كرزمة
(
karzamt
) م . ع . كرزم كرزمة : در نيمروز خورد .
كرزمة
(
karzamat
) ا . ع . از اعلام است .
كرزن
(
krzan
) ا . پ . نيم تاج مرصعى كه پادشاهان جهة تيمن و تبرك بر سر مىگذاشته و يا از بالاى سر مىآويختهاند . و تاجى كه از ديبا دوخته باشند . و زنبيل .
كرزن
(
karzan
) و (
kerzen
) ا . ع .
تبر بزرگ .
كرزه
(
karze
) ا . پ . مادرزادى كه آلت تناسل نداشته باشد .
كرزه
(
korze
) ا . پ . زمينى كه جهة كشتكارى تخته تخته كرده و كنارهاى آن را بلند نموده كرد ساخته باشند . و بلندى كنار هاى مرز .
كرزهماه
(
korze - m h
) ا . پ . آبيارى كشت زار . و گياهى خوشبوى .
كرزى
(
korrazi
) ا . ع . ناكس و لئيم و خبيث و پليد .
كرزيم
(
kerzim
) ا . ع . تبر . ج :
كرازيم . و بليهء سخت .
كرزين
(
kerzin
) ا . ع . تبر . و تبر بزرگ . ج : كرازين . حديث ام سلمه رضى اللّه عنها : ما صدقت بموت النبى صلى اللّه عليه و آله حتى سمعت وقع الكرازين اى وقعها فى حفر قبره .
كرس
(
kers
) ا . ع . خانههاى مردم مجتمع و فراهم آمدهء درهم پيوسته . و گروه مردم . ج : اكراس . ج ج : اكارس و اكاريس . و خانهاى كه براى بزغالگان بنا كنند . و خانهء كبوتران . و آهك با خاكستر و يا با جز آن آميخته . و سرگين و كميز برهم نشسته . و اصل هر چيزى . و نيز واحد اكراس القلائد و الوشح و نحوهما . يق : قلادة ذات كرسين و ذات اكراس اذا ضممت بعضها الى بعض .
كرس
(
kors
) و (
koras
) ا . پ . موى پيچه و گيس باف . و موى پيچيدهء مجعد .
و پيچ و شكن موى .
كرس
(
koras
) ا . پ . چرك و ريم اندام .
كرس
(
koros
) ا . ع . سبوسه . و ناپاكى جلد . و چرك و ريم اندام .
كرسافة
(
kers fat
) ا . ع . تيرگى چشم و تاريكى آن .
كرسان
(
kars n
) ا . پ . ظرفى مدور و صندوق مانند از چوب و يا از گل كه در آن نان و حلوا و ميوه و جز آن گذارند .
كرسان
(
kers n
) ا . پ . زراعت و كشتكارى و دهقانى .
كرسب
(
karsab
) ا . پ . كرفس .
كرستوان
(
karastv n
) و كرستون (
karastun
) ا . پ . قپان و ترازوى يك پله .
كرسطوس
(
karastus
) ا . پ . بلغت انجيل : حضرت عيسى بن مريم .
كرسطوس
(
kerestus
) ا . پ . يكى از نامهاى بارىتعالى .
كرسعة
(
karsa'at
) م . ع . كرسع كرسعة : دويد . و كرسع فلانا : بشمشير زد بر كرسوع فلان .
كرسعة
(
korsa'at
) ا . ع . گروه مردم .
كرسف
(
karasf
) ا . پ . كرسب و كرفس .
و نام قريهاى از محال زنجان .
كرسف
(
korsof
) ا . پ . پنبه و ليقهء دوات .
و لتهء حيض .
كرسفة
(
karsafat
) م . ع . پىستور بريدن . و تنگ بستن شتر .
كرسفة
(
korsoffat
) ا . ع . نام موضعى .
كرسفى
(
korsofiyy
) ا . ع . نوعى از عسل سفيد .
كرسمة
(
karsamat
) م . ع . كرسم الرجل كرسمة : خاموش گرديد آن مرد و چيزى نگفت و چشم فرو خوابانيد و سر فرو افگند .
كرسنة
(
karsanat
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - گياهى كه دانهاش را گاودانه گويند .
و نيز نام گياهى ديگر .
كرسنج
(
karsanj
) ا . پ . كم همتى و نامردى و ضعف نفس از طلب مراتب عاليه .
كرسنه
(
karsane
) ا . پ . يك نوع غلهء تيره رنگ و طعم آن ما بين ماش و عدس و آن را بگاو دهند وى را فربه كند .
كرسنه
(
keresne
) ا . پ . چرك و ريمى كه بر وى زخم بسته و سخت شده باشد .
كرسوع
(
korsu '
) ا . ع . استخوان برآمدهء پيوند سر دست از سوى خنصر . و استخوانك خردگاه نزديك بند دست ستور و گوسپند و مانند آن . مر . كوع (
ku '
) .
كرسوعة
(
korsu'at
) ا . ع . گروه مردم .
كرسوف
(
korsuf
) ا . ع . پنبه و ليقهء دوات .
كرسه
(
kerse
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اصل هر چيز . و بول و سرگين درهم نشسته .
كرسه
(
korase
) ا . پ . چرك و ريم . و موى مجعد پيچيده .
كرسى
(
korsiyy
) ا . ع . سرير و تخت .
و علم و دانش . و دانشمند . و ملك . و قدرت بارىتعالى و تدبير آن . ج : كراسى . و نام دهى در طبرية . و نام فلك هشتم .
كرسى
(
korsi
) و (
korsiyy
) ا . پ - مأخوذ از تازى - تخت كوچك و ورواره .
و سرير و اورنگ . و صندلى . و بارگاه و بر چين گاه . و جاى نشيمن پادشاه و مقر سلطنت . و فلك هشتم . و آشيانهء باز . و نگين انگشترى . و صندوق مانندى چهار گوشه و چوبين كه چهار طرف آن باز است و منقلى