پشت و احدب . و نقبى كه مانند خانه در زير زمين كنند . و كنج چشم : گوشهء درونى چشم .
كنجار
(
konj r
) و كنجاره (
konj re
) و كنجال (
konj l
) و كنجاله (
konj le
) ا . پ . نخاله و ثقل هر تخمى كه روغن آن را گرفته باشند مانند تخم كنجد و برزك و جز آن .
كنجايش
(
konj yec
) ا . پ . گنجايش .
كنجد
(
konjed
) ا . پ . يك نوع گياهى كه در ممالك حاره عمل مىآيد و از تخمهاى آن روغنى مىگيرند بسيار مطبوع و نيز از آنها ارده مىسازند .
كنجدك
(
konjodak
) و كنجده
(
konjade
) و (
konjede
) و (
konjode
) ا . پ . كلفى كه بر روى مردم بهم رسد و مانند تخم كنجد بر روى افشان باشد و بتازى برش گويند و خال . و انزروت . و پازهر .
كنجده
(
konjade
) ا . پ . كنجاره .
كنجر
(
kenjar
) ا . پ . فيل بزرگ جثه و قوى هيكل مهيب و جنگى .
كنجر و پنجر
(
kenjar - o - penjar
) ا . پ . نشكنج .
كنجشك
(
konjeck
) و (
konjack
) ا . پ . عصفور و گنجشك .
كنجشنج
(
konj - conj
) ا . پ . معبر زير زمينى . و كان و معدن . و نقب در زير ديوار . و راه سرپوشيده . و گودال . و خندق .
كنجك
(
kanjak
) ا . پ . درختى كه پشه غال نيز گويند .
كنجك
(
konjak
) ا . پ . طرفه و هر چيز غريب و تازه و نو كه ديدن آن مردم را خوش آيد .
كنجكنج
(
kenj - kenj
) ص . و م ف . پ .
كوچك و خرد . و اندك . و كمكم و بهره بهره .
كنجل
(
konjol
) ا . پ . هر چيز درهم كشيده و چين دار و شكنج بهم رسانيده . و دست و پائى كه انگشتان آن درهم كشيده شده باشد . و نانى كه خمير آن از ديوار تنور افتاده در ميان آتش پخته شده باشد .
كنجلك
(
konjlak
) و (
konjolak
) ا . پ . چين و شكنج رو و اندام و پلاس و قالى و جز آن .
كنج لنج
(
konj - lonj
) ا . پ . چين و شكنج بسيار و فراوان .
كنجور
(
konjur
) ا . پ . گنج و خزانه و ذخيره .
كنجور
(
kanj - var
) ا . پ . خزانهدار و گنجور .
كنجه
(
konje
) ا . پ . خر الاغى كه زير دهانش آماس كرده . و خر الاغ دم بريده .
كنجيد
(
konjid
) ا . پ . كنجد .
كنجيده
(
konjide
) ا . پ . كنجده و نخاله و ثفل هر تخمى كه روغن آن را گرفته باشند مانند تخم كنجد و بزرك و جز آن .
كنچ كنچ
(
kenc - kenc
) ص و م ف .
پ . كوچك و خرد . و اندك . و كمكم و بهره بهره .
كنچه
(
kance
) ا . پ . خر الاغى كه زير دهانش آماس كرده . و خر الاغ دم بريده و كنجه .
كنحب
(
kanhab
) ا . ع . نام گياهى .
كنخ
(
kanax
) ا . پ . كشك و دوغ خشك شده .
كنخبة
(
kanxabat
) ا . ع . اختلاط و برهم آميختگى كلام .
كنخت
(
kanaxt
) ا . پ . آبدارى و تابانى . و شمشير بىكنخت . شمشير بىجوهر كه آبدار و تابان نباشد .
كند
(
kand
) ا . پ . كنب (
kanab
) .
و قند و شكر . و جراحت و ريش . و تبر تيشه .
و گريز و فرار . و ده . و نام دهى در تركستان بر طريق كاشغر كه بادام خوب از آنجا آورند .
كند
(
kand
) م . ع . كند الشيئ كندا ( از باب نصر ) : بريد آن چيز را .
كند
(
kend
) ا . پ . نام شهرى كه كنت نيز گويند .
كند
(
kond
) ا و ص . پ . هر چيز كه تيز و تند نباشد . و هر چيز بطئ . و كودن و نادان و آبله و بىوقوف . و شمشير و كاردى كه تيز و برنده نباشد . و هر چيز نارايج و پست قيمت كه لايق فروش نباشد . و دلير و پهلوان و مردانه و شجاع . و دانا و حكيم و فيلسوف .
و كندهاى كه بر پاى گنهكاران و گريز پايان نهند . و پايبند . و خصيه و گند . و آلت تناسل .
و كند نمودن : بىحس نمودن . و احمق كردن . و بطئ كردن .
كندا
(
kand
) و (
kond
) ا . پ .
دانا و عالم و حكيم و فيلسوف . و منجم . و شجاع و دلير و پهلوان . و فالگو و غيبگو .
كندا
(
kond
) ا . پ . نام نقاشى .
كندارة
(
kend rat
) ا . ع . يك قسم ماهى كه داراى كوهان است .
كنداگر
(
kand - gar
) ا . پ . كندهگر و حكاك .
كنداگر
(
kand - gar
) ا . پ . حكيم و دانا . و شجاع و دلير و پهلوان .
كنداگرى
(
kand - gari
) ا . پ .
حكاكى و كندهگرى .
كندامويه
(
kand - muye
) ا . پ .
موهائى كه چون طفل زائيده شود در بدن وى باشد . و پرهاى زرد رنگ خردى كه در بدن چوزهء مرغ است .
كنداواله
(
kond - v le
) ا . پ . مرد بلند بالاى قوى هيكل . و مرد درشت اندام فربه و مزلف . و امرد بزرگ ناهموار .