بدان چيزى را دور اندازند .
قذاف
(
qazz f
) ص . ع . قرب قذاف : قرب و شبگيرى كه در آن فتور نباشد و صبح آن به آب رسند .
قذافة
(
qazz fat
) ا . ع . واحد قذاف يعنى يك فلاخن و يك منجنيق و جز آن .
قذال
(
qaz l
) ا . ع . پس سر و بستنگاه افسار اسب در پس پيشانى آن . ج : قذل (
qozol
) و اقذلة (
aqzelat
) .
قذالان
(
qaz l ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو بستنگاه افسار اسب در پس پيشانى آن .
قذامل
(
qoz mel
) ا . ع . واسع و فراخ .
قذان
(
qezz n
) ع . ج . قذة (
qozzat
) و ج . قذذ (
qozaz
) .
قذان
(
qozz n
) ا . ع . سپيدى هر دو كرانهء سر . و سپيدى موى آن از پيرى . و سپيدى بال مرغ .
قذان قذان
(
qozz na - qozz na
) ا . ع . كلمهاى كه كودكان تازى در بازى گويند . قذة قذة (
qozzata - qozzata
) .
قذائف
(
qaz 'ef
) ع . ج . قذيفة (
qazifat
) .
قذة
(
qozzat
) ا . ع . كيك . ج : قذان (
qezz n
) . و پر تيره . و كرانهء فرج زن . و گوش مردم . و گوش اسب . ج : قذذ (
qozaz
) .
قذتان
(
qozzat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو كرانهء فرج زن .
قذة قذه
(
qozzata - qozzata
) ا . ع .
كلمهاى كه كودكان تازى در بازى گويند .
يقولون : لعبنا شعار يرقذة قذة و قذان قذان يعنى بازى كردم با پرهاى متفرق .
قذحمة
(
qezhamat
) ا . ع . توضيح و تعبير . المثل : صرحت بقذحمة يعنى واضح شد قصه پس از التباس .
قذحمة
(
qezahmat
) ا . ع . پوشيدگى و پرده .
قذذ
(
qozaz
) ا . ع . كيك . ج . قذان (
qezz n
) .
قذذ
(
qozaz
) ا . ع . ج . قذة (
qozzat
) .
قذر
(
qazr
) م . ع . قذره قذرا و قذرا ( از باب نصر و سمع ) : پليد شمرد آن را و كراهت داشت از وى .
قذر
(
qazr
) و (
qazar
) و (
qazer
) و (
qazor
) ص . ع . پليد .
قذر
(
qazar
) ا . ع . پليدى و چركينى خلاف نظافت . و نجس . ج : اقذار .
قذر
(
qazar
) م . ع . قذر قذرا و قذارة . مر . قذارة (
qaz rat
) . و قذر قذرا و قذرا . مر . قذر (
qazr
) .
قذرة
(
qozarat
) ص . ع . رجل قذرة :
مرد پاك و دور از ملامت و لوم .
قذروف
(
qozruf
) ا . ع . عيب . ج :
قذاريف .
قذع
(
qaz '
) م . ع . قذعه قذعا ( از باب فتح ) : دشنام داد او را و سقط گفت .
و قذعه بالعصا : بچوبدستى زد او را .
قذع
(
qaza '
) ا . ع . پليدى . و پليدى زبان . و فحش .
قذعل
(
qez'al
) و (
qoz'ol
) ا . ع . ناكس فرومايه و خوار و بيقدر .
قذعمل
(
qoza'mal
) ا . ع . شتر ستبر و شگرف اندام .
قذعملة
(
qoza'malat
) ا . ع . زن پست قامت فرومايه . و شتر مادهء فربه شگرف اندام .
و چيزك اندك . يق : ما عندى قذعملة :
نيست در نزد من هيچ چيز . و ما فى حسبه قذعملة : نيست در حسب او ضعف و سستى .
قذعميل
(
qoza'mil
) ا . ع . پير كهن سال .
قذف
(
qazf
) م . ع . قذف بالحجارة قذفا ( از باب ضرب ) : سنگ انداخت .
و قذف المحصنة : بزنا باز خواند آن زن محصنه را و متهم كرد آن را و بفحش دشنام داد . و قذف فلان : قى كرد فلان . و قذف فلان بالقئ : نيز قى كرد فلان .
و قذف بقوله : بدون تدبر و تامل سخن گفت . و قذف الشيئ : بدست گرفت آن چيز را ( در لغت اهل عمان ) .
قذف
(
qazf
) و (
qazaf
) ا . ع . كرانهء جوى . و كرانهء رودبار .
قذف
(
qozf
) و (
qazaf
) ا . ع . كرانه و جانب . ج : قذاف (
qez f
) .
قذف
(
qazaf
) و (
qozof
) ا . ع . جائى كه در آن بلغزند . و كرانه .
قذف
(
qazaf
) و (
qozof
) ص . ع .
دور و دوو اندازنده مردم را . يق : نوى قذف و تيه قذف و منزل قذف و فلاة قذف . و كذلك : قذف بضمتين فى الكل ، و بعضى گفتهاند : تيه قذف بفتحتين فقط .
قذف
(
qozof
) ص . ع . ناقة قذف :
ماده شترى كه از تيز روى خود را در جلو شتران ديگر اندازد و پيشاپيش آنها رود .
قذف
(
qozaf
) و (
qozof
) ع . ج .
قذفة (
qozfat
) .
قذفات
(
qozaf t
) و (
qozof t
) ع .
ج . قذفهء (
qozfat
) .
قذفان
(
qazf ne
) ا . ع . صيغهء تثنيه :
دو كرانهء جوى . و دو كرانهء رودبار .
قذفة
(
qozfat
) ا . ع . كنگره و آنچه بيرون جسته باشد از سركوه . و كرانه و جانب . ج :
قذاف (
qez f
) و (
qozaf
) و (
qozof
) و قذفات (
qozaf t
) و (
qozof t
) .
قذل
(
qazl
) م . ع . قذله قذلا ( از