قلوب
(
qallub
) و (
qellavb
) ا . ع .
گرگ .
قلوبع
(
qolavba '
) ا . ع . يك نوع بازى مر تازيان را .
قلوة
(
qelvat
) ا . ع . ستورى كه صاحب خود را از همه پيش برد .
قلوز
(
qalavoz
) ا . ع . راهبر و قطاع - الطريق . و سوارانى كه پيشاپيش لشكر به راه روند .
قلوس
(
qolus
) ع . ج . قلس (
qals
) .
قلوص
(
qalus
) ا . ع . شتر مادهء جوان و آن در ميان شتر مادگان بمنزلهء دختر است در ميان زنان . و شتر مادهء باقى ماندهء بر سير .
و شتر مادهاى كه نخست در سوارى آمده باشد تا آنكه بشش سالگى در آيد كه در اين وقت ناقة گويند . و نيز قلوص : ماده شتر بلند دراز دست و پا . ج : قلص (
qolos
) و قلائص .
و ج ج : قلاص (
qel s
) . و نيز شتر مرغ ماده . و بچهء مادهء شتر مرغ . و چوزهء شوات .
و نيز بطور كنايه دختر جوان را گويند . ج :
قلص (
qolos
) .
قلوص
(
qolus
) م . ع . قلص قلوصا ( از باب ضرب ) : برجست . و قلصت نفسه : شوريد دل او . و قلص الماء :
برآمد آب . و قلص القوم : بار بستند و كوچ كردند آن گروه و سير نمودند . و قلصت شفته : درهم كشيده شد لب او و در ترنجيد و برهم جست . و قلص الثوب :
فراهم آمد و درهم . كشيده شد آن جامه پس از شستن . و قلص الظل عنى : بالا برآمد سايه و كم گرديد از من . و قلص الشيئ :
درهم كشيده شد آن چيز و در ترنجيد .
قلوط
(
qellavt
) ا . ع . فرزندان جن .
و اولاد شيطان .
قلوع
(
qalu '
) ا . ع . شتر مادهء كلان جثه . و كمان كه چون بكشند آن را برگردد .
ج : قلع (
qol '
) .
قلوع
(
qolu '
) ع . ج . قلع (
qal '
) . و ج .
قلع
(
qel '
) و ج . قلعة (
qal'at
) .
قلولى
(
qalavl
) ا . ع . مرغ بلند پرواز .
قلومس
(
qolumos
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نام داروئى كه بتازى آذان الدب گويند .
قلومن
(
qoluman
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - زبد البحر و كف دريا .
قلون
(
qalun
) ا . پ . نام پهلوانى تورانى .
قلون
(
qolun
) ا . پ . خويش سردار چينى مكاتورا و كشندهء بهرام چوبينه .
قلون
(
qelun
) و (
qolun
) ع . ج . قلة (
qolat
) .
قله
(
qole
) ا . پ . نوعى از انگور . و اسبى كه رنگش بزردى مايل باشد .
قله
(
qalah
) ا . ع . چركينى اندام .
قله
(
qalah
) م . ع . قله قلها ( از باب سمع ) : چركين و زرد اندام گرديد . و نيز قله :
داغ داغ شدن پوست از بسيارى ادرفن . و سياه شدن اندام . و بركنده شدن پوست از سختى و خشكى .
قله
(
qolle
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سر كوه و چكاد و هباك و چكاده و چكاه و سبكاد و سكاد و كلال . و سبوى بزرگ .
قلهب
(
qalhab
) ا . ع . مرد ستبر اندام عاجز از تكلم بواسطهء سنگينى و سستى . و مرد ديرينه .
قلهبان
(
qalhab n
) ا . ع . دراز بالا .
قلهبة
(
qalhabat
) ا . ع . ابر سپيد .
قلهبس
(
qalahbas
) ا . ع . گورخر كهن سال . و سرنرهء مردم .
قلهبسة
(
qalahbasat
) ا . ع . گورخر مادهء كهن سال .
قلهبسة
(
qalahbasat
) ص . ع . هامة قلهبسه : سرگرد .
قلهذم
(
qalahzam
) ا . ع . مرد سبك و خفيف . و درياى بزرگ بسيار آب .
قلهزم
(
qalahzam
) ا . ع . مرد ميانه قامت . و مرد بزرگ سر و ستبر هر دو تندى زير نرمهء گوش . و مرد كوتاه بالا . و اسب نيكو خلقت .
قلهم
(
qalham
) ا . ع . از اعلام است .
قلهمة
(
qalhamat
) ا . ع . شتاب و سرعت .
قلهمس
(
qalahmas
) ا . ع . پست بالاى گرداندام .
قلهنف
(
qalahnaf
) ا . ع . بلند اندام .
قلى
(
qaly
) م . ع . قليت اللحمم و السويق قليا ( از باب ضرب ) : بريان كردم گوشت و پست را . و قليت فلانا :
زدم بر سر فلان . و قلى الصبى القلة و بها قليا ايضا : غوك چوب بازى كرد آن كودك ( واوى و يائى ) .
قلى
(
qeli
) و (
qel
) ا . ع . پتاس يعنى چيزى كه از حمض سوخته سازند . و آب اشنان .
قلى
(
qel
) ا . ع . غوك چوب . و دشمنى .
قلى
(
qel
) م . ع . قلاه قلى و قلاء و مقلية ( از باب ضرب و سمع ) : دشمن داشت آن را و سخت ناپسنديد . و گذاشت آن را و يا قلاه ( از باب ضرب ) يعنى گذاشت آن را و جدا شد از وى . و قليه ( از باب سمع ) يعنى دشمن داشت آن را .
قلى
(
qol
) ا . ع . سرهاى كوه . و تاركهاى مرد .
قلى
(
qeli
) ا . پ . كليا .
قلى
(
qoli
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - غلام .