فنوده
(
fonude
) ص . پ . فريفته شده و غره گرديده . و آرام گرفته . و توقف كرده و متوقف .
فنور
(
fonur
) ا . پ . جدائى و تفرقه و از هم دور افتادگى .
فنوس
(
fanus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - فانوس . و مناره .
فنوك
(
fonuk
) م . ع . فنك بالمكان فنوكا ( از باب نصر ) : جاى گرفت و اقامت كرد در آنجاى . و فنك عليه : هميشگى نمود بر او . و دروغ بربست . و فنك فيه :
ستيهيد . و فنكت الجارية : بىباك گرديد آن دخترك . و فنك فى الطعام : پيوسته خورد طعام را و ننگ نداشت . و فنك فى الامر :
در آمد در آن كار . و فنك فنكا و فنوكا .
مر . فنك (
fanak
) .
فنون
(
fonun
) ع . ج . فن (
fann
) .
فنون
(
fonun
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - علوم و صنايع . و طريقهها و راهها . و مكرها و حيلهها و نيرنگها .
فنى
(
foniyy
) ع . ج . فناء (
fen '
) .
فنيخ
(
fanix
) ص . ع . رجل فنيخ :
مرد سست و نرم .
فنيع
(
fani '
) ص . ع . خداوند شتران بسيار و توانگر .
فنيق
(
faniq
) ا . ع . گشن نيكو و نجيب كه جهة نجابت وى را نرنجانند و سوار نشوند .
ج : فنق (
fonoq
) و افناق . و نام موضعى نزديك مدينه .
فنيقة
(
faniqat
) ا . ع . جوال و غراره .
ج فنائق .
فنيك
(
fanik
) ا . ع . كرانهء زنخ . و فراهم آمد نگاه هر دو زنخ . و استخوان كلهء سر كه منتهاى ستردن موى سر باشد . و دمغزهء دماغ .
فنئل
(
fen'el
) ا . ع . زن كوتاه قامت .
و گردن پيل .
فنين
(
fanin
) ا . ع . آماس و دردى در بغل شتر . و رود بارى در نجد . و دهى در مرو .
فنين
(
fanin
) ص . ع . بعير فنين : شتر مبتلا به درد فنين .
فو
(
fu
) ا . پ . سنبل الطيب و يا گياهى ديگر .
فو
(
fu
) ا . ع . دهان . و سنبل الطيب .
فوات
(
fav t
) ا . ع . موت الفوات :
مرگ ناگهانى . يق : مات فلان موت الفوات .
فوات
(
fav t
) م . ع . فات الامر فوتا و فواتا ( از باب نصر ) : در گذشت آن كار . و كذا : فاته الامر . و فاتت الصلاة : گذشت وقت نماز . و فات زيدا به ذراع : پيشى گرفت از زيد بيك ذراع .
فواتح
(
fav teh
) ع . ج . فاتحة . و فواتح القرآن : اوائل سورههاى قرآن .
فواتر
(
fav ter
) ع . ج . فاتر .
فواجر
(
fav jer
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردم بد كار و بد عمل و ناپاك و زناكار .
فواحش
(
fav hec
) ع . ج . فاحشة .
فواحش
(
fav hec
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زنان بدكار و بدعمل و هرجائى .
فواخت
(
fav xet
) ع . ج . فاختة .
فواخر
(
fav xer
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى گرانبها و نفيس .
فؤاد
(
fo ' d
) و فواد (
fov d
) و (
fav d
) ا . ع . دل ( مذكر آيد ) . و آنچه بگلوى سرخ آويخته باشد از جگر و شش و دل .
ج : افئدة . و نيز فؤاد : خاطر و ضمير .
فوادح
(
fav deh
) ا . ع . فوادح الدهر : كارهاى بزرگ زمانه .
فوادر
(
fav der
) ع . ج . فادر .
فواده
(
fav de
) ا . پ . خمير خشكى كه از آن آبكامه سازند .
فوار
(
fov r
) ا . ع . سرجوش ديگ .
فوار
(
fov r
) م . ع . فار فوارا و فورانا . مر . فوران (
favar n
) .
فوار
(
favv r
) ص . ع . جوشنده و فوران كننده . و ضرب فوار : ضرب واسع و فراخ .
فؤارة
(
fo ' rat
) ا . ع . طعام زچه .
مر . فئرة .
فوارة
(
fov rat
) ا . ع . سرجوش ديگ .
فوارة
(
favv rat
) ص . ع . مؤنث فوار .
فوارة
(
favv rat
) ا . ع . چشمهء آب و منبع آب . و مغاكچهاى بر سوى ران اسب تا شكم آن كه استخوانى ويرا نپوشد . و نيز : ثقبههاى ورك .
فوارتان
(
favv rat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو رستهء ميان سرين و استخوان گرداگرد دبر تا كرانهء سرين .
فوارد
(
fav red
) ع . ج . فاردة .
فوارس
(
fav res
) ع . ج . فارس .
فوارض
(
fav rez
) ا . ع . استخوانهاى درست و استخوانهاى نادرست .
فوارع
(
fav re '
) ا . ع . ج . فارعة . و تلاع الفوارع : پشتههائى كه آب راههاى آن بلند باشد .
فوارغ
(
fav req
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - تهى و خالى . و باقى ماندهء از غذا و طعام . و مراكب فوارغ : كشتيهاى تهى و بىبارى كه جهة سنگينى و آرامش شن و سنگ ريزه و جز آن در آنها ريخته باشند .
فوارق
(
fav req
) ع . ج . فارق و فارقة .
فواره
(
favv re
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جاى جستن آب . و چشمهء آبى كه جستن كند .