كرپاوان
(
karp v n
) ا . پ . گياهى دوائى كه كرپا و هلندوز نيز گويند .
كرة
(
korat
) ا . ع . گوى . ج : كرين (
korin
) و (
kerin
) و كرى (
kariyy
) و (
kor
) و كرات .
كرة
(
karrat
) ا . ع . يك بار . و يك حمله . ج : كرات . و صبح . و شام .
كرة
(
karratan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - گاهگاه و گاهى .
كرة
(
korrat
) ا . ع . پشكل پاره . و پشكل گنده بوى كه بدان زره را جلا دهند .
كرت
(
kart
) ا . پ . بار و ثمر يك نوع خارى كه بتازى قرط گويند . و قطعهاى از زمين زراعت كرده و سبزى كاشته كه كرد نيز گويند .
كرت
(
karrat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بار و دفعه و مرتبه و نوبت . و يك كرت :
يك دفعه و يك بار . و صد كرت : صد بار و صد دفعه . و هر كرت : هر بار و هر زمان و همه وقت .
كرتاخ
(
kart x
) ا . پ . كار مهم معوق و انجام نايافته .
كرتان
(
karrat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
بامداد و شام .
كرتانه
(
kart ne
) ا . پ . جاى باش مرغان .
كرتحة
(
kartahat
) م . ع . كرتح كرتحة : مانند پست قامتان رفت و جنبان جنبان رفت . و كرتحه : بر زمين افگند او را .
كرتع
(
karta '
) ا . ع . پست قامت .
كرتعة
(
karta'at
) م . ع . كرتع كرتعة : در كار بيهوده و ناخواسته افتاد .
كرتك
(
kartak
) ا . پ . تخماق و ميخكوب چوبين .
كرتك
(
kortak
) ا . پ . جامهء كوتاهى كه مانند زره مىپوشاند بدن را و آستينهاى آن تا بآرنج مىرسد . و پرهاى شتر مرغ و يا كلنگ و يا بوتيمار كه بر سر مىزنند . و قسمى از زر - دوزى . و گياهى خاردار .
كرتله
(
kartale
) ا . پ . پسر امرد ناهموار درشت اندام .
كرتم
(
kertem
) ا . ع . تبر .
كرتنه
(
kartane
) ا . پ . كرتينه و تار عنكبوت .
كرتوم
(
kortum
) ا . ع . سنگ لخشان تابان درشت . و زمين بلند دراز .
كرتوما
(
kartum
) ا . پ . نام حكيم و دانشمندى ايرانى .
كرته
(
karte
) ا . پ . قطعهء زمين زراعت كرده و سبزى كاشته .
كرته
(
kerte
) ا . پ . بوتهاى كوچك خاردار كه اشتر خار نيز گويند . و گياهى كه از آن جاروب سازند . و كرتهء دشتى : گياهى خوشبوى كه بتازى اذخر نامند .
كرته
(
korte
) ا . پ . پيراهن و قميص و قباى يك تهى و نيم تنه كه بتازى سربال گويند .
كرتى
(
korti
) ا . پ . نيم تنهاى كه زنان پوشند و داراى دامنهء كوتاهى است كه تا پشت كمر امتداد مىيابد و آستين ندارد و از يقه باز مىگردد . و يك قسم كرته مر سپاهيان را .
كرتيم
(
kertim
) ا . ع . تبرى كه بدان درخت را قطع مىكنند .
كرتينه
(
kartine
) ا . پ . پردهء سفيدى مانند كاغذ كه عنكبوت سازد و بدرون آن رفته تخم نهد . و نيز خود عنكبوت را گويند .
كرث
(
kars
) م . ع . كرثه الغم كرثا ( از باب نصر ) : دشوار شد بر وى اندوه .
كرثأة
(
karsa'at
) م . ع . كرثأ الشعر و غيره كرثأة : انبوه شد و بسيار گرديد موى و جز آن و برهم نشست .
كرثىء
(
kerse '
) ا . ع . ابر بلند رفتهء برهم نشسته . و پوست بيرون تخم مرغ .
كرثئة
(
karse'at
) و (
kerse'at
) ا . ع .
گياه فراهم آمدهء انبوه و درهم پيچيده .
كرج
(
karj
) ا . پ . گوى گريبان . و چاك و شكاف جامه .
كرج
(
kerj
) و (
kerej
) ا . پ . تراشهء خربزه و هندوانه .
كرج
(
karaj
) ا . پ . نام رودخانهاى كه از كوهستان شمال غربى رى جارى مىشود و بلوك شهريار و ساوجبلاغ و جز آن را مشروب مىسازد . و نام دهى در كنار اين رودخانه كه پادشاه قاجار در آنجا بناها و قصور عاليه بنا كردهاند . و كرج ابى دلف : نام شهرى بوده در عراق در محلى كه اكنون معروف بآستانه است .
كرج
(
karaj
) م . ع . كرج الخبز كرجا ( از باب سمع ) : تباه گرديد نان و كره برآورد .
كرج
(
kerej
) ا . پ . قواره و پارچهاى كه از گريبان جامه بريده بيرون آورند .
كرج
(
korraj
) ا . ع . - مأخوذ از كرهء فارسى و بمعنى آن .
كرجفو
(
karjafu
) ا . پ . كرك و بلدرچين كه بتازى سلوى گويند .
كرجن
(
korjan
) ا . پ . غضروف و استخوان نرمى كه مىتوان آن را جاويد .
كرجى
(
karaji
) ا . پ . كشتى خرد و كوچك و زورق .
كرجى
(
korrajiyy
) ا . ع . مخنث .
كرچ
(
kor ? c ?
) و (
karac
) ا . پ . تراشهء خربزه و هندوانه . و تريشه و قطعه و پاره .
كرچك
(
karcak
) ا . پ . دانهء بيد انجير .