كرب
(
korb
) ا . ع . نزديك . و مانند .
و مقدار . و هذه ابل مائة او كربها :
مقدار اين شتران صد است و يا مانند آن .
كرب
(
karab
) ا . ع . بيخ ستبر و پهن شاخهء خرما كه چسبيده بتنهء درخت باشد . و ريسمانى كه بدستهء دول بندند تا ريسمان كلان نپوسد و تباه نگردد . ج : اكراب .
كرب
(
karab
) م . ع . كرب الرجل كربا ( از باب سمع ) : سپرى گشت و بريده شد ريسمان دول آن مرد .
كرب
(
korab
) ع . ج . كربة (
korbat
) .
كرباس
(
karb s
) ا . پ . پارچهء پنبهاى سفيد درشت . و نيز پارچهء سفيدى كه ململ نيز گويند .
كرباس
(
kerb s
) ا . ع . - مأخوذ از كرباس فارسى و بمعنى آن . ج : كرابيس .
كرباسة
(
kerb sat
) ا . ع . قطعهاى از كرباس .
كرباسه
(
kerb se
) ا . پ . چلپاسه .
كرباسى
(
karb si
) ا و ص . پ . منسوب بكرباس . و كرباس فروش .
كربال
(
korb l
) ا . ع . كمان نداف .
كربال
(
korb l
) ا . پ . ولايتى در فارس كه برنج خيز است .
كربان
(
korb n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قربان و فديه .
كربايس
(
karb yes
) و كربايش
(
karb yec
) ا . پ . قسمى از چلپاسهء زهردار .
كربة
(
korbat
) ا . ع . اندوه و حزن دم گير . ج : كرب (
korab
) .
كربة
(
karbat
) و (
karabat
) ا . ع .
مجراى آب در وادى . ج : كراب (
ker b
) .
المثل : الكراب على البقر او الكلاب على البقر . برفع به او نصب آن هر دو گويند - اى حوله على بقر الوحش يعنى بگذار آن مرد را با صنعت و پيشهاش .
كربة
(
karabat
) ا . ع . مغاكچهاى كه در سر چوب ديرك خانه است .
كربت
(
korbat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حزن و اندوه و دلگيرى .
كربج
(
korbaj
) ا . ع . دكان تره فروش .
و متاع دكان آن .
كربحة
(
karbahat
) م . ع . كربحه كربحة : بر زمين افگند آن را . و نيز كربحة :
بستن كراز جهة كندن و هموار كردن زمين .
و نوعى از دويدن كم از كرذحة .
كربدة
(
karbadat
) م . ع . كربد فى عدوه كربدة : كوشش نمود در دويدن و نيك دويد .
كربز
(
kerbez
) و (
korboz
) ا . پ .
خيار دراز .
كربز
(
kerbez
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - خيار دراز .
كربس
(
karbas
) ا . پ . نوعى از چلپاسهء زهردار بزرگ كه بتازى سام ابرص گويند .
كربسة
(
karbasat
) ا . ع . رفتار شخص بندى و قيد كرده .
كربسو
(
karbasu
) و كربسه
(
karbase
) ا . پ . چلپاسهء زهردار .
كربش
(
karbac
) ا . پ . چلپاسهء بزرگ زهردار كه بتازى سام ابرص گويند .
كربش پايه
(
karbac - p ye
) ا . پ .
گياهى كه در كنار درياى هند رويد شبيه بپايهاى كربش .
كربشة
(
karbacat
) م . ع . گرفتن چيزى و بستن آن . و رفتار شخص بندى . و فراهم آوردن ستور دست و پا را جهة برجستن و مانند آن .
كربشو
(
karbacu
) ا . ع . چلپاسهء بزرك و زهردار .
كربشه
(
karbace
) ا . پ . چلپاسه .
كربعة
(
karba'at
) م . ع . كربعه كربعة : بر زمين افگند آن را . و كربع الشيىء بالسيف : بريد آن چيز را بشمشير .
و كربع قوائمه : گشود پايها را از هم .
كربل
(
karbal
) ا . ع . گياهى كه گلش سرخ درخشان و روشن است .
كربلا
(
karbal
) ا . پ . نام شهرى در عراق عرب كه مشهد حضرت سيد الشهدا و ديگر شهداى يوم التف در آنجا واقع است .
كربلاء
(
karbal '
) ا . ع . كربلا .
كربلائى
(
karbal 'i
) ص . پ . كسى كه به زيارت مشهد مقدس ابا عبد اللّه الحسين عليه السلام رفته باشد .
كربلائى
(
karbal 'i
) ا . پ . نوعى از قماش خطدار .
كربلة
(
karbalat
) ا . ع . سستى در پايها در حين رفتار كه گويا در گل راه مىرود .
كربلة
(
karbalat
) م . ع . كربل كربلة : در گل راه رفت . و كربل فى الماء : به آب درآمد . و كربل الشيىء بالشيىء : آميخت آن چيز را بآنچيز . و كربل الحنطة : پاك و پاكيزه كرد گندم را و غربيل كرد آن را ، فكر بلت هى ( مجهولا ) :
پس پاك شد آن .
كربه
(
karbe
) ا . پ . مرغى كه سبزك نيز گويند . و چلپاسهء زهردار و سام ابرص .
كربه
(
korbe
) ا . پ . دكان . و رستنى .
و گياهى مأكول .
كرپا
(
korp
) و (
karp
) ا . پ . گياهى كه هلندوز نيز گويند .
كرپاس
(
karp s
) ا . پ . كرباس .
كرپاسو
(
karp su
) و كرپاسه (
karp se
) و كرپاشو (
karp cu
) و كرپاشه
(
karp ce
) ا . پ . چلپاسهء زهردار .