قبراء
(
qobr '
) ا . چكاوك . ج : قبائر .
قبراة
(
qeberr t
) ا . ع . سر نره .
قبرة
(
qobbarat
) ا . ع . واحد قبر يعنى يك چكاوك .
قبرثع
(
qabarsa '
) ا . ع . شتر كار آزموده .
قبرس
(
qebres
) ا . پ . نام جزيرهاى در درياى مديترانهء شرقى در مدخل خليج اسكندريه و داراى 000 ، 350 نفر جمعيت و اكنون در تصرف انگليسها .
قبرس
(
qobros
) ا . ع . بهترين و نيكوترين مس . و نام جزيرهء قبرس .
قبرستان
(
qabrest n
) ا . پ . گورستان .
قبر سلامى
(
qabr - sal mi
) ا . پ .
باصطلاح هنديها : احترامى كه به زمين دار مىكنند جهة اجازهء حفر قبر . و نيز پولى كه در اين باب بوى مىدهند .
قبرسى
(
qobrosiyy
) ص . ع . منسوب بجزيرهء قبرس .
قبرغه
(
qabroqe
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - پهلو . و استخوان پهلو و دنده .
قبركن
(
qabr - kan
) ا . پ . گور كن و كسى كه حفر گور مىكند و حفار .
قبرگاه
(
qabr - g h
) ا . پ . محل قبرستان .
قبرى
(
qeberr
) ا . ع . بينى . و مرد بزرگ بينى .
قبز
(
qebz
) ا . ع . مرد كوتاه بالاى نيك زفت .
قبس
(
qabs
) م . ع . قبس منه نارا قبسا ( از باب ضرب ) : آتش گرفت از آن .
و قبس العلم : استفاده كرد علم را . و قبس فلان فلانا علما : استفادهء علم كرد فلان از فلان .
قبس
(
qebs
) ا . ع . اصل و نژاد چيزى .
قبس
(
qabas
) ا . ع . شعلهء آتش و پارهء آتش .
قبس
(
qabas
) م . ع . قبس قبسا و قباسة ( از باب سمع و كرم ) : تيز گشن شد گشن .
قبس
(
qabes
) ا . ع . گشن به زودى باردار كننده .
قبشور
(
qobcur
) ا . ع . زنى كه وى را حيض نباشد .
قبص
(
qabs
) م . ع . قبصه قبصا ( از باب ضرب ) : بسر انگشتان گرفت آن را . و منه قرا الحس قوله تعالى : قبصت قبصة من اثر الرسول . و قبص فلانا :
پيش از سيرى باز داشت فلان را از نوشيدن .
و قبص التكة : در شلوار داخل كرد بند شلوار و كشيد آن را . و نيز قبص : برجستن گشن بر ماده . و سبك شدن اسب و جز آن .
و شادمانى نمودن .
قبص
(
qabs
) و (
qebs
) ا . ع . فراهم آمد نگاه ريگ بسيار .
قبص
(
qebs
) ا . ع . عدد بسيار از مردم .
و اصل و نژاد چيزى .
قبص
(
qobs
) ع . ج . اقبص و قبصاء .
قبص
(
qabas
) ا . ع . درد جگر كه از خوردن خرما ناشتا و آب به روى آن خوردن عارض گردد .
و درد شكم . و بزرگ سر .
قبص
(
qabas
) م . ع . قبصت رحم الناقة قبصا ( از باب سمع ) : منضم گرديد زهدان آن ماده شتر . و قبصت الجراد على الشجر : در افتادند ملخها بر آن درخت و مجتمع گرديدند . و قبص فلان :
شادمانى نمود فلان و سبك گرديد . و قبص الرجل ( مجهولا ) : شادمان شد آن مرد .
و نيز قبص : بزرگ و دراز شدن سر و يا تار سر . و درد گرفتن جگر از خوردن خرما .
قبص
(
qabes
) ص . ع . شادمان و سبك .
و چست و چالاك . و حبل قبص : ريسمان كوتاه غير ممتد . و نيز قبص : آنكه به درد جگر گرفتار گردد از خوردن خرما ناشتا .
قبصاء
(
qabs '
) ص . ع . مؤنث اقبص .
يق : امراة قبصاء : زن بزرگ سر و دراز سر و يا گرد سر . ج : قبص (
qobs
) . و هامة قبصاء : تارك كلان و گرد و بلند برآمده .
قبصة
(
qabsat
) ا . ع . ملخ .
قبصة
(
qabesat
) و (
qobsat
) ا . ع .
مقدار پرى در كف دست از گندم . و آنچه بسر انگشتان گرفته شود .
قبصة
(
qabesat
) ص . ع . زنى كه درد جگر گيرد از خوردن خرما ناشتا .
قبصى
(
qebess
) ا . ع . دويدگى تيز و تند و سخت .
قبض
(
qabz
) ا . ع . گرفتگى خلاف بسط .
و صار الشيئ فى قبضك : داخل شد آن چيز در ملك تو .
قبض
(
qabz
) م . ع . قبض الله الرزق قبضا ( از باب ضرب ) : خلاف بسط : كم كرد خداوند روزى را . و قبض الله فلانا :
ميرانيد فلان را خداى . و قبض الرجل ( مجهولا ) : بمرد آن مرد . و قبض الشيئ بيده : گرفت آن چيز را بدست خود . و قبض على الشيئ بيده : نگاهداشت آن چيز را بدست خود . و قبض يده عن الشيئ : دست كشيد از آن چيز و باز ايستاد از گرفتن آن . و قبض الحادى : بشتاب راند آن راننده . و قبض الطائر و غيره :
بشتاب پريد آن مرغ و جز آن و تند رفت . قوله تعالى :
أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صافَّاتٍ وَ يَقْبِضْنَ
. و قبض الرجل قبضا و قباضة : شتابى كرد آن مرد و سرعت