قطعة و قطعا و قطاعا . مر . قطع (
qet '
) .
قطعة
(
qetat
) ا . ع . پارهء از چيزى . ج :
قطع (
qeta '
) . و اقتطع من ماله قطعة يعنى گرفت از مال او چيزى . و نيز قطعة بدون الف و لام : سنگخوار ماده .
قطعة
(
qot ' t
) ا . ع . باقى ماندهء دست بريده . و پارهء چيزى . و پارهء زمين جدا كردهء در بخش . و بهره . و گندم سپيد و سبوس آن . ج : قطع (
qota '
) و لثغهاى در زبان تازيان بنى طى مانند عنعنهء بنى تميم چنان كه بجاى يا ابا الحكم گويند يا ابا الحكا . و بنو قطعة : گروهى از تازيان . و نيز قطعة :
خشك شدگى آب چاه در تابستان . يق : اصابت الناس قطعة .
قطعة
(
qata'at
) ا . ع . موضع قطع از دست بريده . و باقى ماندهء دست بريده . ج : قطع (
qata '
) .
قطعة
(
qota'at
) ص . ع . مرد برندهء خويشى و آزارندهء خويشان .
قطعة
(
qota'at
) و (
qot'at
) ا . ع . جاى برش . و جاى سپرى شدن .
قطعه
(
qat'e
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاره از هر چيزى . و پارچه و تكه و جزء . و حصه و بهره و قسمت . و صفحهء نوشته و مشق شده بواسطهء خوش نويس . و باصطلاح شعرا :
دو بيت و يا زيادتر كه مطلع آن داراى قافيه نباشد . و قطعه قطعه : پارچه پارچه .
قطعة بند
(
qat'e - band
) ا . پ . قسمى از شعر كه در آن معنى بيت اول در بيت دويم تمام مىشود .
قطعى
(
qat'i
) ص و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - فى الواقع و فى الحقيقه و يقينا و حكما و البته . و حكم قطعى : حكمى كه تفريق گفتگو و خصومت كند و حكم تخلف ناپذير .
قطعى
(
qat'i
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اندازهاى مر خياطان را .
قطعى
(
qot'iyy
) ص . ع . منسوب بگروه بنى قطعة .
قطف
(
qatf
) ا . ع . خراش . ج : قطوف .
يق : بفلان قطوف . و هنگام چيدن . و گياه شرنگ . و يك نوع گياهى كه برگهاى پهن دارد .
و نرم و آهسته رفتن اسب .
قطف
(
qatf
) م . ع . قطعب النب و نحوه قطفا ( از باب ضرب ) : بريد خوشهء انگور و مانند آن را و چيد .
قطف
(
qetf
) ا . ع . خوشهء انگور . ج :
قطوف . قوله تعالى :
قُطُوفُها دانِيَةٌ
.
و ميوهء چيده شده .
قطف
(
qataf
) ا . ع . اثر و نشان . و گياه شرنگ . و نوعى از درخت كوهى كه داراى چوب سختى است و از آن حلقهء رسن باربند شر سازند .
قطف
(
qotof
) ع . ج . قطيفة .
قطفة
(
qetfat
) ا . ع . ترهء خار دار شبيه خسك و دراز كه بر روى افتد و برگش خاكسترگون و اندرونش سرخ باشد .
قطفة
(
qatafat
) ا . ع . اثر و نشان . و گياه شرنگ . و يك نوع درختى كه چوب سخت دارد و قطف نيز گويند .
قطقاط
(
qatq t
) ص . ع . دلج قطقاط : شبروى شتاب .
قطقط
(
qetqet
) ا . ع . ريزهترين باران .
و باران پيوستهء بزرگ قطرهء پياپى بارنده .
و تگرگ . و تگرگ ريزه .
قطقطة
(
qatqatat
) م . ع . باريدن ابر .
و تنها بانگ كردن سنگخوار .
قطل
(
qatl
) م . ع . قطله قطلا ( از باب ضرب و نصر ) : بريد آن را . و قطل عنقه : زد گردن او را .
قطل
(
qotol
) ص . ع . جذع قطل :
تنهء خرمابن بريده .
قطلب
(
qatlab
) ا . ع . توت فرنگى برى و يا گيلاس برى .
قطم
(
qatm
) م . ع . قطمه قطما ( از باب ضرب ) : گزيد آن را . و گرفت آن را به اطراف دندان و چشيد . و قطم الشيئ :
بريد آن چيز را .
قطم
(
qatam
) ا . ع . خواهانى هر چيزى هر چه باشد .
قطم
(
qatam
) م . ع . قطم الفحل قطما ( از باب سمع ) : خواهان گشنى گرديد آن گشن و تيز شهوت شد . و قطم الصقر الى اللحم : خواهندهء گوشت شد آن چرغ .
قطم
(
qatem
) ص . ع . خواهندهء هر چه باشد . و خواهندهء گوشت . و خواهندهء جماع .
قطمار
(
qetm r
) ا . ع . قطمير . مر . قطمير
قطمور
(
qotmur
) ا . ع . نام سگ اصحاب كهف .
قطمير
(
qetmir
) ا . ع . شكاف هستهء خرما و پوست آن . و پوستك دانهء خرما كه ميان هسته و خرما باشد . و نكتهاى سپيد بر پشت هسته كه خرما بن از وى رويد . و نام سگ اصحاب كهف .
قطمير
(
qetmir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيز كم و كوچك و بىقدر . و نقير و قطمير : خرده .
قطن
(
qotn
) و (
qoton
) و (
qottan
) (
qotton
) ا . ع . پنبه .
قطن
(
qatan
) م . ع . قطن قطنا ( از باب سمع ) : كج و منحنى شد .
قطن
(
qatan
) ا . ع . ميان دو ران و پهنه و دمغزهء مرغ . و پيچ و اعوجاج و كجى . و نام كوهى . و نام چند نفر .
قطن
(
qoton
) ع . ج . قطان (
qet n
) . و ج .
قطين .