ا . پ . مقتل و جاى كشتار و شهادت و جائى كه در آن كسى را شهيد كرده باشند .
قتله
(
qatale
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كشندگان .
قتلى
(
qatl
) ع . ج . قتيل . و ج . قتيلة .
قتلى
(
qatli
) ص . پ . منسوب بقتل .
قتمة
(
qatamat
) ا . ع . رنگ خاكسترى .
و گياهى بد مزه و بد بوى .
قتمة
(
qatamat
) ا . ع . بوى بد .
قتن
(
qatan
) ا . ع . يك نوع ماهى پهن باندازهء دست .
قتو
(
qatv
) م . ع . قتوت قتا و قتا و قتا و قتوا . مر . قتا و قتا و قتا .
قتوبة
(
qatubat
) ا . ع . شتر باقتب .
قتوة
(
qatvat
) ا . ع . سخن چينى و نمامى .
قتوت
(
qatut
) ص . ع . رجل قتوت :
مرد سخن چين . و مرد دزد سخن خواه نمام باشد و يا نباشد .
قتود
(
qotud
) ع . ج . قتد (
qatad
) و ج . قتاد .
قتور
(
qatur
) ا . ع . مرد ناكس سخت زفت .
قتور
(
qatur
) ص . ع . تنگ كنندهء نفقه بر عيال .
قتور
(
qotur
) م . ع . قتر قترا و قتورا .
مر . قتر (
qatr
) .
قتوع
(
qotu '
) م . ع . قتع قتوعا ( از باب فتح ) : خوار و حقير گرديد .
قتول
(
qatul
) ا . ع . بسيار كشنده و بسيار قتل و كشش . ج : قتل (
qotl
) و قتل (
qotol
) .
قتول
(
qatul
) ص . ع . امراة قتول :
زن كشنده و قاتل .
قتول
(
qetvall
) ا . ع . برجاى ماندهء سست و فروهشته اندام .
قتولة
(
qetvallat
) ا . ع . مؤنث قتول .
قتوم
(
qotum
) م . ع . قتم الغبار قتوما ( از باب نصر ) : بلند گرديد غبار .
قتون
(
qotun
) م . ع . قتن السمك قتونا ( از باب نصر ) : خشك شد آن ماهى و رفت ترى آن .
قتيبة
(
qotaybat
) ا . ع . مصغر قتبة يعنى رودهء خرد . و نام گروهى از تازيان .
قتيتى
(
qettit
) م . ع . قت قتا و قتيتى .
مر . قت .
قتيتى
(
qettit
) ص . ع . رجل قتيتى :
مرد سخن چين و يا سخن دزد .
قتير
(
qatir
) ا . ع . پيرى . و اول پيرى .
و سر ميخهاى زره .
قتيرة
(
qatirat
) ا . ع . نام پدر قبيلهاى از تازيان .
قتيل
(
qatil
) ص . ع . كشته شده ، فعيل بمعنى مفعول كه مذكر و مؤنث در وى يكسان است .
يق : رجل قتيل و امراة قتيل . ج :
قتلى و قتلاء . و قتيل الرعد : كرك و بلدرچين .
قتيلة
(
qatilat
) ا . ع . زن كشته شده .
يق : رايت قتيلة بنى فلان . و هذه قتيلة فلان . ج : قتلى (
qatl
) .
قتيم
(
qotaym
) ا . ع . آورده حياض قتيم يعنى بمرگ و هلاكت آورد او را .
قتين
(
qatin
) ص . ع . كم طعام . و بىطعام ، مذكر و مؤنث در وى يكسان است .
يق : رجل قتين و امراة قتين .
قتين
(
qatin
) ا . ع . ابريشم پختهء سپيد كرده . وزن . و زن نيكو و خوب صورت .
و مرد . و مرد خوار و ذليل . و نيزه و سنان باريك و كهنه .
قث
(
qass
) ا . ع . گياهى ريزه .
قث
(
qass
) م . ع . قثه قثا ( از باب ضرب ) : كشيد آن را . و قث الابل :
راند آن شتران را . و قث الشيئ : بركند آن چيز را . و قث الحديث : سخن چينى كرد . و قث المال قثا و قثيثى ( نيز از باب نصر ) : جمع كرد مال را و فراهم آورد .
قثا
(
qas
) ا . ع . هر چيزى كه در وقت جائيدن در زير دندان آواز كند .
قثاء
(
qass '
) ا . ع . خداوند خيار .
قثاء
(
qess '
) و (
qoss '
) ا . ع . خيار بالنگ . و خيار شنگ و قثاء الاصف :
خيار كبر . و قثاء الحمار : خيار دشتى كه داروئى است مسهل .
قثاءة
(
qess 'at
) ا . ع . واحد قثاء يعنى يك دانه خيار .
قثاث
(
qos s
) ا . ع . رخت و متاع .
قثاث
(
qass s
) ا . ع . سخن چين و نمام .
قثاثة
(
qas sat
) ا . ع . گروه و جماعت .
قثارد
(
qas red
) ا . ع . دامنهاى پيراهن و مانند آن .
قثارد
(
qos red
) ا . ع . رخت خانه و قماش خانه . و مرد بسيار بره و بزغاله . و مرد بسيار گوسپند . و مرد بسيار قماش خانه .
قثام
(
qas me
) ا . ع . كفتار ماده . و كنيز و داه . و غنيمت بسيار .
قثامة
(
qas mat
) م . ع . قثم قثما و قثامة ( از باب كرم ) : خاكستر گون شد .
قثد
(
qasd
) م . ع . قثد قثدا ( از باب ضرب ) : قثد خورد .
قثد
(
qasad
) ا . ع . گياهى شبيه بخيار و يا خيار بالنگ .
قثدة
(
qasadat
) ا . ع . واحد قثد يعنى يك دانه خيار بالنگ .
قثرة
(
qasarat
) ا . ع . رخت خانه .
قثرد
(
qasrad
) ا . ع . پارههاى پشم و رختى كه وقت كوچ آن را برندارند .