و قرورا و قرا . مر . قرار (
qar r
) .
قر
(
qorr
) ا . ع . سرما . و سرماى زمستان .
و آرام جاى . و در مصيبت شديد گويند :
وقعت بقر اى صارت الشدة فى قرارها .
قرء
(
qar '
) م . ع . قرءه و به قرء و قراءة و قرآنا ( از باب نصر و فتح ) : خواند آن را . و قرء عليه السلام : رسانيد به روى سلام را . و قرات الناقة : آبستن شد آن ماده شتر .
قرء
(
qar '
) و (
qor '
) ا . ع . حيض .
و پاكى از حيض . و ميان دو حيض . و سپرى شدن حيض . و هنگام حيض . و هنگام پاكى زن . و وقت و هنگام . و قافيه . ج : اقراء و قروء و اقرؤ . و يا آنكه جمع قرء بمعنى پاكى زن قروء و بمعنى حيض اقراء است . الحديث :
دعى الصلاة ايام اقراءك
قرا
(
qar
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - سياه و قره .
قرا
(
qar
) ا . ع . پشت . و قسمى از كدو .
قرا
(
qer
) ا . پ . منجنيق .
قراء
(
qor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قريهها و شهرها و دهها .
قرا
(
qorr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوانندگان قرآن مجيد و قاريها .
قراء
(
qar '
) م . ع . قرى قرى و قراء .
مر . قرى (
qar
) .
قراء
(
qar '
) ا . ع . ميزبانى .
قراء
(
qer '
) م . ع . قارأه مقارأة و قراء . مر . مقارأة .
قراء
(
qarr '
) ا . ع . خوش خوانندهء قرآن .
ج : قراؤن .
قراء
(
qorr '
) ا . ع . مرد پارسا و عبادت كننده . ج : قراؤن و قرارىء .
قراء
(
qorr '
) ع . ج . قارىء (
q re '
) .
قراءة
(
qer 'at
) م . ع . قرء قرء و قراءة . مر . قرء (
qar '
) .
قرائت
(
qer 'at
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خواندن . و خواندن قرآن . و علم قرائت : علم تجويد كه در آن بيان مىشود طريقهء برآوردن حروف تازى را از مخارج خود .
و قرائت كردن : خواندن .
قراب
(
qar b
) ا . ع . نزديك . و افعل ذلك بقراب : به زودى بكن اين را .
قراب
(
qar b
) م . ع . قرب قربا و قرابا و قرابة . مر . قرب (
qorb
) .
قراب
(
qer b
) ص . ع . ج . قربان (
qarb n
) . و ج . قربى (
qarb
) .
قراب
(
qer b
) ا . ع . نيام شمشير و غلافى كه شمشير با نيام در وى باشد . و قراب الشيى : هر چه نزديك و قريب بمرتبهء آن چيز باشد .
و يق : لو ان لى قراب هذا ذهبا اى ما يقارب ملاء . و لو جاء بقراب الارض اى بما يقاربها .
قراب
(
qer b
) م . ع . قارب مقاربة و قرابا . مر . مقاربة .
قراب
(
qor b
) ا . ع . قراب الشيئ :
هر چه نزديك و قريب بمرتبهء آن چيز باشد . و قراب المؤمن : دانائى و دريافت مؤمن .
قرابات
(
qar b t
) ع . ج . قرابة .
(
qar bat
) .
قرابات
(
qor b t
) ع . ج . قراب (
qor b
) .
قرابادين
(
qar b din
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - علم بماهيت و خواص ادويهء مفرده و مركبه .
قراباذين
(
qar b zin
) ا . ع .
قراباذين .
قراباذينات
(
qar bzin t
) ع . ج .
قراباذين .
قرابة
(
qar bat
) ا . ع . نزديكى و خويشى .
و هو ذو قرابتى : او خويش من است ، و لا تقل قرابتى . و هما ذوا قرابتى : آن دو خويشان منند . هم دووا قرابتى :
ايشان خويشانند مناند . و نيز قرابة : رحم .
قرابة
(
qar bat
) م . ع . قرب قربا و قرابة و قرابا و قربة . مر . قرب (
qorb
) .
قرابت
(
qar bat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نزديكى . و بستگى و علاقه . و نسبت و خويشى و خويشاوندى و قوم خويشى .
قرابة
(
qer bat
) ا . ع . آنقدر از آب و مانند آن كه قدح و خنور را پر گرداند . و شبگيرى كه بامدادان به آب رسند .
قرابة
(
qer bat
) م . ع . قرب الابل قرابة ( از باب نصر ) : بشب راند شتران را و شبگير كرد تا بامدادان به آب رسند .
قرابة
(
qor bat
) ا . ع . مانند و شبيه .
و خويشى و خويشاوندى . و نزد و نزديك و قريب .
و لا بقرابة منك يعنى نه در نزد تو . و قرابة الشيئ : آن چيز كه نزديك باشد قدر آن چيز را . و قرابة المؤمن : دانائى و دريافت مؤمن .
قرابتدار
(
qar bat - d r
) ص . پ .
داراى نسبت خواه از طرف خون و يا از طرف ازدواج باشد و خويشاوند .
قرابتدارى
(
qar bat - d ri
) ا . پ .
خويشى و خويشاوندى .
قرابتى
(
qar bati
) ص . پ . منسوب و متعلق بقرابت و خويشى .
قرابغا
(
qar boq
) و قرابغرار (
qar boqr r
) ا . پ . منجنيقى كه در جنگ به كار مىبرند .
قرابه
(
qar be
) و (
qarr be
) ا . پ .
شيشهء شراب و صراحى . و آوند شيشهاى بزرگى