كراسة
(
korr sat
) ا . ع . جزوى از جزوهاى كتاب . ج : كراس و كراريس . يق :
التاجر مجده فى كيسه و العالم مجده فى كراريسه : شرف و افتخار سوداگر در كيسهء اوست و شرف و افتخار عالم در جزوهاى كتاب وى .
كراسه
(
kor se
) ا . پ . قرآن مجيد .
كراسى
(
kar siyy
) ع . ج . كرسى (
kor siyy
) .
كراش
(
kar c
) ا . پ . آشفتگى و پريشانى و سرگردانى . و نام پرندهاى سبز بسرخى آميخته .
كراش
(
korr c
) ا . ع . يك قسم جانوركى .
كراشه
(
kar ce
) ا . پ . طرز و روش .
و صفت و گونه .
كراشيدن
(
kar cidan
) ف ل . پ .
تباه شدن كار . و پريشان گرديدن و مشوش شدن خاطر . و پاشيده و منتشر گشتن .
كراشيده
(
kar cide
) ص . پ . پاشيده شده . و آشفته و پريشان گرديده و تباه و نابود .
كراض
(
ker z
) ا . ع . فحل و گشن . و آب گشن كه ماده از رحم بيرون اندازد پس از آنكه وى را قبول كرده باشد . و چنبرها و نوردهاى زهدان .
ج : كرض (
kerz
) و يا كرضه واحد آن ، و قيل : لا واحد لها من لفظها . و رخنههاى طرفين كمان كه جاى چلهء آن است . و نيز كراض : كار ناكامل .
كراض
(
ker z
) م . ع . زادن ماده شتر پيش از مدت . و كريض ساختن و بيرون انداختن ماده شتر آب گشن را از رحم ( و الفعل من ضرب ) .
كراع
(
kor '
) ا . ع . پايچهء گوسپند و گاو كه باريك جاى ساق است و آن بمنزلهء وظيف است مر اسب و شتر را و مذكر و مؤنث هر دو آيد . ج : اكرع . و ج ج : اكارع .
المثل : اعطى العبد كراعا فطلب ذراعا لان الذراع فى اليد و هو افضل من الكراع فى الرجل . و نيز كراع : پشتهء دراز و بيرون برآمدهء از زمين سنگلاخ سوخته . ج :
كرعان . و كرانهء هر چيزى . و در انسان پايچه يعنى آنچه پائينتر از زانو باشد . و گروهى از اسبان . و اكرع الجوزاء : اواخر جوزا .
و اكارع الارض : كرانههاى دور و منتهاى زمين . و مردمان دون و فرومايه را اكارع گويند . و كراع الغميم : نام وادى ما بين مكه و مدينه .
كراع
(
karr '
) ا . ع . آنكه فرومايگان را دوست دارد . و آنكه شتران خود را آب باران خوراند .
كراعى
(
kor 'iyy
) ا . ع . پيراينده و فروشندهء پايچهء ستور و پايچه فروش .
كراغ
(
kor q
) ا . پ . يك قسم گياهى كه استخوان از جاى بدر رفته را بدان بندند .
كراف
(
karr f
) ا . ع . آنكه از پى زن مىرود و آن را تعاقب مىنمايد .
كراك
(
kar k
) ا . پ . پرندهاى كه آن را كراس نيز گويند . و عكه .
كراك
(
kar k
) و (
kor k
) ا . پ . كرك و بلدرچين كه بتازى سلوى گويند .
كراكا
(
kar k
) ا . پ . كراك و كراس .
كراكر
(
kar kar
) و (
kor kar
) ا .
پ . زاغ و كلاغ .
كراكى
(
kar kiyy
) ع . ج . كركى (
korkiyy
) .
كرام
(
ker m
) ع . ج . كريم .
كرام
(
ker m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بزرگان و مردان بزرگ و جوانمرد و با مروت و بلند همت و اصيل و پاك نژاد و حليم و مهربان بلند مرتبت .
كرام
(
kor m
) ص . ع . جوانمرد و كريم . ج : كرامون .
كرام
(
korr m
) ص . ع . نيك جوانمرد با مروت . ج : كرامون .
كرامات
(
kar m t
) ع . ج . كرامة .
كرامات
(
kar m t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى عجيب و خارق عادت كه از بعضى مردمان بزرگ گاهگاه صدور يابد و كرامتها . و ارباب كرامات : كسانى كه از آنها كرامت صدور مىيابد .
كراماتى
(
kar m ti
) ص . پ . منسوب و متعلق بكرامات .
كرامة
(
kar mat
) ا . ع . سرپوش خم .
و بزرگى و ارجمندى ، اسم است اكرام را .
ج : كرامات . و افعل كذا و كرامة لك يعنى مىكنم اين كار را جهة اكرام و اعزاز تو .
و له على كرامة : مر او راست بر من اعزاز و اكرامى . يق : نعم حبا و كرامة .
كرامة
(
kar mat
) م . ع . كرم كرامة و كرما و كرمة و مكرما .
مر . كرم (
karam
) .
كرامت
(
kar mat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سخاوت و جوانمردى و بخشندگى و داد و دهش . و سرافرازى و ارجمندى و رفعت و بزرگوارى . و احترام و توقير . و كار خارق عادت و چمراس و اعجاز و معجزه . و كرامت فرمودن : بخشيدن و عفو كردن . و قبول نمودن .
كرامند
(
ker - mand
) ص . پ .
نجيب و جوانمرد و با همت . و با قدر و قيمت .
كرامون
(
kor muna
) ع . ج . كرام .
كرامون
(
korr muna
) ع . ج . كرام .
كرامى
(
ker mi
) ص . پ . شريفتر و پاك نژادتر و محترم و با عزت و با احترام . و گران و با قيمت و گرانمايه . و كرامى كردن :
احترام نمودن و تعظيم كردن و عزيز داشتن .
كرامية
(
kar miyyat
) ا . ع . گروهى