كرچه
(
kerce
) ا . پ . ليقه و پنبه و يا ابريشم خام كه در دوات گذاشته مركب تحرير و سياهى روى آن ريزند و از آن تحرير كنند .
كرچه
(
korce
) ا . پ . خانهاى كه فاليزبان و كشتكار از چوب و علف بر سر فاليز و كشت زار برپا كند .
كرح
(
kerh
) ا . ع . خانهء پارساى ترسايان . ج : اكراح .
كرخ
(
karx
) ا . پ . خانه و حولى و بيت و عمارت و بنا و مسكن . و نام محلهاى در بغداد كه سابقا دهى بوده از بناهاى شاپور ذو الاكتاف .
كرخ
(
karax
) ا و ص . پ . بىحس و بىشعور و بىخبر شده و خدر و بيهوش .
و عضو بىحس و فالج شده . و شخص بىحس و داراى فالج . و نام موضعى در ماوراء النهر .
كرخت
(
karaxt
) ص . پ . بىحس و خدر و بيهوش و بىخبر شده .
كرختگى
(
karxtagi
) و كرختى
(
karaxti
) ا . پ . خشكى و صلابت و درشتى .
و بىحسى .
كرخ زراه
(
karx - zar h
) ص . پ .
پياده ضد سواره .
كرخى
(
karxi
) ص . پ . منسوب بكرخ .
كرخى
(
karaxi
) ا . پ . خشكى و صلابت و درشتى . و بىحسى .
كرد
(
kard
) پ . ح م . كردن . ا . كردار و كار و عمل و فعل . و شغل . و خدمت .
و هر فعل خواه نيك و يا بد .
كرد
(
kard
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - گردن و بن آن .
كرد
(
kard
) م . ع . كرد الدابة كردا ( از باب نصر ) : راند آن ستور را .
و كرد العدو : دور كرد دشمن را . و كرد الشيىء : بريد آن چيز را .
كرد
(
kard
) و (
kerd
) ا . پ . شاخهاى كه در وقت پيراستن از درخت بريده باشند .
كرد
(
kard
) و (
kord
) ا . پ . كرت و قطعه زمينى كه كنارهاى آن را بلند كرده و مرز بسته باشند و در ميان آن كشتكارى و زراعت كنند .
كرد
(
kord
) ا . پ . نام طايفهاى مشهور .
و زمين زراعت كرده . و شالىزار و برنجزار .
و سبزىزار و ترهزار . و آبگير و تالاب و آب انبار . و چوپان و گوسپند چران .
كرد
(
kord
) ا . ع . نام گروهى . ج :
اكراد . و زمين زراعت كرده و شيار كرده .
كردا
(
kard
) م ف . پ . ديروز و روز گذشته .
كرداح
(
kerd h
) ص . ع . شتاب دونده .
ج : كراديح .
كرداد
(
kard d
) و كرداده
(
kard de
) ا . پ . بناى عمارت و ديوار و مانند آن .
كردار
(
kerd r
) ا . پ . شغل و عمل و كار و فعل . و كوشش پيوستهء در كار . و هر عملى كه انسان هميشه بدان مشغول باشد . و كسب و صنعت و پيشه و اشتغال . و طرز و روش و قاعده . و اهتمام . و فعل خوب و يابد . و بدكردار : بدعمل و بدخواه .
كردار
(
kerd r
) ا . ع . هر چيز مانند بنا و اشجار . و جاى انباشته شدهء از خاكى كه از ملك خود شخص نقل كرده باشند . و منه قول الفقهاء : يجوز بيع الكردار و لا شفعة فيه .
كردانيدن
(
kard nidan
) ف م . پ .
كنانيدن و كردن فرمودن . و ساختن و پرداختن .
و تغيير دادن و از حالى بحالى آوردن .
كردبية
(
kordabiyat
) ا . ع . قباى كوتاه نيم آستينى كه تا ميان ران را مىپوشاند .
كردة
(
kordat
) ا . ع . يك كرد از زمين زراعت كرده .
كردح
(
kerdeh
) ا . ع . گنده پير .
و مرد درشت و سخت . ج : كرادح .
كردحاء
(
kardah '
) ا . ع . نوعى از رفتار .
كردحة
(
kardahat
) ا . ع . شتاب دويدگى .
و دويدگى كوتاه بالا كه گامها را نزديك بهم گذارد و بشتابد . و دويدگى خر .
كردحة
(
kardahat
) م . ع . كردحه كردحة : بر زمين افگند آن را .
كردر
(
kardar
) ا . پ . زمين پشته يشته .
و زمين سخت . و زمين هموار . و دره . و درهء كوه .
كردسة
(
kardasat
) ا . ع . بند . و رفتارى كه در آن گامها را نزديك گذارند مانند بنديان .
و راندن به سختى و عنف .
كردسة
(
kardasat
) م . ع . كردسه فى حبل كردسة : بست آن را با ريسمان .
و كردس القائد خيله : گله گله گردانيد آن قائد اسبان خود را . و كردس ( مجهولا ) :
گرد آورده شد دست و پاى آن .
كردستان
(
kordest n
) ا . پ . ولايات كردنشين .
كردك
(
kerdak
) ا . پ . لغز و معما و چيستان خواه در نظم باشد و يا در نثر .
كرد كوه
(
kard - kuh
) ا . پ . نام كوهى در مازندران .
كردگار
(
kerde - g r
) ا . پ . يكى از نامهاى خداى تعالى .
كردگار
(
kerde - g r
) و كردگاز
(
kerde - g z
) ف . پ . ديده و دانسته و بطور آگاهى و عمدا و قصدا .
كردگاز
(
kerde - g z
) ا . پ . يكى از نامهاى خداى تعالى .