قدوى
(
qadv
) ا . ع . استقامت و پايدارى .
قدى
(
qady
) م . ع . قدت قادية قديا ( از باب ضرب ) : آمدند گروهى قحط زده از بيابان . و قدى اللحم : خوشبو و با مزه شد گوشت .
قدى
(
qad
) ا . ع . درازى نيزه .
قدى
(
qad
) م . ع . قدى اللحم قدا و قدى و قداوة . مر . قداوة (
qad vat
) .
قدى
(
qadi
) ص . ع . طعام قد : طعام خوشمزه و خوشبوى .
قدى
(
qad
) ا . ع . اندازه . و هذا قدى رمح : اين باندازهء نيزه است .
قدى
(
qadi
) ع . مر . قدن (
qadn
) .
قدى
(
qadiyy
) ص . ع . طعام قدى :
طعام خوشمزه و خوشبوى .
قديان
(
qaday N
) م . ع . قدت الفرس قديانا ( از باب ضرب ) : شتافت آن اسب .
قدية
(
qedyat
) ا . ع . روش و رسم و عادت . و حالتى كه شخص در آن است . يق :
خذ هديتك و قديتك اى فيما كنت فيه .
قدية
(
qadiyat
) ص . ع . قدر قدية :
ديگ خوشبوى ناك طعام .
قدية
(
qadiyyat
) ا . ع . هديه .
قديح
(
qadih
) ا . ع . شوربا و آنچه در ته ديگ ماند از خوردنى كه بر داشتنش با كفليز دشوار گردد .
قديد
(
qadid
) ا . ع . گوشت كفانيدهء پاره كرده . و گوشت بدرازا بريدهء خشك كرده .
و جامهء كهنه .
قديد
(
qadid
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - گوشت ماندهء نمك سود كرده . و گوشت در آفتاب خشك كرده و خوشيده .
قديد
(
qodayd
) ا . ع . گليم كوچك خط دار . و نام مردى . و نام موضعى و اسبى .
قديدمة
(
qodaydemat
) و قديديم (
qodaydim
) و قديديمة
(
qodaydimat
) ا . ع . مصغر قدام (
qodd m
) .
قديدى
(
qodaydiyy
) ا . ع . درشتم گويند : يا قديدى .
قديديون
(
qadidiyyauna
) و (
qodaydiyyuna
) ا . ع . پى روان لشكر از اهل حرفه مانند پاره دوز و بيطار و كاسهگر و آهنگر و درزى و جز آن .
قدير
(
qadir
) ا و ص . ع . توانا . و پختهء در ديگ . و يكى از نامهاى بارىتعالى .
قدير
(
qodayr
) ا . ع . مصغر قدر : ديگ كوچك .
قديس
(
qadis
) ا . ع . شير . و شير تازه .
و مرواريد .
قديفه
(
qadife
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قطيفه .
قديم
(
qadim
) ا و ص . ع . ديرينه . ج :
قدماء و قدامى (
qod m
) و قدائم . و عيب قديم : عيب كهنه . و القديم : غنى مطلق قائم بنفسه كه بارىتعالى باشد .
قديم
(
qadim
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - پيشين و سابق . و ديرينه و كهنه و باس و باش . و پير و سالديده . و قديم الايام :
روزگار ديرينه . و از قديم : روزگار سابق .
قديم
(
qaddim
) ا . ع . پادشاه . و سردار .
و سرآمد مردم در شرف .
قديما
(
qadiman
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - سابقا و از روزگار سابق و از روزگار پيشين و از زمان پيشين .
قديمانه
(
qadim ne
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - قديما و از روزگار قديم و پيشين .
قديمة
(
qadimat
) ص . ع . مؤنث قديم .
ج : قدائم .
قديمى
(
qadimi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ديرينه و كهنه و سالديده و پير .
قذ
(
qazz
) م . ع . قذ السهم قذا ( از باب نصر ) : پرچسبانيد بر تير . و قذ الريش : بريد كنارههاى پروا و گرد و هموار ساخت آن را . و قذ بالحجر و كل غليظ :
سنگ و هر چيز سفت مانند آن انداخت . و قذ فلانا : زد بر پس سر فلان ما بين دو گوش آن .
قذ
(
qozz
) ع . ج . اقذ (
aqazz
) .
قذا
(
qaz
) ا . ع . قذى (
qaz
) .
قذاء
(
qez '
) م . ع . قاذيته مقاذاة و قذاء : پاداش دادم آن را .
قذاة
(
qaz t
) ا . ع . واحد قذى (
qaz
) .
قذاذ
(
qez z
) ع . ج . قذ (
qozz
) .
و ج ج . اقذ (
aqazz
) .
قذاذات
(
qoz z t
) ع . ج . قذاذة (
qoz zat
) .
قذاذة
(
qoz zat
) ا . ع . تراشهء زر و سيم و جز آن . ج : قذاذات .
قذارة
(
qaz rat
) م . ع . قذر قذرا و قذارة ( از باب سمع و نصر و كرم ) : پليد گرديد .
قذاريف
(
qaz rif
) ع . ج . قذروف (
qozruf
) .
قذاف
(
qez f
) ا . ع . آنچه بدست گيرند باندازهاى كه كف را پر كند و دور اندازند .
و آنچه بتوان بدست آن را برداشت و دور انداخت .
و سرعت و تيزى رفتار .
قذاف
(
qaz f
) ا . ع . ج . قذف (
qozf
) و قذف (
qaz f
) . و ج . قذفة (
qozfat
) .
قذاف
(
qz f
) ص . ع . ناقة قذاف :
ماده شترى كه از تيز روى خود را در جلو شتران ديگر اندازد و پيشاپيش آنها رود .
قذاف
(
qazz f
) ا . ع . ترازو . و مركب و هر برنشستنى . و فلاخن . و منجنيق . و هر آنچه