قبا
(
qab
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جامهء پوشيدنى كه روى ارخالق پوشند و توزى و فرغل و يلمه . و جامهء كوتاه پيش گشاده .
و قبا تنگ شدن : بيطاقت شدن و تنگى در معاش پديد آمدن . و قبا كردن : چاك كردن پيراهن . و قباى آهنين : جبهء آهنين .
و قباى زربفت : آسمان بىابر در شبهاى تاريك . و قباى كحلى : آسمان . و قباى معلم : آسمان دنيا . و فلك قمر .
قبا
(
qab
) ا . ع . يك نوع گياهى . و پراكندگى و پايمالى چيزى را . و قبا قوسين : قاب قوسين .
قبا
(
qob
) و قباء
(
qob '
) ا . ع .
موضعى نزديك مدينهء منوره به دو ميل فاصله ( يصرف و لا يصرف و يذكر و يؤنث ) .
قباء
(
qab '
) ا . ع . قبا و جامهء پوشيدنى .
ج : اقبية . و قباء قوسين : قاب قوسين .
قباء
(
qabb '
) ص . ع . مؤنث اقب : زن اريك و لاغر ميان . ج : قب (
qobb
) .
قباب
(
qeb b
) ا . ع . نوعى از ماهى .
و نام موضعى و جائى و دهى و محلهاى . و ج .
قبة .
قباب
(
qob b
) ا و ص . ع . نيك برندهء از شمشير و جز آن و بينى بزرگ و ستبر . و قلعهاى در مدينه .
قباب
(
q bb b
) ا . ع . شير بيشه .
قبا بسته
(
qab - baste
) ص . پ . حاضر و آماده و مهيا .
قبأة
(
qab'at
) و قباءة
(
qab 'at
) ا .
ع . گياهى كه ستور آن را چرند .
قباتر
(
qob ter
) ا . ع . كوتاه بالا .
قباثر
(
qob ser
) ا . ع . فرومايهء گمنام .
قباچا
(
qab - c
) و قباچاى (
qab - c y
) و قباچه
(
qab - ce
) ا . پ .
قباى كوچك . و جامهء كوچك .
قباح
(
qab h
) ا . ع . پيوند جاى ران و ساق .
قباح
(
qeb h
) ع . ج . قبيح . و ج .
قبيحة .
قباح
(
qob h
) م . ع . قبح قبحا و قبحا و قباحا و قباحة و قبوحا و قبوحة ( از باب كرم ) : زشت گرديد .
قباح
(
qobb h
) ا . ع . خرس .
قباحة
(
qab hat
) م . ع . قبح قبحا و قباحا و قباحة . مر . قباح .
قباحت
(
qab hat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زشتى . و بدى . و بد شكلى و بد تركيبى .
و فضيحت و رسوائى . و فساد . و حقارت و دونى . و خيانت . و شرم و حيا . و ناراستى .
و ناشايستگى . و تكلف و گناه و تقصير و خطا . و عيب . و بد كارى . و حيله بازى و دغا بازى . و قباحت داشتن : زشتى و بدى داشتن و فضيحت و رسوائى آوردن و افتضاح داشتن . و بىقباحت : بىشرم و بىحيا .
قباحى
(
qab h
) ع . ج . قبيح .
قباذ
(
qob d
) ا . پ . بوتهء خار دار كه شتر آن را برغبت مىخورد و صمغى سپيد از آن حاصل مىشود . و نام پدر نوشيروان پادشاه ساسانى . و نام پهلوانى در سپاه منوچهر . و نام برادر قاران .
قباذ
(
qob z
) ا . ع . نام پدر كسرى نوشيروان .
قباذية
(
qob ziyyat
) ص . ع . حنطة قباذية : گندم كهنهء ردى .
قبار
(
qobb r
) ا . ع . گروه فراهم آمدهء جهة برآوردن و كشيدن شكار از دام . و چراغى كه صياد در شب افروزد . و موضعى در مكهء معظمه .
قباس
(
qob s
) ا . پ . آفتاب و خورشيد .
قباسة
(
qab sat
) م . ع . قبس قبسا و قباسة . مر . قبس .
قباض
(
qabb z
) ص . ع . سخت پنجه گيرنده . و بشتاب راننده . مر . قباضة .
قباضة
(
qab zat
) ا . ع . شتاب رفتگى .
قباضة
(
qab zat
) م . ع . قبض قبضا و قباضة . مر . قبض .
قباضة
(
qabb zat
) ص . ع . سخت پنجه گيرنده و بشتاب راننده . يق : هذا حاد قباض او قباضة .
قباط
(
qobb t
) ا . ع . شكرينه كه نام حلوائى است .
قباطى
(
qob ti
) و (
qob tiyy
) ع .
ج . قبطى .
قباع
(
qeb '
) ا . ع . بينى فشاندگى خوك .
يق : له قباع كقباع الخنزير .
قباع
(
qeb '
) قبع الخنزير قبعا و قباعا ( از باب فتح ) : بينى فشاند آن خوك .
قباع
(
qob '
) ا . ع . رودهء درشت . و خارپشت . و مرد گول و احمق . و آئينهء فراخ .
و زن بسيار جهاز . و پيمانهاى بزرگ در بصره . و لقب حارث بن عبد اللّه والى بصره كه اين پيمانه را معمول داشت . و نام مردى از تازيان در زمان جاهليت كه گولترين مردم زمان خود بود .
قباع
(
qabb '
) ا . ع . خوك بد دل و ترسو .
قباعث
(
qab 'es
) ع . ج . قبعثرى (
qaba'sar
) .
قباعى
(
qob 'iyy
) ا . ع . مرد بزرگ سر .
قباقب
(
qob qeb
) ا . ع . مرد بسيار سخن . و مرد بدخوى درشت . و سال آيندهء پس از سال قاب . و قول خالد بن صفوان لابيه فى معاتبته : انك لن تفلح العام و لا قابل و لا قاب و لا قباقب و لا مقبقب يعنى