كه بجوهريت بارى و استقرار وى بر عرش اعتقاد دارند و اين گروه منسوباند بمحمد بن كرام .
كراميدن
(
ker midan
) ف م . پ .
تعظيم و تكريم كردن و عزيز داشتن .
كراميه
(
kar miyye
) ا . پ . گروهى كه منسوباند بمحمد بن كرام و بجوهريت بارى معتقداند .
كران
(
kar n
) ا . پ . طرف و كنار و لب و ساحل و حاشيه و كناره و جانب و حد و سرحد . و سرزمين . و انتها و پايان . و عزلت و گوشهگيرى و خلوت گزينى و تنهائى .
و بىكران : بىپايان و بىاندازه و بىنهايت .
كران
(
ker n
) ا . ع . رباب و يا چنگ .
كران
(
ker n
) ع . ج . كرينة (
karinat
) .
كران
(
kor n
) ا . پ . كرن و اسبى كه رنگ آن ما بين زرد و بور باشد .
كران
(
karr n
) ا . پ . نام محلهاى در اصفهان . و نام ولايتى نزديك تبت . و نام قلعهاى در مغرب .
كرانه
(
kar ne
) ا . پ . كنار و لب و ساحل و طرف و جانب . و گوشه و زاويه . و ديار و كشور . و نوك . و بن . و نام مرغى سياهرنگ كه تند نتواند پريد .
كرانى
(
kar ni
) ا . پ . طرفى و كنارى و يك طرف و يك كنار . و از كرانى بودن : گذاشتن و ترك كردن .
كرانى
(
kar ni
) ص . پ . محدود و تحديد شده . و نگاهداشته شده در سرحد .
كرانيف
(
kar nif
) ع . ج . كرناف (
kern f
) و (
korn f
) .
كراوش
(
ker voc
) ا . پ . چرخ روغنگيرى .
كراويا
(
kar viy
) ا . پ . زيرهء رومى كه نانخواه نيز گويند .
كراوين
(
kar vin
) ع . ج . كروان (
kar v n
) .
كراه
(
kar h
) ا . پ . كنار و انتها و نهايت .
كراه
(
kor h
) ا . پ . مثل و مانند . و پرندهاى كه آن را كراس نيز نامند .
كراهة
(
kar hat
) ا . ع . زمين درشت سخت . و سختى . يق : لقيت دونه كراهة .
كراهة
(
kar hat
) م . ع . كره الامر كراهة و كراهية ( از باب كرم ) : ناپسند .
گرديد آن كار و قبيح شد . و كرهه كرها و كرها و كراهة و كراهية و مكرهة و مكرهة ( از باب سمع ) : ناپسند داشت آن را و دوست نداشت .
كراهت
(
kar hat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نفرت و ناپسندى و بىميلى .
و كراهت داشتن : نفرت داشتن و بىميل بودن و ناگوارائى داشتن .
كراهة
(
kar hatan
) م . ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور بىميلى و بىاختيارى و بطور اجبار و از روى نفرت .
كراهون
(
kar hun
) ا . پ . نام پهلوانى .
كراهية
(
kar hiyat
) م . ع . كره كراهة و كراهية . مر . كراهة (
kar hat
) .
كراهين
(
kar hin
) ا . ع . كراهت و نفرت .
كرائب
(
kar 'eb
) ع . ج . كزيبة .
كرائم
(
kar 'em
) ع . ج . كريمة .
كرايه
(
kar ye
) ا . پ . مرغى سياه رنگ و سست پرواز كه كرانه نيز گويند .
كرايه
(
ker ye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پول و اجرتى كه در ازاى باركشى ستور و شستن در خانه و دكان و جز آن مىدهند و سلاك و مال الاجاره و مزد و اجرت و اجاره . و بكرايه دادن : ستور باركش و يا خانه و دكان را به ديگرى اجاره دادن . و بكرايه ستاندن :
اجاره پذيرفتن و اجاره كردن .
كرايهدار
(
ker ye - d r
) ا . پ .
مستاجر و اجارهدار .
كرايه دهنده
(
ker ye - dehande
) ا . پ . موجر و اجاره دهند و كسى كه اجاره مىدهد .
كرايه دهى
(
ker ye - dehi
) ا . پ .
اجاره دادن .
كرايه زمين
(
ker ye - zamin
) ا .
پ . زمينى كه بكرايه گرفته باشند .
كرايه كش
(
ker ye - kac
) ا . پ .
چار و ادارى كه پيشهء وى بكرايه دادن ستور است .
كرايهكشى
(
ker ye - kaci
) ا . پ .
شغل و پيشهء كرايهكش .
كرايه نامه
(
ker ye - n me
) ا . پ .
اجاره نامه .
كراييس
(
kar yis
) ع . ج . كرياس .
كرب
(
karb
) ا . ع . حزن و اندوه دم گير . ج : كروب .
كرب
(
karb
) م . ع . كريه الغم كربا ( از باب نصر ) : دشوار و سخت گرديد غم به روى و اندوهگين كرد او را . و كرب الحبل : تافت آن ريسمان را . و كرب القيد : تنگ گردانيد قيد و بند را بربندى . و كرب الدلو : رسن بست بدستهء دول . و كرب الارض كربا و كرابا : شيار نمود و برگردانيد آن زمين را جهة كشتكارى . و كرب فلان : تخم پاشيد فلان در زمين شيار كرده .
كرب
(
karb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اضطراب و وحشت و اندوه .