قرينتين
(
qarinatayne
) ا . ع . مثناى قرينة . و ذو القرينتين : دو عصب اندرون ران . ج : ذو القرائن .
قرينه
(
qarine
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزى كه نظير و مانند چيز ديگرى بود و روباروى آن واقع گردد . و مناسبت ظاهرى ميان دو چيز .
و مناسبت معنوى ميان دو امر . و باصطلاح عروض : دو لفظ قافيهدار واقع در وسط دو مصراع بيتى .
قريه
(
qarye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ده و يا بزرگتر از ده و كوچكتر از شهر .
قريى
(
qarayiyy
) ص . ع . قروى و ساكن قريه و شهر . و شهرى ضد بدوى .
قز
(
qaz
) ا . پ . كج و ابريشم خام . و بد قماش .
قز
(
qazz
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - كج و ابريشم . و جامهء ابريشمين .
قز
(
qazz
) م . ع . قرقزا ( از باب ضرب و نصر ) : برجست و ترنجيد و درهم شد . و فراهم آمد جهة برجستن . و سرباز زد از چيزى .
قز
(
qazz
) و (
qezz
) و (
qozz
) ا ع .
مرد نيك پاك از آلايش . ج : اقزاء .
قز
(
qozz
) ا . ع . پاكى و دورى از ريم و آلايش .
قزات
(
qoz t
) ع . ج . قزة (
qozat
) .
قزاح
(
qoz h
) ا . ع . بيمارى مر گوسپندان را .
قزاح
(
qazz h
) ا . ع . فروشندهء پياز و ديگر ديگ افزارها .
قزاز
(
qaz z
) ا . ع . اژدهاى بزرگ .
و مارهاى كوتاه .
قزاز
(
qazz z
) ا . ع . ابريشم فروش .
و تاجر ابريشم . و ريسنده و تابندهء ابريشم . و علاقه بند و آنكه قيطان و دكمه از ابريشم مىسازد .
قزاز
(
qozz z
) ا . ع . مرد بر كنار از آلايش عيب و معصيت .
قزاع
(
qez '
) ا . ع . لته پاره . و ما عليه قزاع اى قطعة خرقة .
قزاغند
(
qaz - qand
) ا . پ . جامهاى كه در حشو آن ابريشم و پنبه نهند و آجيده كنند و در روز جنگ پوشند و آن را خفتان گويند .
و نهالى و توشك . و جامهء خواب . و زره .
قزاق
(
qazz q
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - سپاهى كه داراى سلاح سبك باشد . و راه - زن . و گروهى در قفقاز . و قزاق اجل :
ملك الموت .
قزاقز
(
qaz qez
) ا . ع . اندك . يق :
قزاقز من الشيىء : اندك از آن چيز .
قزاقى
(
qazz qi
) ا . پ . حمله و يورش سپاهى . و منسوب بقزاق .
قزاگند
(
qaz - gand
) و قزاگنگ
(
qaz - gang
) ا . پ . قزاغند . مر . قزاغند .
قزام
(
qez m
) ع . ج . قزم (
qazam
) .
قزام
(
qoz m
) ا . ع . مرد چيره دست كه كسى به روى چيره نشود . و مرگ شتاب و سريع .
قزامى
(
qaz m
) ع . ج . قزم (
qazam
) .
قزاوه
(
qaz ve
) ا . پ . كجاوه و محمل .
قزب
(
qazb
) م . ع . قربها قزبا ( از باب نصر ) : بسيار گائيد آن را .
قزب
(
qezb
) ا . ع . لقب و پاچنامه .
قزب
(
qazab
) ا . ع . درشتى و سختى .
قزب
(
qazab
) م . ع . قزب قزبا ( از باب سمع ) : درشت و سخت گرديد .
قزبر
(
qozbor
) ا . ع . نرهء ستبر دراز .
قزبرة
(
qazbarat
) م . ع . قزبر جاريته قزبرة : گائيد كنيزك خود را .
قزبرى
(
qozboriyy
) ا . ع . نرهء ستبر دراز .
قزبين
(
qazbin
) ا . پ . قزوين .
قزبينى
(
qazbini
) ا . پ . نوعى از پول سياه رايج در قديم .
قزة
(
qozat
) ا . ع . مار . و مار دم كوتاه كج رفتار . ج : قزات . و نوعى از بازى .
قزة
(
qazzat
) و (
qezzat
) و (
qozzat
) ا .
ع . زن نيك پاك از آلايش .
قزح
(
qazh
) ا . ع . كميز سگ .
قزح
(
qazh
) م . ع . قزح القدر قزحا ( از باب فتح ) : ديگ افزار ريخت در ديگ . و قزح اصل الشجر : كميز انداخت در بن درخت . و قزح الشيئ : بلند كرد آن چيز را . و قزح الكلب ببوله قزحا و قزوحا ( از باب فتح و سمع ) : بيك دفعه شاشيد آن سگ . و قزحت القدر قزحا و قزحانا : چكيد از آن ديگ كف بلند برآمده .
قزح
(
qezh
) ا . ع . سرگين مار .
قزح
(
qezh
) و (
qazh
) ا . ع . پياز و ديگر ديگ افزار . و تخم پياز .
قزح
(
qozah
) ا . ع . شيطان . و فرشتهء موكل برابر . و قوس قزح : اژ فنداك كه كمان رستم نيز گويند .
قزحان
(
qazah n
) م . ع . قزح قزحا و قزحانا . مر . قزح (
qazh
) .
قزحة
(
qozhat
) ا . ع . رنگآميزى برنگ زرد و سرخ و سبز .
قزحلة
(
qazhalat
) ا . ع . كمان .
قزد
(
qazd
) ا . ع . قصد و آهنگ .
قزد
(
qazd
) م . ع . آهنگ كردن ( لغة فى القصد ) .
قزدار
(
qazd r
) ا . پ . نام شهرى در هندوستان .
قزدير
(
qazdir
) ا . ع . قلعى . و رصاص .