قاذية
(
q ziyat
) ا . ع . گروه اندك از مردم .
قار
(
q r
) ا . پ . هر چيز بسيار سپيد و يا بسيار سياه مانند برف و قير . و قار خشك :
قير جامد و سخت . و قارسيال : قير مايع .
قار
(
q r
) ا . ع . قير . و شتران و گلهء بزرگ از شتران . و نام درختى تلخ . و ذوقار : نام موضعى . و يوم ذى قار :
روزى است مر تازيان را و آن اول روزى است كه بر ايران دست يافتند .
قار
(
q r
) ا . ع . ج . قارة .
قار
(
q rr
) ص . ع . يوم قار : روز خنك .
قاراة
(
q r t
) ا . ع . شهر خلاف باديه .
قارات
(
q r t
) ع . ج . قارة . و قارات الجبل : نام موضعى .
قاراسيا
(
q r siy
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نوعى از گيلاس كه آلوبالو گويند .
قارب
(
q reb
) ص . ع . در شب جويندهء آب . ج : قاربون . و شتر در شب قرب سيركننده . ج : قوارب . و خداوند شترى كه در شب قرب سير كند . ج : قاربون .
قارب
(
q reb
) ا . ع . كشتى خرد كه در كنار كشتى كلان در آورند . ج : قوارب .
قاربة
(
q rebat
) ص . ع . مؤنث قارب :
ماده شتر در شب قرب سيركننده . ج : قوارب .
قاربون
(
q rebuna
) ع . ج . قارب .
قارپوز
(
q rpuz
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - هندوانه و تربزه .
قارة
(
q rat
) ا . ع . كوهك خرد جدا از كوهها . و سنگ بزرگ . و سنگ سياه . و پشته و زمين كه در آن سنگريزههاى سياه باشد .
ج : قار و قارات و قور و قيران . و نيز قارة :
خرس ماده . و نام قبيلهاى كه همهء آنها تير اندازند . و منه المثل : الضف القارة من راماها .
قارة
(
q rrat
) ص . ع . مؤنث قار . يق :
ليلة قارة : شب خنك . و عين قارة :
چشم دلربا و خوش آيند .
قارت
(
q ret
) ص . ع . چيز خشك شدهء بر يكديگر . و سبز شده . و خون مردهء در زير پوست از آسيب ضرب .
قارت
(
q ret
) ا . ع . كسى كه هر چه بيابد بگيرد . و مشك نيكوتر و تيزبوىتر .
قارح
(
q reh
) ص . ع . ريشكننده . و نيز قارح : ستور تمام دندان . و هو من ذى الحافر بمنزلة الباذل من الابل . ج : قرح (
qorah
) و قوارح . و ناقة قارح : ماده شترى كه آبستنى آن پيدا و نمايان شده باشد .
ج : قوارح .
قارح
(
q reh
) ا . ع . دندان تمام سالگى ستور . و چهار دندان بعد از ثنايا و رباعيات .
ج : قوارح . و نيز قارح : شير بيشه . و كمان دور از زه .
قارحة
(
q rehat
) ص . ع . مؤنث قارح .
ج : قوارح .
قارس
(
q res
) ا . ع . قديم و ديرينهء از هر چيزى . و سرماى سخت و فسرده و جامد .
يق : اصبح اليوم الماء قارسا اى جامدا .
قارشة
(
q recat
) ا . ع . شكستگى سر مانند با ضغة .
قارص
(
q res
) ا . ع . جانوركى مانند پشه . و شير زبانگز و شير ترش كه بر آن شير دوشيد باشند تا ترشى وى زايل گردد .
قارصة
(
q resat
) ا . ع . سخن زيانكار و آزارنده و ناملايم . ج : قوارص .
قارض
(
q rez
) ص . ع . خاينده و جاينده مانند موش .
قارظ
(
q rez
) افا . ع . چينندهء برگ درخت سلم .
قارع
(
q re '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فال زنندهء بقرعه و قرعه كشنده . و كوبندهء در .
قارعة
(
q re'at
) ا . ع . قيامت و سختى روزگار . و داهيه . و سخن زيانكار و ناملايم .
ج : قوارع . و نام سريهاى مر آن حضرت صمى اللّه عليه و آله را و منه : تصيبهم بما صنعوا قارعة ، او معناه داهية تفجاهم . و قارعة الدار : ساحت سراى . و قارعة الطريق :
بر سوى راه .
قارن
(
q ran
) ا . پ . نام پهلوانى ايرانى معاصر با رستم .
قارن
(
q ren
) افا . ع . بندكنندهء چيزى را به چيزى و پيوستهكننده . و رجل قارن :
مردى كه شمشير و تير هر دو داشته باشد . و نيز قارن : همدم و يار .
قارورة
(
q rurat
) ا . ع . سياههء چشم .
و آوندى كه در آن مى و مانند آن باشد . و شيشه . ج : قوارير . قوله تعالى :
قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ
اى من زجاج فى بياض من الفضة و صفاء الزجاج . و نيز قارورة : آوند رطب .
و بطور كنايه : زن .
قاروره
(
q rure
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ظرفى بلورين كه در آن بول بيمار را ريزند جهة مشاهدهء طبيب و پروار و پرواره و پيشيار نيز گويند . و بول را نيز گويند . و حقهء باروت . و نوعى از پيكان .
قارون
(
q run
) ا . ع . فريز كه گياهى است خوشبو و در تداوى به كار برند . و نام توانگرى بنهايت بخيل در زمان موسى كه به زمين فرو شد و به اين معنى غير منصرف آيد .
قاره
(
q re
) ا . پ . رستنى مانند گنداى كوهى كه در طب به كار برند .
قارى
(
q ri
) ا . ع . ساكن در شهر و در ده ضد بادى . يق : جاءنى كل قار و باد .