و يا سنگ برآورده و چوب چرخ بر آن گذارند .
و يك ميل از سرمه . و زن تنها و يگانه . و سنگ تابان و درخشان . و نام دو ستارهء مقابل جدى . و نام موضعى نزديك طايف و يا همهء وادى آن كه ميقات اهل نجد است در احرام حج . و قرن الثمام : شبيه باقلا است .
و قرن الشيطان : گروه شيطان و پيروان او . و توانائى و انتشار و پراكندگى . و چيرگى و غلبهء او . و ذات القرنين : موضعى نزديك مدينه ما بين دو كوه . و ذو القرنين :
پادشاهى غير از اسكندر مقدونيائى و نام او عباس . و نيز ذو القرنين : لقب امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام . و لقب منذر بن ماء السماء .
قرن
(
qarn
) م . ع . قرنت الشيئ بالشيئ و اليه قرنا ( از باب نصر ) :
بستم آن چيز را با چيزى و پيوستم چيزى را بسوى چيزى . و نيز قرن : سم دو ستور با يك ريسمان بهم بستن . و پاى اسب برجاى دست او افتادن در رفتار .
قرن
(
qarn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مدت طويل . و مدت سى سال .
قرن
(
qern
) ا . ع . كفو و همدست . و حريف در علم و در جنگ و شجاعت و در كشتى و جز آن .
قرن
(
qaran
) ا . ع . جعبهء چرمى و تركش .
و شمشير . و تير . و تير با پيكان . و مرد با شمشير و با تير . و ريسمانى كه با آن دو شتر را بهم بندند .
و شير بهم بستهء با ديگرى . و ريسمانى كه از پوست درخت سلب سازند و بر گردن فدان بندند . ج :
اقران . و نام پدر قبيلهاى از تازيان . و اويس قرنى از اين قبيله است .
قرن
(
qaran
) م . ع . قرن قرنا ( از باب سمع ) : پيوسته ابرو گرديد . و قرنت الجارية : بفنج خرد مبتلا گرديد آن كنيزك .
قرناء
(
qarn '
) ا . ع . سورهاى از قرآن مجيد كه در هر ركعت نماز خوانده شود .
قرناء
(
qarn '
) ص . ع . كبش قرناء :
قچقار شاخدار . و امراة قرناء : زن مبتلا بفنج خرد .
قرناء
(
qoran '
) ع . ج . قرين .
قرناس
(
qern s
) و (
qorn s
) ا . ع .
بينى كوه . و ماده شتر بلند برآمده اطراف .
و جاى باغندهء پنبه زنان .
قرناس
(
qorn s
) ا . پ . شرور و بد عمل و فاسق . و قرمساق و غرچه و زن به مزد .
قرنان
(
qarn n
) ا . ع . مرد ديوث كه ديگرى را با زن خود شريك كرده باشد .
قرنان
(
qarn ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو منارهء سر چاه از خشت و يا از سنگ كه چوب چرخ را بر آن گذارند . و دو كنار سر . و دو گيسوى بافته يكى از طرف راست و ديگرى از طرف چپ .
قرناى
(
qar - n y
) ا . پ . قسمى از ناى .
قرنب
(
qarnab
) ا . ع . موش . و كلا - كموش . و بچهء موش از كلاكموش .
قرنب
(
qornob
) ا . ع . تهيگاه و خاصره .
قرنباد
(
qoronb d
) ا . پ . كراويهء صحرائى .
قرنباع
(
qerenb '
) ص . ع . رجل قرنباع : مرد گرفته و زفت و بخيل .
قرنبضة
(
qoranbazat
) ا . ع . زن كوتاه بالا .
قرنبى
(
qaranb
) ا . ع . جانوركى شبيه بجعل و دراز پاى . المثل : القرنبى فى عين امها حسنة .
قرنة
(
qornat
) ا . ع . يكسوى بر آمدهء از هر چيزى . و كرانهء بلند . و عنق زهدان .
و گوشهء زهدان و شعبهاى از آن و آنچه از آن بلند برآمده باشد . و موضعى نزديك بصره كه تلاقى فرات و دجله در آن است . و دم شمشير .
و تير با پيكان .
قرنجك
(
qaranjak
) ا . پ . كابوس .
قرنس
(
qernes
) ا . ع . بينى كوه . و ماده شتر بلند برآمده اطراف .
قرنسة
(
qarnasat
) م . ع . قرنس الديك قرنسة : گريخت آن خروس و از جنگ برگرديد . و قرنس البازى ( مجهولا ) : كندند پرهاى باز نو شكار را و دوختند چشمهاى آن را .
قرنصة
(
qarnasat
) م . ع . قرنص البازى قرنصة : تولك كرد باز . و در تولك نشاند باز را ( لازم و متعدى ) . و قرنص الديك بمعنى قرنس الديك مىباشد . مر .
قرنسة .
قرنطين
(
qarantin
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - جائى كه در آن مدت هشت تا پانزده روز نگاهدارى مىكنند از مسافرينى كه از جائى مىآيند كه در آنجا بيمارى مسرى مانند و با و طاعون شايع بوده .
قرنفش
(
qaranfac
) ا . ع . ستبر شگرف .
قرنفل
(
qaranfol
) ا . ع . غنچههاى خشك شدهء درختى از طايفهء مورد كه به فارسى ميخك نامند . و در فارسى قرنفل بستانى نوعى از فرنجمشك را گويند .
قرنفول
(
qaranful
) ا . ع . قرنفل و ميخك .
قرنوة
(
qarnovat
) ا . ع . بار درختى كه بدان پوست پيرايند . و يك نوع مارى كه در سر دو گوشت پارهء برآمده دارد شبيه بسرون .
قرنوص
(
qornus
) ا . ع . درز زير موزه و يا مقدم و نوك موزه . ج : قرانيص .
قرنوى
(
qarnaviyy
) ص . ع . سقاء قرنوى : مشك پيراستهء با قرنوة .
قرنوى
(
qarnaviyy
) ا . ع . مار شاخدار .