازم گرفتن چيزى . و بر زمين نگونسار افگنده شدن .
كنع
(
kane '
) ص . م . شيخ كنع .
پير ور ترنجيده اندام . و نيز كنع : در كشيده و خشك شده . و نگونسار بر زمين افگنده شده .
كنعاء
(
kan ' '
) ص . ع . مؤنث اكنع :
زن تباه دست . ج : كنع (
kon '
) .
كنعال
(
kan ' l
) ا . پ . بازى كه سر و بدن خود را بلند كند چون شكار خود را بيند . و مردى كه از پى زنان بلند شود . و آزمند طعمه و شكار .
كنعان
(
kan ' n
) ا . ع . نام پسر سام بن نوح . و نام شهرى كه يعقوب در آن مسكن داشت . و نام پدر نمرود . و نام يكى از پادشاهان يمن .
كنعانى
(
kan ' niyy
) ص . ع . منسوب به شهر كنعان .
كنعانيون
(
kan ' niyyun
) ا . ع .
گروهى از نسل كنعان بن سام بن نوح كه داراى لغتى بودند مشابه لغت تازى .
كنعة
(
kane'at
) ص . ع . مؤنث كنع . مر .
كنع (
kane '
) .
كنعت
(
kan'at
) ا . ع . نوعى از ماهى .
كنعد
(
kan'ad
) ا . ع . يك نوع ماهى دريائى .
كنعرة
(
kan'arat
) ا . ع . ماده شتر بزرگ جثه . ج : كناعر .