پ . يك نوع جامهاى كه در عراق بافند .
قرقور
(
qorqur
) ا . ع . كشتى دراز و بزرگ .
قرقوس
(
qorqus
) ا . ع . كلمهاى كه بدان بزغاله را هنگام دوشيدن خوانند . و نيز بدين كلمه سگ را مىخوانند . و نيز قرقوس : بيابان بىگياه .
قرقوس
(
qaraqus
) ا . ع . بيابان فراخ درشت تابان بىگياه و بلند هموار كه در آن برآمد نگاه آب گرم سوزان پليد كه گويا پارهايست از آتش فراوان بود .
قرقوص
(
qorqus
) ا . ع . بچهء سگ .
قرقوف
(
qorquf
) ا . ع . قرقف و مى .
و درم و پول سيمين .
قرقومى
(
qarqumi
) ا . پ . نوعى ار جامه .
قرقى
(
qoroqi
) پ . منسوب بقرق . و قرقى پروانه : اذن ضبط مال .
قركن
(
qar - kan
) ا . پ . زمينى كه توجبه و آب آن را كنده و در هر جائى از آن كمى آب ايستاده باشد . و جوى نوكنده كه تازه احداث شده باشد .
قرلتاى
(
qarelt y
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - سالار انجمن .
قرلف
(
qarlof
) ا . پ . نام جائى در تركستان .
قرلى
(
qerell
) ا . ع . مرغى نيك برحذر و هوشيار كه پيوسته ترسان و بيمناك بر روى آب باشد و همواره بچشمى به هوا و بچشمى زير آب نگاه كند . المثل : احزم او احذر من قرلى ان راى خيرا تدلى و ان راى شرا تولى .
قرم
(
qarm
) ا . ع . اشتر گرامى كه وى رانه نبندند و نه بار كنند و براى گشنى نگاهدارند و يا فربه كنند براى كشتن . و مهتر قوم . ج :
قروم . و نشانى مر تير قمار را . و نشانى در بينى شتر .
قرم
(
qarm
) م . ع . قرمه قرما ( از باب نصر ) : پوست باز كرد از آن . و قرم فلانا : دشنام داد قلان را . و قرم الطعام :
خورد طعام را . و قرم البعير قرما و قروما و قرمانا و مقرما ( از باب ضرب و نصر ) : نخست گياه خوردن گرفت آن شتر و يا بضعف و سستى خورد . و قرم الصبى و البهم قرما و قروما ( نيز از باب ضرب و نصر ) : خورد آن كودك و آن ستور ريزه بطور ضعف و سستى در نخستين دفعهاى كه بناى خوردن گذاشت . و قرم فلانا : بند كرد فلان را و حبس نمود . و قرم البعير :
پوستپارهاى از بينى شتر بريد بىجدا كردن و گرد ساخت آن را و يا پوستپارهاى از بالاى بينى شتر بريد تا بجاى مهار افتد و شتر خوار و رام گردد و اين كار را براى نشان كنند و اين نشان را قرم (
qarm
) گويند .
قرم
(
qorm
) ا . ع . گياهى دريائى كه در ستبرى و سپيدى مانند چنار است .
قرم
(
qaram
) ا . ع . شدت ميل و آرزوى گوشت .
قرم
(
qaram
) م . ع . قرم الرجل الى اللحم قرما ( از باب سمع ) : آرزوى گوشت آمد آن مرد را . و كذا : قرم الرجل الى الحب و الى لقاء فلان .
قرم
(
qarem
) ص . ع . گوشتخواره . و بعير قرم : شتر گرامى كه وى رانه بندند و نه بار كنند و نه سوار شوند و براى گشنى و يا براى كشتن نگاهدارند .
قرم
(
qerem
) ا . ع . شبه جزيرهاى در جنوب روسيه واقع در كنار درياى سياه و داراى 3000 ، 133 ، 2 نفر جمعيت و سباستوپل و سمفروپول از شهرهاى اين جزيره مىباشد . و بحر القرم كه درياى آزوف نيز گويند : خليجى است كه از درياى سياه متشكل مىگردد .
قرم
(
qorram
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - قرمساق .
قرماء
(
qarm '
) ص . ع . ناقة قرماء : شتر مادهء پوست بينى بريدهء آونگان گذاشته .
قرماء
(
qarm '
) ا . ع . نام جائى در يمامة كه قرمى نيز گويند .
قرماز
(
qerm z
) ا . ع . نان پهن و گرد .
قرماص
(
qerm s
) ا . ع . كوتاهى رخسار .
يق : فى وجهه قرماص . و نيز قرماص :
بمعنى قرمص (
qermes
) . مر . قرمص . ج :
قراميص .
قرمان
(
qarm n
) و (
qaram n
) ا . ع .
نام اقليمى در روم .
قرمان
(
qaram n
) م . ع . قرم قرما و قرمانا . مر . قرم (
qarm
) .
قرمة
(
qarmat
) ا . ع . نشانى كه بر تير قمار گذارند مانند قرم شتر . و پارچهاى كه بدان فرش را پاك كنند .
قرمة
(
qarmat
) و (
qormat
) ا . ع . پوست پارهاى كه جهة نشان از بينى ستور بريده آونگان گذارند .
قرمة
(
qormat
) ا . ع . آنجاى از بينى شتر كه جهة نشان مىبرند و آونگان مىگذارند .
قرمد
(
qarmad
) ا . ع . آنچه بدان طلا نمايند مانند زعفران و گچ . و نوعى از سنگريزه كه آن را پخته و حوض از وى بنا كنند .
و سفال . و آجر و خشت پخته .
قرمدة
(
qarmadat
) م . ع . قرمده قرمدة :
طلا كرد آن را بقرمد . و قرمد فى الكتابة :
باريك و مقرمط نوشت كتاب را . و قرمد فى المشى : گام نزديك نهاد در رفتار .
قرمز
(
qermez
) ا . پ . يك نوع حيوان