كناس
(
ken s
) ا . ع . خواب جاى آهو در درخت . ج : كنس . و نام موضعى .
كناس
(
ken s
) م . ع . كنس الظبى كناسا و كنوسا ( از باب ضرب ) : پنهان شد آن آهو در خوابگاه و در آمد در آن .
كناس
(
kann s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه خاشاك و خاكروبه از خانه مىبرد . و هارى . و چندال . و آنكه اشتنگاه را پاك نموده و پليديهاى آن را حمل مىكند . و مرد حريص و آزمند . و در هندوستان جلاد و گردن زننده را نيز گويند .
كناسات
(
kon s t
) ع . ج . كناسة .
كناسة
(
kon sat
) ا . ع . خاكروبه و آنچه از خانه روفته مىشود . ج : كناسات .
كناسى
(
kann si
) ا . پ . شغل و عمل كناس .
كناش
(
konn c
) ا . ع . نام چندين كتاب در علم طب و جز آن . و كناش منصورى :
نام كتابى در علم طب تأليف محمد زكرياى رازى براى امير منصور بن اسحق تأليف نموده و داراى ده مقاله است . و نيز كناش معروف بمعالجات بقراطيه تأليف ابو الحسن احمد بن محمد الطبرى الطرنجى كه براى امير ركن الدوله تأليف نموده .
كناشات
(
konn c t
) ع . ج . كناشة .
كناشة
(
konn cat
) ا . ع . بيخ و اصلى كه از آن شاخهها و فرعها رويد . ج :
كناشات .
كناص
(
kon s
) و كناصة
(
kon sat
) ا . ع . قوى و تواناى بر كار از شتر و خر و جز آن .
كناعر
(
kan 'er
) ع . ج . كنعرة (
kan'arat
) .
كناغ
(
kon q
) ا . پ . كرم پيله . و تار ابريشم . و تار . و ريسمان . و تار عنكبوت .
و طرف و كنار و جانب و كناره و حاشيه .
كناف
(
ken f
) م . ع . كانفه مكانفة و كنافا . مر . مكانفة .
كنافث
(
kon fes
) ا . ع . كوتاه بالا و قصير .
كنافج
(
kon fej
) ا . ع . بسيار از هر چيزى . و فربه پرگوشت . و خوشهء پر از دانه .
كناك
(
kan k
) ا . پ . مغص و پيچش شكم و درد شكم .
كنام
(
kon m
) و (
konn m
) ا . پ .
آرامگاه و خانهء آدمى . و آشيانهء بهائم و سباع و دد و همهء حيوانات چرنده و پرنده . و بيشه و جنگل . و چراگاه ستور .
كنان
(
ken n
) ا . ع . ج . كنة (
konnat
) .
كنان
(
ken n
) ا . ع . پوشش و پردهء هر چيزى . ج : اكنة (
akennat
) . قوله تعالى :
وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً
.
كنان
(
kon n
) ص . پ . كننده و نماينده .
و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند :
تفرج كنان : يعنى كنندهء شادمانى و تفرج و سير كننده و گشت نماينده . و جلوه كنان : جلوه كننده . و رخشان و تابان . و جنگ كنان : جنگ كننده . و سير كنان :
سياحت كننده و سير كننده . و غارت كنان :
تاراج كننده . و ناله كنان : ناله و زارى نماينده .
كنانة
(
ken nat
) ا . ع . تيردان چرمين بىچوب و يا برعكس . و نام پدر قبيلهاى از تازيان .
كنانه
(
kan ne
) ص . پ . كهنه ضد نو و فرسوده .
كنانيدن
(
kon nidan
) ف م . پ . كردن فرمودن و ساختن فرمودن .
كنانير
(
kan nir
) ع . ج . كنارة (
kann rat
) .
كنانيش
(
konn nic
) ع . ج . كناش (
kann c
) .
كناية
(
ken yat
) ا . ع . سختى كه بر غير موضوع له خود دلالت كند .
كناية
(
ken yat
) م . ع . گفتن سختى كه بر غير موضوع له خود دلالت كند . و يا لفظى گفتن و غير مدلول عليه آن را اراده كردن و يا گفتن سخنى بلفظى كه معنى حقيقى و مجازى آن هر دو برابر باشد . يق : كنوت بكذا عن كذا و يا كنيت بكذا عن كذا . و كنى فلانا ابا عمرو او بابى عمرو و فلانة ام كلثوم و بام كلثوم كنية و كنية :
ناميد فلان مرد را ابا عمرو و فلان زن را ام كلثوم ( و الفعل من ضرب و نصر ) . و يق :
فلان يكنى بابى عبد الله ( مجهولا ) و لا يقال يكنى بعبد اللّه .
كنائس
(
kan 'es
) ع . ج . كنيسة .
كنائن
(
kan 'en
) ع . ج . كنة (
kannat
) .
كنايه
(
ken ye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سخنى كه بر غير معنى موضوع خود دلالت كند . و سخن پوشيدهاى كه معنى آن صريح و ظاهر نباشد .
كنب
(
kanb
) م . ع . كنب الشيئ فى جرابه كنبا ( از باب ضرب ) : گنجينه كرد آن چيز را در انبان خود .
كنب
(
konb
) ا . پ . نوعى از خيار كه آن را خيار چنبر نيز گويند . و نام شهرى از توابع رى كه اكنون بقم اشتهار دارد .
كنب
(
kanab
) ا . پ . گياهى كه از آن ريسمان و كاغذ سازند . و ريسمانى كه از پوست و ريشهء كتان سازند . و نيز گياهى كه از برگ آن بنگ و چرس بدست آورند و تخم آن را شاهدانه گويند .
كنب
(
kanab
) م . ع . كنبت يده كنبا ( از باب سمع ) : شوخ بست دست آن از كار و عمل و كنبت الرجل : ستبر شد پاى آن .