قرنى
(
qaraniyy
) ص . ع . منسوب بقبيلهء قرن . و نيز كسى كه ابروهاى وى پيوسته باشد .
قرنيطس
(
qarnitos
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - عقل و هوش و ادراك .
قرنين
(
qarnayn
) ا . ع . دو شاخ . و ذو القرنين : لقب چند نفر . مر . قرن (
qarn
) .
قرو
(
qarv
) ا . ع . حوض . و جوى بزرگ و دراز كه در آن ستوران آبخورند . و زمينى كه قطع نشود . ج : قرو (
qorovv
) . و آب راههء انگوردان كه در آن انگور فشرند . و شكاف انگوردان . و بن درخت خرما و جز آن كه آن را كاواك كرده در آن نبيذ ريزند و يا آن را تغارهء بزرگ سازند . و پنگان . و قدح چوبين . و آوند خرد . و كلانى پوست خايه از باد و يا از آب و يا فرود آمدن روده در وى .
ج : اقراء . و رايتهم على قرو واحد :
ديدم ايشان را بر يك روش و وتيره . و چون باران زمين را بطور تساوى و برابر فراگيرد گويند : تركت الارض قروا واحدا .
قرو
(
qarv
) م . ع . قراه قروا ( از باب نصر ) : آهنگ كرد آن را . و قرا الامر :
پيروى كرد آن كار را . و قرا البلاد : جستجو كرد شهرها را و از شهرى بشهرى در آمد . و قرا فلانا : نيزه زد مر فلان را .
قرو
(
qarv
) و (
qerv
) و (
qorv
) ا . ع .
كاسهاى كه در آن بسگ غذا دهند . ج : اقراء و اقرى و اقروة و قرى (
qoriyy
) .
قرو
(
qorovv
) ع . ج . قرو (
qarv
) .
قروء
(
qoru '
) ع . ج . قرء (
qar '
) .
قرواء
(
qarv '
) ا . ع . دبر و كون .
و پشت . و خوى و عادت و طبيعت .
قرواء
(
qarv '
) ص . ع . ناقة قرواء :
ماده شتر دراز كوهان درشت پشت .
قرواح
(
qerv h
) ا . ع . ماده شتر دراز پاى . و خرمابن بلند بالاى تابان هموار . ج :
قراويح و قراوح . و شترى كه با شتران كلان آب نخورد و با شتران ريزه آبخورد . و زمين گشادهء آفتاب رويه كه چيزى آن را نپوشانده باشد . و زمينى كه مخصوص براى زراعت و نشاندن درخت باشد .
قرواش
(
qerv c
) ا . ع . طفيلى و ناخوانده بمهمانى آينده . و بزرگ . و از اعلام است .
قرواط
(
qerv t
) ا . ع . كشتى بزرگ .
و يكى از هفت شهر درياى آسكون .
قروان
(
qarv n
) و (
qarav n
) ا . ع .
پشت .
قروانى
(
qarv niyy
) ص . ع . رجل قروانى : مرد بزرگ پوست خايه .
قروة
(
qarvat
) ا . ع . كلانى پوست خايه از باد و يا آب و يا فرود آمدن روده در وى . و قروة الراس : موى سر .
قروت
(
qorut
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - كشك و چغرات خشك شده . و قروت شدن صحبت : برهم خوردن صحبت .
قروت
(
qorut
) م . ع . قرت الدم قروتا ( از باب نصر و سمع ) : خشك شد بعض از خون بر بعضى و يا از آسيب ضرب در زير پوست سبز رنگ گرديد و فرو مرد .
قروتىشدن
(
qoruti - codan
) ف ل .
پ . آشفته شدن و بر همخوردن و پريشان گشتن كار . و قروتى شدن معامله : برهم خوردن معامله .
قروح
(
qoruh
) ا . ع . ج . قرح (
qarh
) .
و ذو القروح : لقب امرؤ القيس بدانجهت كه هراكليوس پادشاه يونان پيراهن مسمومى بوى پوشانيد و از اثر آن بدنش زخم شده بمرد .
قروح
(
qoruh
) م . ع . قرحت الناقة قروحا ( از باب فتح و نصر ) :
پيدا و نمايان گرديد بار دارى آن ماده شتر .
و قرح الفرس قروحا و قرحا ( از باب فتح و سمع ) : تمام دندان شد آن اسب .
قروح
(
qaruh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ريشها و قرحهها .
قرود
(
qarud
) ا . ع . شترى كه از كنه دور كردن نرمد و آرام گيرد .
قرود
(
qorud
) ع . ج . قرد (
qerd
) .
قرور
(
qarur
) ا . ع . آب سرد . يق :
الرجل اغتسل بالقرور . و نيز قرور :
زنى كه ثبات مىورزد و باز نمىگردد از آنچه بوى بكنند از بوسه و كار ديگر .
قرور
(
qorur
) م . ع . قرقرا و قرارا و قرورا . مر . قرار . و قرقرة و قرة و قرورا . مر . قرة (
qarrat
) و (
qorrat
) .
قرورة
(
qarurat
) ا . ع . خرد . و خوار .
قرورة
(
qorurat
) ا . ع . آنچه در تك ديگ چسپيده باشد از طعام و توابل و جز آن . و آب سرد كه در ديگ ريزند تا نسوزد .
قرورى
(
qaravr
) ا . ع . اسب دراز جثهء دراز دست و پاى . و نام موضعى .
قروش
(
qarvac
) ا . ع . آنچه از اين جا و آنجا فراهم آورند .
قروض
(
qoruz
) ع . ج . قرض (
qarz
) .
قروض
(
qoruz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وام بسيار . و و امها .
قروط
(
qorut
) ع . ج . قرط (
qort
) .
قروع
(
qaru '
) ا . ع . چاه كم آب . و چاهى كه از بالا تا پائين كوه كنده شود .
قروف
(
qaruf
) ا . ع . مرد بسيار ستمگار و نافرمان و از حد در گذرنده و سخت جنگ كننده . ج : قرف (
qorf
) .
قروق
(
qoruq
) ا . پ . - مأخوذ از