قفان
(
qaff n
) و (
qeff n
) ا . ع . وقت و هنگام . يق : هذا قفانه و هذا قفانه .
قفاند
(
qaf ned
) ع . ج . قفندر .
قفاوة
(
qaf vat
) ا . ع . مهربانى و نوازش . اسم است تقفى را . و آنچه بدان مهمان را گرامى كنند .
قفاهير
(
qaf hir
) ا . پ . صورت خوب و روى نيكو .
قفة
(
qaffat
) ا . ع . مرد پست قد سست و ضعيف .
قفة
(
qaffat
) و (
qeffat
) و (
qoffat
) ا .
ع . فسره و لرزهء تب و فراخهء آن .
قفة
(
qeffat
) ا . ع . گوه بچهء نوزاده .
قفة
(
qoffat
) ا . ع . كدوى خشك ميان تهى كرده كه در وى زنان پنبه نهند . ج :
قفف (
qofaf
) . يق : كبر فلان حتى صار كانه قفة . و آوندى شبيه كدو كه از برگ خرما سازند . و موش . و زمين بلند . ج : قفاف . و مرد ريزه اندام و پست قد سست و ضعيف . و خرگوش . و چيزى مانند تبر . و درخت پوسيدهء خشك .
قفتان
(
qaft n
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - يك نوع پوشاكى مانند قبا كه پادشاه بسفرا و رجال خلعت مىدهد .
قفثلة
(
qafsalat
) م . ع . قفثله قفثلة :
بشتاب برد آن را و از بيخ بركند آن را .
قفح
(
qafh
) م . ع . قفحه قفحا ( از باب فتح ) : ناپسنديد آن را و ناخوش داشت .
و قفح عن الطعام : باز ايستاد از خوردن آن طعام . و قفح الشيئ : سفوف ساخت آن چيز را .
قفحاء
(
qafh '
) ص . ع . عجاجة قفحاء : گرد و دود كه شاخ شاخ به نظر آيد و يا شتران بسيار كه شعبه شعبه به نظر آيند .
قفخ
(
qafx
) م . ع . قفخه قفخا و قفاخا مر . قفاخ (
qef x
) .
قفخة
(
qatxat
) ا . ع . گاو مادهء گشن خواه .
قفد
(
qafd
) م . ع . قفده قفدا ( از باب ضرب ) : با مشت و يا با دست باز بر پس گردن آن زد . و قفد فلان : كار كرد فلان .
و قفد البعير قفدا ( از باب سمع ) :
خميد سپل شتر بجانب انسى . و قفد فلان : عمامه بست فلان بىشمله . و نيز قفد : با فربهى دست و پاى كوتاه انگشتان گرديدن . و راه رفتن بر سينهء پا از طرف انگشتان بدون آنكه پاشنهها به زمين رسد . و استاده شدن بند دست ستور .
قفد
(
qofd
) ع . ج . اقفد و قفداء .
قفداء
(
qafd '
) ص . ع . مؤنث اقفد :
ستورى كه در سر سم وى پيچيدگى باشد در رفتن . ج : قفد (
qofd
) .
قفداء
(
qafd '
) ا . ع . عمامه بستن بىشمله .
يق : اعتم القفداء .
قفدان
(
qafadan
) و قفدانة (
qafad nat
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - غلاف سرمهدان . و كيسهاى چرمين كه در آن خوشبوى و جز آن نهند .
قفدر
(
qafdar
) ا . ع . زشت پيكر ناخوش ديدار .
قفر
(
qafr
) ا . پ . داروئى كه مانند عشقه برخار ترنجبين پيچد و بتازى كشوث گويند .
قفر
(
qafr
) ا و ص . ع . بيابان بىآب و گياه . و زمين خالى . يق : ارض قفر .
و خانهء خالى بىاهل . يق : دار قفر . ج :
قفار و قفور . و قولهم : نزلنا ببنى فلان فبتنا القفر يعنى فرود آمديم در بنى فلان و ما را مهمان نداشتند . و خبز قفر : نان بىنانخورش . و نيز قفر : موى . و گاو نرى كه جهة كار كشت وى را از مادر جدا كنند .
قفر
(
qafr
) م . ع . قفرت اثره قفرا ( از باب نصر ) : در پى او رفتم و پيروى كردم او را .
قفر
(
qafar
) م . ع . قفر ماله قفرا ( از باب سمع ) : كم شد مال او . و قفر الطعام :
بىنانخورش گشت طعام . و قفرت المراة :
كم گوشت شد آن زن .
قفر
(
qafer
) ص . ع . طعام قفر :
طعام بىنانخورش .
ققر
(
qafer
) ا . ع . كم موى . و گرگ بيابانى .
قفراء
(
qafr '
) ص . ع . مفازة و ارض قفراء : بيابان بىآب و گياه و زمين خالى .
قفرة
(
qafrat
) ا و ص . ع . زمين خالى .
و ارض و مفازه قفرة : زمين خالى و بيابان بىآب و گياه .
قفرة
(
qaferat
) ص . ع . امراة قفرة :
زن كم گوشت .
قفز
(
qafz
) م . ع . قفز قفزا و قفزانا و قفازا و قفوزا . مر . قفاز (
qaf z
) .
قفزان
(
qofz n
) ع . ج . قفيز (
qafiz
) .
قفزان
(
qafaz n
) م . ع . قفز قفزا و قفازا و قفزانا . مر . قفاز (
qaf z
) .
قفزى
(
qafaz
) ا . ع . برجستگى . و نوعى از رفتار اسب و شتر . يق : جاء الخيل تعدوا القفزى .
قفس
(
qafs
) م . ع . قفس قفسا و قفوسا ( از باب نصر ) : بمرد . و قفس الظبى : بست دست و پاى آن آهو را .
و قفس فلانا : گرفت فلان را بمويش .
و قفس الشيئ : بخشم و سختى كشيد آن چيز را و گرفت . و قفس الحيوان :