قاثم
(
q sem
) ص . ع . بسيار بخشش و دهش و كثير العطا .
قاج
(
q j
) ا . پ . كدو . و خيار . و قاش و نوعى از تير .
قاحب
(
q heb
) ص . ع . سعال قاحب :
سرفهء سخت .
قاحة
(
q hat
) ا . ع . گشادگى ميان سراى .
ج : قوح . و نام موضعى نزديك مدينه .
قاحد
(
q hed
) ا . ع . از اتباع واحد مىباشد . يق : واحد قاحد يعنى تنها و يگانه .
قاحزات
(
q hez t
) ا . ع . سختيهاى زمانه .
قاحط
(
q het
) ص . ع . زمن قاحط :
روزگار سخت . ج : قواحط .
قاحف
(
q hef
) ا . ع . خورنده و بيرون آورندهء همهء آنچه در كاسه باشد . ج : قحف .
و باران سخت . و باران كه ناگاه آيد و همه چيز را ببرد .
قاحل
(
qahel
) ص . ع . خشك و خشكيده و پژمرده .
قاحم
(
q hem
) ص . ع . اسود قاحم : سخت سياه .
قاخ
(
q x
) ص . ع . ليلة قاخ : شب سياه و تاريك .
قاد
(
qad
) ا . ع . مقدار . يق : بينى و بينه قادر مح : فاصلهء ما بين من و او به مقدار نيزه ايست .
قادة
(
q dat
) ع . ج . قائد
قادح
(
q deh
) ا . ع . كبودى . و خوردگى دندان و درخت . و شكاف در چوب . و كرم چوبخواره .
قادح
(
q deh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قدحكننده .
قادحة
(
q dehat
) ا . ع . كرم دندان .
و كرم چوبخواره .
قادر
(
q der
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - توانا و قدرت دارنده و زوردار و زبر دست . و قابل و لايق و مستعد . و حاذق و كار آزموده . و قادر شدن : توانستن . و قابل گشتن . و قوى شدن و زور دار شدن و با قدرت و توانائى گشتن . و زبر دست شدن .
قادر
(
q der
) ص . ع . توانا . و تقدير كننده و اندازهكننده . و هر چه در ديگ پخته شده باشد . و القادر بالله : لقب احمد بن اسحق بن المقتدر بيست و پنجمين خليفهء عباسى كه در سال 381 هجرى خليفه شد و در سال 422 هجرى وفات كرد .
قادر انداز
(
q der - and z
) ص . پ .
تير انداز و كماندارى كه تير وى خطا نكند .
قادرة
(
q derat
) ص . ع . ليلة قادرة :
شب نرم آسان سير . يق : بين ارضك و ارض فلان ليلة قادرة .
قادرى
(
q deri
) ا . پ . قسمى از لباس تنگ .
قادس
(
q des
) ا . ع . كشتى بزرگ .
و نام شهرى در اندلس كه داراى 000 ، 79 نفر جمعيت است .
قادسيه
(
q desiyye
) ا . پ . نام شهرى در عراق عرب كه بواسطهء جنگى كه در آنجا ما بين سپاه ايران و لشكر تازيان واقع گشت مشهور شده .
قادم
(
q dem
) ص . ع . از سفر باز آينده .
ج : قدم (
qodom
) و قدام (
qodd m
) و قادمون .
قادم
(
q dem
) ا . ع . قادم الانسان :
سر آدمى . ج : قوادم . و قادم الرحل :
مقدم پالان .
قادمان
(
q dem ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو پستان پيشين گوسپند و شتر و سر آن دو پستان .
قادمة
(
q demat
) ا . ع . مقدم پالان .
و پر دراز بال مرغ . ج : قوادم و قدامى .
(
qod m
) . و قادمة الجيش : يزك و پيش قراول لشكر .
قادمتان
(
q demat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو پستان پيشين مادكان .
قادمون
(
q demuna
) ع . ج . قادم .
قادية
(
q diyat
) ا . ع . گروه اندك .
ج : قواد . يق : اتتنا قادية من الناس .
قاذة
(
q zzat
) ا . ع . يق : ما يدع شاذة و لا قاذة يعنى او دلاور است مىكشد هر كه را مىبيند .
قاذف
(
q zef
) ص . ع . ناقة قاذف :
ماده شترى كه از تيزروى خود را در پيشاپيش شتران ديگر اندازد و پيش رود . و نيز قاذف :
سنگ انداز . يق : هم بين حاذف و قاذف ، الحاذف بالعصا و القاذف بالحجارة .
قاذور
(
q zur
) ص . ع . رجل قاذور : مردى كه با مردم نياميزد از بدى خوى خود . و مرد كناره گزين .
قاذورات
(
q zur t
) ع . ج . قاذورة .
قاذورات
(
q zur t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پليديها و نجاستها و ناپاكيها .
قاذورة
(
q zurat
) ا و ص . ع . پليدى و نجاست . و فاحشگى و زنا و شرب خمر و جز آن . ج . قاذورات . و نيز قاذورة : مرد غيور و غيرتمند . و مرد بدخوى . و مردى كه ناخوش دارد چيزى را و نخورد آن را . و شترى كه در كرانهء از شتران ديگر فرو خوابد .
و رجل قاذورة : مردنا آميزندهء با مردم از بدخوئى . و مرد كناره گزين . و كذا :
رجل ذو قاذورة .
قاذوره
(
q zure
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پليدى و نجاست .