تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2626

مساهمون:

ص٢٦٢٦

قثرد

(
qasrad
) و (
qesred
) و (
qosrad
) ا . ع . رخت خانه .

قثرد

(
qasrad
) و (
qosared
) ا . ع . مرد بسيار گوسپند و بسيار بره و بزغاله . و مرد بسيار رخت خانه .

قثرد

(
qesred
) ا . ع . انبوهى مردم . و سيل آورد خشك شده . و درخت رز .

قثع

(
qos '
) ا . ع . كرناى و بوق .

قثقثة

(
qasqasast
) م . ع . قثقث الوتد قثقثة : جنبانيد آن ميخ را جهة بركندن . و قثقث المكيال : تمام و كامل پيمود آن پيمانه را .

قثم

(
qasm
) ا . ع . آلايش پليدى خشك شده بر سرين . و آلايش پيخال مرغ .

قثم

(
qasm
) م . ع . قثم له من المال قثما ( از باب ضرب ) : بيك‌بار مال نيكو و جيد داد او را . و قثمه : فراهم آورد مال بسيار را . و قثم قثما و قثامة . مر : قثامة .

قثم

(
qasam
) م . ع . قثم قثما و قثمة ( از باب سمع و كرم ) : بپليدى آلوده شد .

قثم

(
qosam
) افا . ع . مرد جمع كنندهء بدى و شر و جمع‌كنندهء خير و نيكى و عيال و زن و فرزند . و مرد بسيار بخشش و دهش و فراهم‌آور نيكى .

قثم

(
qosam
) ا . ع . كفتار نر . و از اعلام است .

قثمة

(
qosmat
) ا . ع . خاكستر گونى . و پليدى . و پيخال آلودگى .

قثمة

(
qosmat
) م . ع . قثم قثمة و قثما . مر . قثم .

قثو

(
qasv
) ا . ع . گشنيز .

قثو

(
qasv
) م . ع . قثا المال قثوا ( از باب نصر ) : گرد كرد مال را . و نيز قثو : خيار بالنگ خوردن .

قثول

(
qesvall
) ا . ع . مرد فروماندهء سست فروهشته گوشت و گنگلاج . و خوشهء ستبر خرمابن . و پارهء بزرگ از گوشت و از استخوان .

قثوم

(
qasum
) ا . ع . مرد بسيار خير و گردآور عيال و فراهم‌آور نيكى .

قثوى

(
qasv
) ا . ع . فراهم آمدگى .

قثى

(
qasy
) م . ع . قثى المال و غيره قثيا ( از باب ضرب ) : گرد كرد مال و جز آن را . و نيز قثى : خيار خوردن ( واوى و يائى ) .

قثيثة

(
qasisat
) ا . ع . گروه و جماعت .

قثيثى

(
qessis
) م . ع . قث المال قثا و قثيثى . مر . قث .

قثيرة

(
qosayrat
) ا . ع . مصغر قثرة .

قجقجة

(
qajqajat
) ا . ع . يك نوع بازى مرتازيان را .

قج

(
qoj
) و قچ (
qoc
) ا . پ . گوسپندان شاخ‌دار جنگى .

قجباز

(
qoj - b z
) و قچباز (
qoc - b z
) ا . پ . كسى كه قج جنگ مىاندازد و آنكه گوسپند قج را نگاه مىدارد .

قچاق

(
qocc q
) ص . پ . توانا و زور دار و با قوت .

قچقار

(
qocq r
) ا . پ . گوسپند پروار گشنى .

قچك

(
qacak
) و (
qecok
) ا . پ . يك نوع آلتى از موسيقى .

قچل

(
qacal
) ا . پ . زاغ و كلاغ .

قح

(
qohh
) ا و ص . ع . خالص و بىآميغ از زفتى و لئامت و از كرم و جوانمردى . و هر چيز خالص و ساده . و مردم درشت بدخوى و جز آنها . ج : اقحاح . و عربى قح : مرد عربى محض . و عبد قح : بنده و بردهء محض كه پدر و مادر آن هر دو بنده باشند . و بطيخ قح : خربزهء پر مغز نارسيده .

قحاب

(
qeh b
) ع . ج . قحبة (
qahbat
) و ج . قحب (
qahb
) .

قحاب

(
qoh b
) ا . ع . سرفهء اسب و شتر ، و گاه سرفهء مردم را هم گويند . و احسب القحاب اى احسب فساد الجوف .

قحاب

(
qoh b
) م . ع . قحب الرجل قحبا و قحابا ( از باب نصر ) : سرفه زده گرديد آن مرد و نيز : قحب الرجل : سرفه كرد آن مرد از لئامتى كه دارد . و قحبه : سخن گفت با او .

قحاح

(
qoh h
) ا . ع . قحاح الامر : اصل كار و خالص و بىآميغ آن .

قحاح

(
qoh h
) ص . ع . رجل قحاح : مرد سادهء بىآميغ .

قحاحة

(
qah hat
) م . ع . قح قحاحة و قحوحة ( از باب نصر ) : ساده و بىآميغ گرديد . و فربه و پر مغز شد .

قحاد

(
qeh d
) ع . ج . قحدة (
qahadat
) .

قحاد

(
qahh d
) ا . ع . مرد تنها و منفرد و بىبرادر و بىپسر .

قحادة

(
qoh dat
) ا . ع . بنو قحادة : نام گروهى از تازيان .

قحادية

(
qoh diyyat
) ص . ع . منسوب ببنو قحادة .

قحارة

(
qah rat
) م . ع . قحر قحارة و قحورة ( از باب كرم ) : كلانسال گرديد .

قحارة

(
qah rat
) ا . ع . كلانسالى و فرتوت شدگى .

قحارية

(
qoh riyat
) ا . ع . شتر كلان سال كه در آن اندكى از جوانى و توانائى باقى باشد . و مرد كلان جثه و خشمناك . و بسيار نوش كوتاه قامت .

قحاز

(
qoh z
) ا . ع . بيمارى مر گوسپندان را . و سرفهء شتر .

قحازة

(
qohh zat
) ا . ع . دامى كه بدان مرغان را شكار كنند .