كنا
(
ken
) ا . پ . بلغت زند و پازند :
حوت و ماهى .
كنا
(
kon
) ص . پ . كنان و كننده .
كناب
(
ken b
) ا . ع . سرشاخ . و سرشاخ خرمابن . و خوشهء خرما .
كنابث
(
kon bes
) ا . ع . درشت و ور ترنجيده . و زفت و بخيل .
كنابد
(
kan bad
) ا . پ . جائى كه در آن جنگ دوازده رخ ما بين ايرانيان و تورانيان واقع شد .
كنابد
(
kon bed
) ا . ع . روى زشت .
كنابذ
(
kon bez
) ا . ع . مرد درشت زشت . و ستبرى روى .
كنابل
(
kon bel
) ا . ع . سخت و درشت .
كناة
(
kon t
) ع . ج . كانى .
كنات
(
konn t
) ع . ج . كنة (
konnat
) .
كناتب
(
kon teb
) ا . ع . كوتاه بالا .
كناثب
(
kon seb
) ا . ع . درشت استوار .
كناثر
(
kon ser
) ا . ع . گرد اندام . و حشفه يعنى از سر ذكر تا ختنه جاى .
كناد
(
kan d
) ا . پ . كبوتر صحرائى . و مرغ الهى كه بتازى ورشان گويند .
كناد
(
kon d
) پ . صيغهء دعا - مأخوذ از كنش و كردن .
كناد
(
kann d
) ا . ع . ناسپاس .
كنادار
(
kann - d r
) ا . پ . قسمى از كفش و پا اوزار .
كنادر
(
kon der
) ا . ع . مرد كوتاه درشت .
و مرد ستبر اندام . و خر بزرگ جثه .
كنار
(
kan r
) و (
ken r
) ا . پ . جانب و طرف و تنيزه و پهلو . و نزد و كناره و لب و ساحل . و انتها و آخر و حد و كران و كرانه .
و سرحد . و طرف تيز از هر چيزى . و حاشيه و سجاف جامه . و حاشيهء كتاب . و بن خوشهء خرما . و يك قسم ميوهاى كه موز نيز گويند . و كنار بحر : ساحل دريا . و كنار گرفتن : گريختن . و عزلت گرفتن و دست كشيدن .
كنار
(
ken r
) ا . پ . آغوش و بر . و دامن . و بغل . و نوازش . و بغلگيرى .
و جدائى و هجران . و كنار كردن : در آغوش گرفتن و در بر گرفتن . و نزديك رفتن .
و دور كردن .
كنار
(
kon r
) و (
konn r
) ا . پ .
ميوهء درخت سدر .
كنار
(
kon r
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - بار درخت سدر .
كنارات
(
kann r t
) و (
ken r t
) ع . ج . كنارة و كنارة .
كنارة
(
kann rat
) و (
kenn rat
) ا .
ع . رباب و دف و طبل و طنبور . و پارهاى از كتان . ج : كنارات و كنارات و كسانير .
كنارگير
(
kan r - gir
) ا . پ . دايره و دور و چنبر و حلقه .
كنارنگ
(
kan rang
) و (
kon rang
) ا . پ . والى و حاكم ولايت . و شحنهء ولايت .
و خداوند زمين و ملاك . و شريف و بزرگ مردمان . و مرزبان . و امير . و سلسلهء كوچك از مردمان . و گريهء پنهانى . و نجوا و سخن پنهانى . و تحصيلدار . و پاسبان شب و گزمه .
و نام ديوى .
كنارنگ دل
(
kon rang - del
) ص .
پ . قوى دل .
كناره
(
kan re
) ا . پ . طرف . و تنيزه و جانب و پهلو و كنار و لب و ساحل . و سجاف و حاشيه . و دامنه . و قناره و قلاب آهنين كه بدان چيزى آويزند . و قلابى كه قصابان بدان گوشت بند كنند . و كناره كردن و يا كناره گرفتن : عزلت گزيدن و دست كشيدن و بازگشتن و برگشتن .
كنارهدار
(
kan re - d r
) ص . پ .
حاشيهدار .
كنارهكش
(
kan re - kac
) ص . پ .
آنكه از كارى كناره مىگيرد و دورى مىكند .
كناره كشى
(
kan re - kaci
) ا . پ .
عزلت گزيدن از كار .
كناره گرد
(
kan re - gard
) ص .
پ . آنكه در اطراف كار مىماند و داخل در آن نمىشود .
كنارهگير
(
kan re - gir
) ا . ع . كشتى كه در ساحل بارگيرى مىكند . و كسى كه از هنگامه و غوغاى مردمان كناره مىكند و عزلت مىگزيند . و آنكه از كار دست مىكشد . و گوشهگير و عزلت گزين .
كنارى
(
ken ri
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - گلابتون و رشتهء زر و سيم . و زرى .
كنارى فروش
(
kenari - faruc
) ا .
پ . گلابتون فروش .
كنارين
(
kan rin
) ص . پ . منسوب بكسار . و آخر و آخرين .
كناز
(
kan z
) ا . پ . بن و بيخ خوشهء خرما .
كناز
(
kan z
) و (
ken z
) م . ع . كنز القوم التمر كنزا و كنازا و كنازا ( از باب ضرب ) : درودند خرما را و گنجينه نهادند بهر سرما . و منه قولهم : هذا زمن الكناز . و كذلك : زمن الكناز . مر .
كنز (
kanz
) .
كناز
(
ken z
) ص . ع . پر و آگنده گوشت سخت اندام . يق : ناقة كناز و جارية كناز . ج : كنز (
konoz
) و كناز ( على لفظ الواحد ) .
كناز
(
kann z
) ا . ع . از اعلام است .