كميد
(
kamid
) ص . ع . اندوهگين و دردمند دل .
كميدن
(
kamidan
) ف ل و م . پ . كم شدن و ناقص گشتن . و برآمدن پلهء ترازو . و مكيدن .
كميز
(
kemiz
) و (
komiz
) ا . پ . بول و شاش و چميز . و مايعى كه در مثانهء انسان و ديگر حيوانات فراهم مىآيد . و كميز بشتاب : ديابيطس و دولاب . و كميز انداختن و يا كميز كردن : شاش كردن . و كميز منجمد : شنى كه از راه بول دفع مىگردد . و سنگى كه در مثانه توليد مىشود .
كميزانيدن
(
kemiz nidan
) ف م .
پ . كميزيدن فرمودن و شاشيدن كنانيدن .
كميزدان
(
kemiz - d n
) ا . پ . مثانه .
و ظرفى كه در آن شاش مىكنند . و گلدان .
كميز گرفتگى
(
kemiz - gereftagi
) ا . پ . حبس البول و عسر البول .
كميز گرفته
(
kemiz - gerefte
) ص .
پ . مبتلا بحبس البول .
كميزيدن
(
kemizidan
) ف ل . پ .
شاشيدن و شاش كردن .
كميژه
(
kamij ? e
) ا . پ . اسب كميت سياه دم .
كميش
(
kamic
) ص . پ . مرد تيزرو و سبك و كافى . و اسب خرد نره . و ماديان خردپستان . و رجل كميش الازار :
مرد برچيده ازار و پاچه ور ماليده .
كميع
(
kami '
) ا . ع . همخوابه و ضجيع .
كميل
(
kamil
) ص . ع . رجل كميل :
مرد كامل و تمام .
كميل
(
komayl
) ا . ع . از اعلام است .
و كميل بن زياد نخعى : از اصحاب امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام .
كميم
(
kamim
) ص . ع . پيچيده و ملفوف و تاه شده .
كميمثراة
(
komaymesr t
) كميمثرة (
komaymesrat
) و كميمثرية
(
komaymesriyat
) ا . ع . مصغر كمثرى يعنى امرود كوچك .
كمين
(
kamin
) ا و ص . پ . ناقص و ناتمام . و معيوب . و فرومايه و دون و پست . و انگشت كوچك . و پنهانى در جائى به قصد دشمن و يا شكار و . دام . و نوكر و نوكر خدمتگار . و در كمين نشستن : نشستن در جاى پنهان بانتظار دشمن و يا شكار . و كمين ساختن : كمينگاه ساختن و بانتظار ماندن . و كمين كردن : پنهان شدن به قصد كسى و يا چيزى .
كمين
(
kamin
) ا . ع . گروهى كه در جنگ پنهان نشينند به قصد دشمن . و منه :
الكمين فى الحرب حيلة . و نيز كمين :
داخل در كار بنوعى كه كسى دريافت نكند .
كمينآور
(
kamin - var
) و
كميندار
(
kamin - d r
) ص . پ . آنكه كمين مىسازد و در كمين مىنشيند .
كمينذات
(
kamin - z t
) ص . پ .
بد جنس .
كمينساز
(
kamin - s z
) ص . پ .
آنكه در كمين مىنشيند .
كمينسازى
(
kamin - s zi
) ا . پ .
گستردن دام .
كمينگاه
(
kamin - g h
) ا . پ . جائى كه در آن به قصد دشمن و يا شكار پنهان شوند .
كمينگى
(
kaminagi
) ا . پ . حقارت و پستى و دونى و فرومايگى و پست نژادى .
كمينگر
(
kamin - gar
) و كمينور
(
kamin - var
) ص . پ . آنكه در كمين مىنشيند .
كمينه
(
kamine
) ص . پ . كمتر و كمترين و فروتن و خاضع . و فرومايه و دون و پست درجه و حقير و خوار .
كميهى
(
kommayh
) ص . ع . سرگشته .
يق : ذهبت ابله كميهى : اى لم يدر اين ذهبت .
كن
(
kan
) ا . پ . درخت . و جاى درختناك و انبوه از درخت . و نيزهء ماهيگيرى . و چنگال ماهيگيرى . و نام قصبهاى در شمال غربى تهران .
كن
(
kan
) ص . پ . كننده و از بيخ برآرنده و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند كوه كن يعنى كنندهء كوه و كسى كه سنگ از كوه مىكند . و بيخ كن يعنى از بيخ و ريشه برآرنده .
كن
(
ken
) ا . پ . بخيه و آجيدهاى كه در جامه مىزنند .
كن
(
kon
) ص . پ . كننده و آنكه كارى را مىكند مانند در ميان كن يعنى آنكه در ميان مىآورد .
كن
(
kon
) ا . پ . كون و دبر .
كن
(
kon
) ع . كلمهء امر از كان يعنى بشو .
كن
(
kann
) م . ع . كننت الشيئ كنا و كنونا ( از باب نصر ) : فرو پوشيدم آن چيز را و نگاه داشتم آن را از تابش آفتاب . و كننت الشيئ فى نفسى : پنهان داشتم آن چيز را در دل خود .
و كننت العلم : پنهان داشتم علم را . و كننت الجارية : پنهان كردم كنيزك را .
كن
(
kenn
) ا . ع . پوشش هر چيزى . و پرده . ج : اكنان . قوله تعالى :
وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْجِبالِ أَكْناناً
. و نيز كن : سراى و خانه . و سايه و سايبان و چتر . و پناگاه .
و هر چيز كه بدان چيزى را نگاه دارند . و پيلهء كرم ابريشم . و وسط و حياط خانه .
كنا
(
kan
) و (
kon
) ا . پ . ارض و زمين . و زمين كه كنارهاى آن را جهة كشت مرز بسته باشند .