تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2679

مساهمون:

ص٢٦٧٩

قطافة

(
qot fat
) ا . ع . آنچه از خوشهء انگور وقت چيدن غژم شده بيفتد .

قطال

(
qat l
) ا . پ . سپاهى و مرد جنگى .

قطام

(
qat m
) ا . ع . گوشت . و چرغ . و ابن ام قطام : نام ملكى از ملوك كنده .

قطام

(
qat me
) ا . ع . نام زنى ، مردم حجاز قطام مبنى بر كسر گويند و اهل نجد آن را مانند غير منصرف خوانند .

قطامه

(
qat me
) و (
qottame
) ا . پ . زن پرشهوت .

قطامى

(
qat miyy
) و (
qot miyy
) ا . ع . چرغ . و گوشت آن . و تيز نظر . و بردارندهء سر بسوى شكار . و نبيذ تند و تيز . و لقب شاعرى از تغلب . و شاعرى ديگر كلبى .

قطان

(
qet n
) ا . ع . چوب فدرنگ . و شكنجهء هودج . ج : قطن (
qoton
) .

قطان

(
qatt n
) ا . ع . كسى كه پنبه را پاك و پاكيزه مىكند . و ريسندهء پنبه .

قطان

(
qott n
) ع . ج . قاطن .

قطان

(
qott n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ساكنين و متوطنين . و خدمتگاران . و قطان ارضين و سماوات : اهالى زمين و آسمان .

قطانة

(
qat nat
) ا . ع . ديگ و قدر . و نام شهرى در جزيزهء صقلية .

قطانى

(
qat ni
) ا . پ . قسمى از قطاب كه نوعى از نان روغنى باشد .

قطانى

(
qat niyy
) ع . ج . قطنية (
qotniyyat
) و (
qetniyyat
) .

قطايات

(
qat y t
) ع . ج . قطاة .

قطائط

(
qat 'et
) ا . ع . نام دهى در يمن . و جاءت الخيل قطائط : آمدند اسبان گله گله و يا گروههاى پراكنده و متفرق .

قطايف

(
qat yef
) ا . پ . لوزينه . و نان لوزينه . و يك نوع حلوائى نفيس و رشته‌اى كه از ميدهء گندم سازند و آن را رشتهء قطايف گويند .

قطائف

(
qat 'ef
) ع . ج . قطيفة .

قطب

(
qatb
) م . ع . قطب قطبا و قطوبا ( از باب ضرب ) : آژنگ افگند ميان دو ابروى و ترش كرد روى را . و قطب الشيئ قطبا : بريد آن چيز را . و فراهم آورد آن چيز را . و قطب الشراب : در آميخت مى را . و قطب فلانا : بخشم آورد فلان را . و قطب الاناء : پر گردانيد آن آوند را . و قطب الجوالق : درهم افگند گوشهء جوال را و دو تا ساخت و گرد كرد آن را . و قطب الجيب : بريد جيب را . و قطب القوم : فراهم آمدند و مجتمع شدند آن گروه .

قطب

(
qatb
) و (
qetb
) و (
qotb
) و (
qotob
) ا . ع . ستونهء آهنى آسيا و چرخ . ج : اقطاب و قطوب .

قطب

(
qatb
) و (
qatab
) ا . ع . چيزى كه بگيرند آن را وكيل كنند و آنچه از وى باقى ماند بدون كيل و بر حسب تخمين بگيرند ، و هو المنهى عنه .

قطب

(
qotb
) ا . ع . ستاره‌اى ساكن نزد فرقدين كه بدان جهات را معين كنند . و آن نقطه‌اى از فلك كه بر گردن آن مىگردد . و مهتر و سردار قوم كه مدار كارها بر وى باشد . و سپهسالار . و شيخ يگانه . و قوام هر چيزى و مداران . ج : قطبة (
qetabat
) و و اقطاب و قطوب . و قطب رحى الحرب : سپهسالار و صاحب جيش .

قطب

(
qotb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ستونهء آهنين كه آسيا بر دور آن گردش كند . و سالار و مهتر مردم . و كسى كه مدار كارها بر وجود وى باشد . و باصطلاح هيئت : آن دو نقطهء از كره كه در محاذات هم باشند و چون كره را به حركت دولابى حركت دهند آن دو نقطه از جاى خود حركت نكند بر خلاف ديگر نقاط كره . و قطب شمال را نشين نامند . و قطب العارفين : لقب افلاطون . و قطب فلك رسالت : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .

قطب

(
qotab
) ع . ج . قطبة .

قطبان

(
qotb n
) ا . ع . يك نوع گياهى .

قطبة

(
qotbat
) ا . ع . ستونه‌اى كه نشانه به روى نهند . و نصل هدف . و نوعى از گياه . ج : قطب (
qotab
) . و ستونهء آهنى كه آسياب بر وى گردد .

قطبة

(
qetabat
) ع . ج . قطب (
qotb
)

قطب نما

(
qotb - nam
) ا . پ . يك نوع آلتى مر علماى فيزيك را كه جزء اصلى آن عبارت است از سوزنى مقناطيس شده واقع بر روى پايه‌اى تا بآزادى بر دور خود گردش كند و قطب‌نمائى كه ملاحان در پيمودن بحار به كار مىبرند و بهدايت آن در روى درياها گردش مىكنند عبارت است از جعبه‌اى كه داراى صفحهء درجه دارى است و در مركز آن سوزن مقناطيسى به روى پايه‌اى قرار گرفته و بآزادى بر دور خود مىچرخد و يكى از دو انتهاى آن سوزن هميشه بجانب شمال عبور مىكند .

قطبى

(
qotbi
) ص . پ . منسوب بقطب .

قطبى

(
qetebb
) ا . ع . گياهى كه از آن رسن سازند و رسن آن از رسن پوست نارجيل بهتر باشد .

قطبين

(
qotbayn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دو قطب كره .

قطة

(
qattat
) ا . ع . نوك قلم .

قطة

(
qettat
) ا . ع . گربهء ماده . ج : قطط و قططة و قطاط .

قطج

(
qatj
) م . ع . قطج قطجا ( از باب نصر ) : استوار تافت رسن قطاج را . و آب كشيد از چاه بارسن قطاج .

قطر

(
qatr
) ا . ع . باران . و هر آنچه بچكد . ج . قطار (
qet r
) .