كندو
(
kondu
) ا . پ . ديو جنگلى .
كندواله
(
kondv le
) ا . پ . مرد بلند بالاى قوى هيكل . و پسر امرد بد اندام زشت .
كندوج
(
kanduj
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - آوند گلى كه در آن غله ريزند .
كندوخانه
(
kandu - x ne
) ا . پ .
ظرفى كه در آن دوغ ريزند و بهم زنند تا مسكهء آن جدا گردد . و سبد كوچك . و كندوى زنبور عسل .
كندور
(
kondur
) ا . پ . كندرو مصطكى .
كندوره
(
kandure
) ا . پ . سفرهء چرمين و پيش انداز يعنى پارچهاى كه در سر سفره و سر ميز به روى زانوها گسترند تا چيزى از خوردنى به روى دامن و بر زمين نريزد . و ميز بزرگ . و خوان كلان .
كندورى
(
kanduri
) ا . پ . - سفرهء چرمين كه به روى ميز گسترانند . و پيشانداز و پارچهاى كه در سر سفره و سر ميز به روى زانوها گسترند .
و قسمى از كدو . و جشنى كه مخصوص شرافت حضرت فاطمه سلام اللّه عليها مىگيرند و زنهاى پرهيزگار بايد در اين جشن حاضر باشند و غذائى كه در اين روز طبخ مىكنند نبايد هيچ مردى آن را ببيند .
كندوز
(
konduz
) ا . پ . سوزن كلان .
كندوش
(
kanduc
) ا . پ . راه سنگلاخ ناهموار دشوار گذار . و روزينه و مزد يك روزه . و مصطكى و سقز سفيد .
كندوش
(
konduc
) ا . پ . يك قسم گياهى زهردار .
كندوك
(
konduk
) ا . پ . دكان . و آوند گلين فراخ كه در آن غله ريخته نگاهدارند .
كندوكوب
(
kand - o - kub
) ا . پ .
تشويش و بيقرارى .
كندوله
(
kondule
) ا . پ . آوند گلين مانند خمره كه در آن غله ريزند . و سفال شكسته .
كندويدستر
(
kond - vidastar
) ا . پ .
جند بيدستر .
كنده
(
kande
) ص . پ . حفر شده و گود شده و كاويده شده . و از بيخ برآمده . و حكاكى شده و قلم زده شده .
كنده
(
kande
) ا . پ . خندق و جوى و گوى كه برگرد حصار و قلعه و لشگرگاه كنند نامانع از آمدن دشمن گردد . و گودال . و هر گو مصنوعى كه مانع از عبور سوار و پياده باشد . و زير زمينى كه در صحرا جهة مسافرين كنده باشند . و جائى كه در دامن كوه جهة گوسپندان كنند . و پيره مرد . و پيره زن . و بدبخت و مزاحم . و بدخوى و كجخلق . و كندهء چهاربند : دنيا . و كندهء هيزم : آنكه چوب خط مىكند .
كنده
(
konde
) ا . پ . هر چوب بزرگ گنده . و چوب بزرگى كه پاى مجرمان و گنهكاران را در آن گذارند . و پاى بند چوبين كه بر پاى اسيران و گريز پايان نهند . و تنهء درخت . و كفجول و چوب گندهاى كه قصابان به روى آن استخوان را با ساطور خرد كنند .
و تختهء كفشگران . و قنداغ تفنگ . و احمق و نادان و مرد كند فهم و بىشعور . و مرد بزرگ جثه . و غول بيابانى . و هر چيز خرد شدهء در هاون . و چرخ كوزهگر و سفالگر . و طويله و اصطبل . و بند ابريشمى كه بدان بالهاى باز را هنگام مسافرت بسته و طوق و دوالهاى زنگ را بپايهاى وى مىبندند . و نيز قفسى كه در آن باز را نگاهدارى مىكنند .
كندهپير
(
kande - pir
) ا . پ . زن پير و پيره زال .
كنده خايه
(
kande - x ye
) ص . پ .
اخته و خايه برآورده و غارت شده و بيغما رفته .
كنده روى
(
kande - ruy
) ا . پ .
سفرهء روى ميز . و دستمال .
كندهكار
(
kande - k r
) ا . پ . حكاك و قلمزن . و هر چيز قلمزده شده و حكاكى شده مانند قبضهء شمشير و نگين .
كنده كارى
(
kande - k ri
) ا . پ .
حكاكى .
كندهگر
(
kande - gar
) ا . پ . كسى كه در روى مس و برنج و عقيق و جز آن قلمزنى كند و حكاكى نمايد و كنده كار و حكاك .
كندهگرى
(
kande - gari
) ا . پ .
حكاكى و قلمزنى . و كندهگرى كردن :
حكاكى كردن و قلمزنى نمودن .
كنده موى
(
kande - muy
) ا . پ .
مويهاى بدن چوزه و كند امويه .
كنده وش
(
kande - vac
) ا . پ .
راه سنگلاخ .
كنده هيزم
(
kande - hizam
) ا . پ .
كندهء درخت . و هيزمى كه از بالاى كوه بريده باشند .
كندى
(
kandi
) ا . پ . رستنى سفيد خوشبوى كه درخت آن مانا بدرخت خرما مىباشد و در بلاد گرمسير عمل مىآيد و بتازى كاذى نامند .
كندى
(
kondi
) ا . پ . حماقت . و خدارت و سستى و بطوء . و كندى بينائى :
تاريكى چشم . و كندى دندان : حالتى كه در دندانها پديد آيد از خوردن چيزى ترش .
كنديدن
(
kandidan
) ف م . پ .
كندن . و كندن فرمودن .
كندير
(
kendir
) ا . ع . خر درشت ستبر اندام . و نام مردى .
كنديرة
(
kendirat
) و (
kandirat
) ا . ع . درشتى و ستبرى و غلظت . و ضخامت .
يق : انه لذو كنديرة .
كنديل
(
kendil
) ا . پ . كمندى كه