خداى . و قلب النخلة : بركند قلب آن خرمابن را . و قلبت البسرة : سرخ گرديد آن غورهء خرما . و قلب البعير ( مجهولا ) :
قلاب زده گرديدن آن شتر . و قلب فلانا قلبا ( از باب نصر و ضرب ) : زد بر دل فلان .
قلب
(
qalb
) و (
qelb
) و (
qolb
) ا . ع .
پيه خرمابن . و بهترين برگ خرمابن . ج :
اقلاب و قلوب و قلبة (
qelabat
) .
قلب
(
qolb
) ا . ع . دستيانه و دست برنجن زنان . و مار سپيد . و يك نوع دانهاى بسيار سخت .
قلب
(
qolb
) و (
qolob
) ع . ج . قليب (
qalib
) .
قلب
(
qalab
) ا . ع . برگشتگى لب .
قلب
(
qalab
) ا . ع . قلب الرجل قلبا ( از باب سمع ) : برگشته لب گرديد آن مرد . و قلبت الشفة : برگرديد آن لب .
قلب
(
qollab
) ص . ع . حول قلب :
حيلهساز ماهر در تقلب امور . و نيز قلب :
ناپايدار . و قابل تبديل و تغيير .
قلبا
(
qalban
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور رضا و شعف . و بطور خلوص . و بطور رغبت .
قلباء
(
qalb '
) ص . ع . مؤنث اقلب :
زن برگشته لب . و شفة قلباء : لب برگشته .
قلباندود
(
qalb - andud
) ص . پ .
پول مسى كه از ورقهء نازكى نقره و يا طلا اندود شده باشد .
قلبانه
(
qalb ne
) ا . پ . قسمى از سرود .
قلبة
(
qalbat
) ص . ع . امراة قلبة :
زن عربى خالص .
قلبة
(
qolbat
) ا . ع . سرخى و حمرت .
زن خالص نسب .
قلبة
(
qalabat
) ا . ع . بيمارى و ماندگى .
و ما به قلبة : نيست در آن تعب و درد و رنج و عيبى .
قلبة
(
qelabat
) ع . ج . قلب (
qalb
) و (
qelb
) و (
qolb
)
قلبخانه
(
qalb - x ne
) ا . پ . حصار قلعهء هرات .
قلبزن
(
qalb - zan
) و قلب ساز (
qalb - s z
) ص . پ . كسى كه سكهء قلب مىزند و پول ناسره سكه مىكند .
قلبگاه
(
qalb - g h
) ا . پ . ميان و وسط . و وسط لشكر .
قلبنگ
(
qalabang
) ا . پ . يك نوع چوبى معطر و خوشبو .
قلبور
(
qalbur
) ا . پ . غربال و پرويزن .
قلبه
(
qolbe
) ا . پ . چوبى كه گاو آهن بدان نصب كرده زمين را شيار كنند . و گرده .
قلبه ران
(
qolbe - r n
) ص . پ .
كسى كه قلبه مىراند و زمين شيار مىكند و زارع . و گاو قلبهران : گاوى كه زمين شيار مىكند .
قلبهرانى
(
qolbe - r ni
) ا . پ . شيار كردن زمين . و قلبهرانى كردن :
زمين شيار كردن .
قلبى
(
qalbi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بقلب و دل .
قلبى
(
qollabiyy
) ص . پ . ناپايدار و قابل تغيير و تبديل . و حول قلبى : حيله ساز ماهر در تقلب امور .
قلة
(
qolat
) ا . پ . غوك چوب كه عبارت از دو چوب است كه كودكان بداى بازى كنند . ج : قلات و قلون (
qeluna
) و (
qoluna
) .
قلة
(
qallat
) ا . ع . برخاستن از بيمارى و يا از درويشى .
قلة
(
qellat
) ا . ع . كمى ضد بسيارى و فسره و لرزهء از خشم و يا از طمع .
قله
(
qellat
) م . ع . قل الشيئ قلا و قلة ( از باب ضرب ) : كم گرديد آن چيز .
و قل رجل يقول ذلك الازيد يعنى نيست كسى كه بگويد اين را مگر زيد . و قل الشيئ : برداشت آن چيز را و بلند نمود .
و قلما يفعل كذا : كم است كسى كه بكند اينچنين و لقلما جئتك : كم آمدم تو را .
و لقلما جئتك ( مجهولا ) لغة فيه .
قلة
(
qollat
) ا . ع . سر كوه . و بالاى هر چيزى . و بالاى كوهان . و تار سر مردم . و گروه مردم . و خم و سبوى بزرگ . و سبوى سفالينه . و كوزهء خرد . و بند شمشير و يا آنچه بر سر قبضهء شمشير باشد از زر و يا آهن .
و يا آنچه زير هر دو شارب قبضه باشد . ج :
قلل (
qolal
) و قلال (
qel l
) .
قلت
(
qalt
) ا . پ . قلبتان و ديوث و بىحميت .
قلت
(
qalt
) ا . ع . مغاكى در كوه كه آب در وى گرد آيد و مؤنث آيد . ج : قلات (
qel t
) .
و قلت الابهام : مغاك در زير انگشت نر . و قلت الثريدة : مغاكى در ميان تريد كه روغن در آن گرد مىآيد . و قلت الصدغ : گودى صدغ . و قلت العين :
مغاك چشم .
قلت
(
qalt
) ص . ع . فلان قلت : فلان كم گوشت است .
قلت
(
qelt
) ا . پ . ماش هندى .
قلت
(
qolt
) ا . ع . يك نوع گياهى طبى و مفتت حصاة مثانه .
قلت
(
qalet
) ص . ع . هلاك شده . و كم گوشت .