مىآورند و در معدن به حالت اكسيد مىباشد و ظروف مسين و يا آهنين طباخى و جز آن را از پردهء نازكى قلعى اندود مىكنند و تختههاى آهن سفيد كرده كه معروف بحلبى مىباشند عبارتند از آهن اندوده شدهء از قلعى ، و برنج عبارت است از مس و قلعى . و قلعى كردن :
اندود كردن ظروف با قلعى .
قلعى
(
qal'iyy
) و (
qala'iyy
) ص . ع .
رصاص قلعى : رصاص نيكو و يا رصاص بسيار سپيد . و رصاص قلعى : كذلك .
قلعى
(
qala'iyy
) ص . ع . سيف قلعى :
شمشير منسوب بمرج القلعة .
قلعيگر
(
qal'i - gar
) ا . پ . كسى كه ظروف را قلع اندود مىكند .
قلغنج
(
qalqanj
) ا . پ . قفل . و حلقهء در و دروازه .
قلغند
(
qalqand
) ا . پ . پرچين ميخ در سم اسب و جز آن .
قلغه
(
qalqe
) ا . پ . گل . و علامت و نشان رتبه و درجهاى كه به روى عمامه نصب كنند .
قلغه سلطان
(
qalqe - solt n
) ا . پ .
نايب و يا برادر كوچكتر كريم تاتارى .
قلف
(
qalf
) ا . ع . از بن بركندگى ناخن .
قلف
(
qalf
) ا . ع . ج . قلفة (
qalfat
) .
قلف
(
qalf
) م . ع . قلف الخاتن القلفة قلفا ( از باب نصر ) : بريد ختنه كننده پوست نره را و يا از بيخ بريد آن را .
و قلف الشجرة قلفا ( از باب ضرب ) :
پوست باز كرد درخت را و خشود . و قلف الدن قلفا و قلفة : برداشت گل سرخم را . و قلف الشيئ : برگردانيد آن چيز را . و قلف السفينة : از ليف خرما برهم دوخت تختههاى كشتى را و بقير گرفت درزهاى آن را . و قلف العصير : كف برآورد شيرهء انگور .
قلف
(
qelf
) ا . ع . جلت خرما . و پوست هر درخت كه باشد . و پوست درخت كندر .
و پوست درخت انار . و جاى درشت .
قلف
(
qolf
) ع . ج . اقلف و قلفاء .
قلف
(
qolf
) ا . پ . مقلوب قفل تازى و بمعتى آن يعنى كليدانه و فلجم .
قلف
(
qalaf
) ا . ع . ج . قلفة (
qalafat
) .
قلف
(
qalaf
) م . ع . قلف الرجل قلفا ( از باب سمع ) : بىختنه ماند آن مرد .
قلف
(
qolaf
) ع . ج . قلفة (
qolfat
) .
قلف
(
qolof
) ع . ج . قليفة .
قلف
(
qellaf
) ا . ع . سيل آورد خشك شده .
قلفاء
(
qalf '
) ص . ع . مؤنث اقلف : زن بىختنه مانده . ج : قلف (
qolf
) . و سنة قلفاء : سال ارزان و فراخ .
قلفات
(
qalaf t
) ع . ج . قلفة (
qalafat
) .
و ج : قلفة (
qalfat
) .
قلفان
(
qalaf ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو كرانهء بروت .
قلفة
(
qalfat
) ا . ع . جلت خرماى بحرانى .
ج : قلف (
qalf
) و قلفات . و قولهم : اقتلفت منه اربع قلفات : چهار جلت خرما از وى گرفتم بىكيل و وزن .
قلفة
(
qalfat
) م . ع . قلف قلفا و قلفة .
مر . قلف (
qalf
) .
قلفه
(
qelfat
) ا . ع . گياه سبزى كه بار آن را شتران بحرص . تمام خورند . و ناخن از بن بركنده شده .
قلفة
(
qolfat
) ا . ع . غلاف سر نره كه به فارسى خروسك و خروسه نيز گويند . ج :
قلف (
qolaf
) .
قلفة
(
qalafat
) ا . ع . غلاف سر نره . ج :
قلف (
qalaf
) و قلفات .
قلفتان
(
qolfat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو كرانهء بروت .
قلفحة
(
qalfahat
) م . ع . قلفحه قلفحة :
خورد همه آن را .
قلفع
(
qelfa '
) و (
qelfe '
) ا . ع . گل تراشهء تركيده و پاره پاره شده . و آنچه از آهن وقت كوفتن برافتد و پراكنده شود .
قلفعة
(
qelfe'at
) ا . ع . خاك دروا شده كه زير آن سماروغ برآمده باشد . و سبوسه مانندى كه بر پوست شتر گرگين باشد و بدست ماليدن بريزد .
قلفونيا
(
qolfuniy
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نوعى از صمغ درخت صنوبر .
قلفه
(
qalfe
) ا . پ . نايب معلم .
قلفى
(
qolfi
) ا . پ . قالب و ظرف در دارى كه در آن چيزهاى بسته و يخ كرده را قالب گيرند .
قلق
(
qalaq
) ا . ع . بىآرامى و اضطراب .
قلق
(
qalaq
) م . ع . قلق قلقا ( از باب سمع ) : بىآرام گرديد و مضطرب شد . و جنبيد .
قلق
(
qalaq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىآرامى و پريشانى و بىقرارى . و ناپايدارى .
و آشفتگى و اضطراب و تلواسه .
قلق
(
qaleq
) ص . ع . رجل قلق : مرد بىآرام . و امراة قلق الوشاح : زن جنبان گردن بند .
قلقاس
(
qolq s
) ا . ع . بيخ گياهى كه آن را پزند و خورند .
قلقال
(
qalq l
) ا . ع . جنبش ( اسم است قلقلة را ) .
قلقال
(
qelq l
) م . ع . قلقل قلقلة و قلقالا . مر . قلقلة (
qalqalat
) .
قلقال
(
qelq l
) ا . ع . لفج شتر .
قلقديس
(
qolqadis
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - زاج سبز .
قلقطار
(
qolqat r
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - زاج زرد و يا اكسيد سرخ آهن .
قلقل
(
qelqal
) ا . ع . درخت انار كه در جاى بىآب رويد .