تيهو كوچكتر كه بتركى بلدرچين و بتازى سلوى نامند . و سقف خانه . و نام شهرى در نزديكى بيت المقدس .
كرك
(
karek
) ا . ع . سرخ و احمر .
كرك
(
korrak
) ا . ع . يك نوع بازى مر تازيان را .
كركاس
(
kark s
) ا . پ . نوعى از غله كه دو سر نيز گويند .
كركام
(
kark m
) ا . پ . قوت و توانائى .
و مراد و مقصود .
كركب
(
korkob
) ا . ع . گياهى خوشبو .
كركدن
(
karkaddan
) و (
karkadann
) ا . ع . كرگدن .
كركر
(
karkar
) ا . پ . يكى از نامهاى خداى تعالى . و كامگار . و پادشاه صاحب اقبال .
و درخت كاج و صنوبر .
كركر
(
karkar
) ا . ع . غلاف نرهء شتر و تكه و گاو . و نام شهرى نزديكى بيلقان بنا كردهء نوشيروان . و دهى نزديك بغداد .
كركر
(
kerker
) ا . پ . نوعى از باقلا .
كركرانك
(
karkar nak
) ا . پ .
استخوان نرم كه چرنده و چرند و كالوكرجن و كركرى نيز گويند و بتازى غضروف نامند .
كركرة
(
karkarat
) م . ع . كركره كركرة : بارها برگردانيد آن را و چندين بار عود داد آن را . و كركر الحب كركرة :
كوفت آن دانه را و شكست آن را و پاك كرد آن را .
و كركر فى الضحك : قرقره كرد در خنده . و كركر فلان : خنديد فلان . و كركرت الرياح السحاب : برگردانيد باد ابر را و گرد آورد آن را پس از پراكندگى .
و كركر الجيش : شكست خورد آن سپاه .
و كركر بالدجاجة : بانگ ، كرد ماكيان را . و كركر الشيىء : فراهم آورد آن چيز را . و كركر عنه : دور كرد از آن و رد كرد آن را . و كركر فلانا : حبس نمود و بند كرد فلان را . و كركر الرحى :
گردانيد آسيا را .
كركرة
(
kerkerat
) ا . ع . گروهى از مردم . و پنجم سپل شتر و آن گردى سخت است ميان سينهء شتر و يا سينهء هر ستور ذى خف . و ابن كركرة : نام شخصى لغوى .
كركرك
(
karkarak
) ا . ع . پرندهاى كه در كنار آب نشيند و دم جنباند . و عكه . و كرك و بلدرچين .
كركروهن
(
karkaruhan
) ا . پ .
نام معجونى مقوى مركب از داروهاى خوشبو .
كركره
(
karkare
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خندهء بىاندازه .
كركرهن
(
karkarahan
) ا . پ . داروئى كه عاقر قرحا نيز گويند .
كركرى
(
karkari
) و (
korkori
) ا .
پ . غضروف و استخوان نرم .
كركز
(
karkoz
) ا . پ . علامت راه .
و دليل راه و راهبر .
كركسة
(
karkasat
) م . ع . كركسه كركسة : بندى كرد آن را و اسير نمود آن را .
و نيز كركسة : واگردانيدن چيزى را .
كركفيز
(
karkafiz
) ا . پ . كفگير و چمچهء سوراخ دار .
كركم
(
karkam
) ا . پ . آژفنداك و قوس قزح . و زعفران . و بيخ و رس .
كركم
(
korkom
) ا . ع . زعفران و عصفر .
و اصل الورس و علك .
كركما
(
karkam
) ا . پ . صعوه .
كركمان
(
korkam n
) ا . پ . درخت سدر كه كنار نيز گويند .
كركمان
(
korkom n
) ا . ع . روزى و رزق .
كركمة
(
korkomat
) ا . ع . واحد كركم يعنى يك قطعه علك و جز آن .
كركميسه
(
karkamise
) ا . پ . نام گلى خوشبو و داراى چند رنگ و بيشتر در كوه الوند مىرويد .
كركن
(
karkan
) و (
karken
) و (
karkon
) ا . پ . غلهء دلمل مانند گندم و نخود و جو و باقلا يعنى غلهء نيمرس كه همچنان با شاخ و برگ بريان كرده خورند .
كركو
(
karku
) ا . پ . بلغت اهالى كرمان :
خربزهء كوچك نارس .
كركوز
(
karkuz
) ا . پ . علامت راه .
و دليل راه و راهبر .
كركوى
(
karkavi
) ا . پ . نام نوادهء سلم كه سام وى را كشت .
كركى
(
kark
) ا . ع . مخنث .
كركى
(
korki
) ا . پ . پرندهاى كه كلنگ نيز گويند .
كركى
(
korki
) ص . پ . منسوب بكرك .
كركى
(
korkiyy
) ا . ع . كلنگ .
كركيدة
(
karkidat
) ا . ع . جلت خرما .
و آنچه در تك جلت از خرما بماند . و تودهء خرما .
كرگ
(
karg
) ا . پ . كرگدن .
كرگ
(
korg
) ا و ص . پ . كرك .
كرگ
(
korag
) ا . پ . سر بىموى كه از كچلى پديد آمده باشد . و كچل .
كرگاه
(
kar - g h
) ا . پ . كارگاه .
كرگدن
(
kargadan
) ا . پ . جانورى پستان دار و ضخيم الجلد كه بر بالاى بينى شاخى دارد و در هندوستان و وسط افريقا زندگى مىكند و بلندى اين حيوان يك مطر و نيم است .
و نيز مرغى بينهايت كلان كه فيل ده ساله را تعاقب مىكند .
كرگس
(
kargas
) ا . پ . مرغ مردار خوار كه دژكاك و بتازى نسر گويند . و قسمى از تير . و كرگس تركش : تيرهائى كه در تركش