نمود . و قبضه : بپنجه گرفت آن را . و نيز قبض : ترنجيده كردن .
قبض
(
qabz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گرفتگى و ضبط . و گرفتارى . و بند كردگى .
و تصرف و تملك . و ترنجيدگى و يبوست . و زمختى و انقباض . و كوتاهى . و تعدى و زبر دستى .
و رسيد . و تردهء رسيد و سند رسيد . و باصطلاح عروض : زحاف و آن انداختن حرف پنجم ساكن است چنان كه در بحر هزج ياى مفاعيلن را بيندازند و مفاعلن گويند و در بحر تقارب از فعولن نون را بيندازند و فعول گويند . و قبض الواصل و يا قبض الوصول : تردهء رسيد و سند رسيد . و قبض خاطر : گرفتگى خاطر و ملالت خاطر . و قبض شكم : يبوست و گرفتگى شكم . و قبض شدن : يبس شدن و گرفته شدن شكم .
قبض
(
qabaz
) ا . ع . بپنجه گرفته . و دخل مال فلان فى القبض اى فيما قبض من اموال الناس .
قبض
(
qobbaz
) ا . ع . جانورى مانا به سنگ پشت .
قبضة
(
qabzat
) ا . ع . صار الشيئ فى قبضتك : گرديد آن چيز در ملك تو و در تصرف تو .
قبضه
(
qabzat
) و (
qabzat
) ا . ع .
يك مشت از هر چيزى . و بمشت گرفته . يق :
اعطانى قبضة من سويق او تمر :
يك مشت پست و يا خرما به من داد . و كذلك :
قبضة .
قبضة
(
qobazat
) ص . ع . راع قبضة :
شبان نيكو سياستكنندهء گوسپندان . و رجل قبضة رفضة : مرد گيرندهء زود رها كننده .
قبضه
(
qabze
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قدرت و اقتدار . و دسته و دستگيره . و دستهء شمشير و كارد و جز آن . و تصرف و تملك .
و آنچه با انگشتان و يا با مشت گيرند . و يك مشت از هر چيزى .
قبضى
(
qebezz
) ا . ع . نوعى از عدو و دويدگى .
قبضيت
(
qabziyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گرفتگى . و ترنجيدگى و زمختى . و خشكى . و انقباض .
قبط
(
qabt
) م . ع . قبط الشيئ قبطا ( از باب نصر ) : فراهم كرد آن چيز را بدست .
قبط
(
qebt
) ا . ع . گروهى از اهل مصر .
و نام ناحيهاى در سامره كه مجمع اهل فساد بود .
قبطرية
(
qobtoriyyat
) ا . ع . القبطرية :
جامهء كتان سپيد .
قبطى
(
qebtiyy
) ص . ع . منسوب بقبط .
ج : قباطى (
qab tiyy
) و (
qab ti
) .
قبطى
(
qobtiyy
) و (
qebtiyy
) ص .
ع . جامهء كتان سپيد .
قبطية
(
qobtiyyat
) و (
qebtiyyat
) ص .
ع . جامههاى كتان سپيد .
قبطية
(
qebtiyyat
) ص . ع . مؤنث قبطى .
و مارية القبطية : سريهء آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و مادر ابراهيم .
قبع
(
qab '
) ا . ع . بانگ و فرياد . و بانگ پيل .
قبع
(
qab '
) م . ع . قبع الخنزير قبعا و قباعا ( از باب فتح ) : بينى فشاند خوك . و قبع الرجل قبعا : تا سه و دمه برافتاد آن مرد را و قطع شد نفس او از ماندگى .
و قبع فلان : فرياد كرد فلان . و قبع الفيل :
بانگ كرد آن پيل . و قبع فى الركوع :
پست كرد سر را در حالت ركوع . و قبع الراوية : نورديد دهان زاويه را بدرون و آب خورد و يا گوشهء دهان راويه را در دهان خود داخل كرده آب نوشيد ، و چون دهان راويه را بيرون در نوردند گويند : قمع .
قبع
(
qob '
) ا . ع . كرناى و بوق .
قبع
(
qoba '
) ا . ع . خارپشت و جانوركى دريائى .
قبعة
(
qoba'at
) ص . ع . امراة قبعة طلعة : زنى كه گاه نهان گردد و گاه پيدا .
قبعة
(
qoba'at
) ا . ع . مرغكى خردتر از گنجشك كه پيوسته نزديك سوراخ موش باشد و چون از كسى و يا چيزى ترسد در وى رود .
و يا ابن قبعة يعنى اى مرد گول و احمق .
قبعة
(
qobba'at
) ا . ع . جامهاى مانند برنس .
قبعثاة
(
qaba's t
) ا . ع . زن كلان پاى .
و ماده شتر بزرگ سپل . و فبح ماده .
قبعثر
(
qaba'sar
) ا . ع . مرد بزرگ خلقت .
قبعثرى
(
qaba'sar
) ا . ع . شتر بزرگ جثه . و شتر بچهء لاغر كرده . و جانورى دريائى .
و مرد بزرگ جثهء درشت اندام . ج : قباعث .
و نام شاعرى .
قبعثى
(
qaba's
) ا . ع . مرد كلان پاى .
و شتر بزرگ سپل .
قبعرور
(
qaba'rur
) ا . ع . خرماى ردى هيچكاره .
قبعلة
(
qab'alat
) ا . ع . پيش درآمدگى پاى بر پاى ديگر . و دورى ميان دو شتالنگ .
و رفتارى با سستى و ضعف و يا رفتارى كه گويا خاك را با قدم برميدارد .
قبقاب
(
qabq b
) ص . ع . گشن غرنده و خروشنده . و شير غرنده و خروشنده . و مرد گول .
قبقاب
(
qabq b
) ا . ع . نيك دروغگوى .
و كس زن . و كس فراخ بسيار آب . و كفش چوبين .
و مهرهاى كه بدان جامه را جلا دهند . و مرد بسيار سخن و يا بيهودهگوى . و آواز دندان گشن .