و كنب الخف و الحافر كذلك .
كنب
(
kanab
) و (
kaneb
) ا . ع . گياهى .
كنب
(
kaneb
) ص . ع . سم شوخگين گرديده .
كنبار
(
kenb r
) ا . ع . ريسمان كه از پوست نارجيل سازند .
كنبانيدن
(
kanb nidan
) ف . م . پ .
مايل كردن و كج كردن .
كنبة
(
kanebat
) ص . ع . دست و پاى شوخگين گرديده .
كنبت
(
kanbat
) و (
kenbet
) ا . پ .
نحل و كبت و زنبور عسل .
كنبث
(
konbos
) ا . ع . درشت .
و ور ترنجيده . و زفت و بخيل .
كنبثة
(
kanbasat
) م . ع . كنبث الرجل كنبثة : درشت و ور ترنجيده شد و بخيل گشت آن مرد . و كنبث الشيئ : ور ترنجيده و منقبض شد آن چيز .
كنبدانه
(
kanab - d ne
) ا . پ . شاهدانه .
كنبرة
(
kenbarat
) ا . ع . سر بينى بزرگ .
كنبل
(
konbol
) ا . ع . سخت و درشت .
كنبوث
(
konbus
) ا . ع . درشت و ور ترنجيده . و زفت و بخيل .
كنبور
(
kanbur
) ا . پ . مكر و فريب و حيله .
كنبوره
(
kanbure
) ا . پ . مكر و فريب و حيله . و ربا و سودخورى .
كنبوريدن
(
kanburidan
) ف ل و م .
پ . فريفتن . و فريب دادن . و مكارى كردن .
و حيلهورى نمودن .
كنبه
(
kanabe
) ا . پ . ريسمان خام .
كنبهن
(
kenbhan
) ا . پ . بار درخت بنه كه ون نيز گويند و بتازى حبة الخضراء و بتركى چتلا قوچ نامند .
كنبيدن
(
kanbidan
) ف م . پ . چيزى را از جاى كشيدن و برآوردن .
كنبيدن
(
konbidan
) ف ل . پ . برجستن و خيز كردن و برآمدن .
كنبيزه
(
konbize
) ا . پ . نوعى از خيار كه چون كال باشد شيرين و گوارا و چون برسد خوردنى نباشد . و خربزهء كال و كالك .
كنة
(
kannat
) ا . ع . زن پسر . و زن برادر .
ج : كنائن .
كنة
(
kennat
) ا . ع . هر چيزى كه بدان چيزى را نگاهدارند . و هر چه بدان چيزى را بپوشانند . و پرده و چتر و سايبان . و سپيدى و بياض .
كنة
(
konnat
) ا . ع . پيچه و پوشش بالاى در خانه . و سايبان بالاى در . و خانهء خرد اندرون خانه . و چوبى پهن كه هر دو سر آن در ديوار باشد و بر آن متاع خانه نهند . ج :
كنان . و نام قبيلهاى از تازيان .
كنت
(
kant
) م . ع . كنت فى خلقه كنتا ( از باب نصر ) : توانا و استوار گرديد .
كنت
(
kent
) ا . پ . نام شهرى كه كند نيز گويند .
كنت
(
kont
) ا . پ . لقبى است كه در فرنگستان بمردمان نجيب و شريف مىدهند .
كنت
(
kanat
) م . ع . كنت السقاء كنتا ( از باب سمع ) : درشت گرديد مشك .
كنتأة
(
kenta'at
) . ع . گياهى مانند جرجير .
كنتأل
(
kenta'l
) ا . ع . كوتاه قامت و قصير .
كنتأو
(
kenta'v
) ا . ع . ريسمان سخت و محكم . و مرد كلان و انبوه ريش . و مرد نيكو ريش .
كنتب
(
kontob
) ا . ع . كوتاه قامت و قصير .
كنتح
(
kantah
) ا . ع . گول و احمق .
كنتع
(
konto '
) ا . ع . كوتاه . و كوتاه قامت و قصير .
كنتل
(
kentall
) ا . ع . كوتاه قامت .
كنتنى
(
kontoniyy
) ا . ع . درشت و كلان جثه . و كلانسال . و توانا و گويا اين لفظ منسوب باشد بقول آنكه گفت : كنت فى شبابى كذا و كان فى قديم الزمان كذا .
كنتو
(
kenatu
) ا . پ . كرچك و تخم بيد انجير .
كنتى
(
kontiyy
) ا . ع . كنتنى (
kontoiyy
) .
كنثاب
(
kens b
) ا . ع . ريگ فرو ريخته .
كنثأة
(
kansa'at
) م . ع . كنثات اللحية كنثأة : دراز شد آن ريش و بسيار گرديد .
كنثأو
(
kensa'v
) ا . ع . ريسمان سخت و استوار . و مرد ريش انبوه و يا ريش نيكو .
كنثب
(
kansab
) و (
konsob
) ا . ع . درشت استوار .
كنثة
(
konsat
) ا . ع . نوردهاى كه از شاخه هاى مورد و يا بيد سازند و بر آن دستهء گل و يا رياحين گذارند .
كنثح
(
kansah
) ا . ع . گول و احمق .
كنثر
(
konsor
) ا . ع . گرد اندام . و حشفه .
كنثرة
(
kansarat
) ا . ع . كنثرة الحمار : پيش بينى خر .
كنج
(
kanj
) ا . پ . ملازه و مردم احمق .
و مردم خودستاى و صاحب عجب و متكبر . و دوغ خشك شده و كشك . و برون كشيده .
و انگشت كوچك پا .
كنج
(
kenj
) ا . پ . فيل بزرگ جثه و قوى هيكل مهيب و جنگى .
كنج
(
konj
) ا . پ . گوشه . و بيغولهء خانه .
و زاويه . و چين و شكنجى كه در بدن و جامه و گليم و پلاس و مانند آن افتد . و مردم كوز