گرد كند هر دو طرف زن را چندانكه دست و پايش با هم بسته شود .
قرفصى
(
qarfas
) و (
qerfes
) و (
qorfos
) ا . ع . قرفصاء . مر . قرفصاء .
قرفطة
(
qarfatat
) م . ع . نزديك نهادن گام . و نوعى از جماع كردن .
قرفه
(
qerfe
) ا . پ . پوست هر چيز .
و پوست درختى شبيه به دارچينى .
قرفى
(
qarfiyy
) ض . ع . رجل قرفى :
مردى كه رنگش بسرخى زند .
قرق
(
qarq
) ا . ع . آواز ماكيان .
قرق
(
qerq
) ا . ع . اصل ردى و هيچكاره .
و خوى و عادت . و مردمان خرد و يك نوع بازى كه آن را سدر گويند .
قرق
(
qorq
) ا . ع . قبض و گرفتگى . و تعرض . و ممانعت و بازداشت .
قرق
(
qaraq
) م . ع . قرق قرقا ( از باب سمع ) : در زمين هموار رفت و يا در بيابان سير كرد . و قرق الرجل : بازى سدر بازى كرد آن مرد .
قرق
(
qaraq
) و (
qareq
) ص . ع . جاى هموار . يق : قاع قرق . و كذلك : قرق .
قرق
(
qoroq
) ا . پ . - مأخوذ از مغولى - ممانعت . و تعرض . و مزاحمت . و بازداشت .
و قرق شدن : باز داشته شدن . و قرق كردن : ممانعت كردن و باز داشتن از آمدن و دخول و خروج .
قرقار
(
qarq r
) ا . پ . كبوتر بغدادى .
قرقار
(
qarq r
) ا . ع . بانگ شتر و كبوتر ، اسم است قرقرة را . و نوعى از آوند .
و قرقار الهدير : شتر روشن آواز .
قرقار
(
qarq re
) ع . كلمهء امر يعنى آواز بكن .
قرقارة
(
qarq rat
) ا . ع . شش مانندى كه شتر هنگام مستى از دهن برآرد .
قرقاول
(
qarq vol
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - مرغى جنگلى كه تذرو و تورنك نيز گويند .
قرقب
(
qarqab
) و (
qorqob
) و (
qorqobb
) ا . ع . شكم .
قرقب
(
qorqob
) ا . ع . نام مرغى كوچك .
قرقبة
(
qorqobbat
) ا . ع . گوشتپارهء شكار .
قرقچى
(
qoroq - ci
) ا . پ . مستحفظ شكار گاه . و پاسبان درب حرم خانه .
قرقر
(
qarqar
) ا . ع . پشت و ظهر . و زمين هموار پست و تابان لغزان . و پوشش و لباسى مرزنان تازى را . و ناحيههاى سواد شهر .
قرقرا
(
qarqar
) ا . ع . نام مرغى .
قرقرة
(
qarqarat
) ا . ع . ظاهر روى .
و آنچه ظاهر و نمايان باشد از محاسن شخص .
و نوعى از خنده . و بانگ شتر . و بانگ شكم . و زمين هموار پست نرم . و لقب مردى كه مىخندانيد نعمان بن منذر را .
قرقرة
(
qarqarat
) م . ع . و قرقر فى ضحكه قرقرة : خندهء غريب كرد و برگردانيد آواز خنده را در حلق و دوباره خنده كرد .
و قرقر البعير : بانگ كرد شتر . و قرقرت الحمامة قرقرة و قرقريرا : بانگ كرد كبوتر . و قرقرت بطنه : بانگ كرد شكم او . و قرقر البعير : روشن شد آواز آن شتر . و نيز قرقرة : ريختن آب در ديگ تا ديگ نسوزد .
قرقرون
(
qorqorun
) ا . پ . سعد كوفى .
قرقرى
(
qarqari
) ا . پ . نوعى از پيچيدن دستار .
قرقرير
(
qarqarir
) م . ع . قرقر قرقرة و قرقريرا . مر . قرقرة .
قرقس
(
qerqes
) ا . ع . پشهء ريزه .
قرقسه
(
qarqasat
) م . ع . قرقس بالكلب قرقسة : بكلمهء قرقوس خواند آن سگ را .
قرقسيا
(
qarqasy
) ا . پ . كبابهء چينى .
قرقسون
(
qarqasun
) ا . پ . سرب .
قرقشه
(
qarqace
) ا . پ . ستيزه و منازعه .
و قرقشه كردن : ستيزه كردن .
قرقصة
(
qarqasat
) م . ع . قرقص بالجر و قرقصة : خواند بچهء سگ را .
قرقف
(
qarqaf
) ا . ع . مى و شراب .
قرقف
(
qorqof
) و (
qarqaf
) ا . پ .
نام يكى از كتابهاى مجوس .
قرقف
(
qorqof
) ا . ع . يك قسم مرغى كوچك .
قرقفة
(
qarqafat
) ا . ع . درشتى و بلندى آواز كبوتر و گشن . و خنده .
قرقفة
(
qarqafat
) م . ع . قرقفه قرقفة :
لرزانيد او را . و ترسانيد او را . و قرقف الصرد ( مجهولا ) : دندانها را برهم زد مرد سرمازده از شدت سرما .
قرقفنة
(
qarqafannat
) ا . ع . حشفه و سر نره . و نام مرغى .
قرقل
(
qarqal
) و (
qarqall
) ا . ع .
پيراهن زنان . و جامهء بىآستين . ج : قراقل .
قرقم
(
qerqem
) ا . ع . حشفه و سر نره تا ختنهگاه .
قرقمان
(
qarqam n
) ا . پ . پارههاى چوبى كه در ميان مقل مكى يافت مىگردد و در دواى دندان به كار مىبرند .
قرقمة
(
qarqamat
) م . ع . قرقم الصبى قرقمة : بد غذا گرديد آن كودك و شير زده شد .
قرقو
(
qorqu
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - زعفران .
قرقوبى
(
qarqubi
) و (
qorqubi
) ا .