فليل
(
falil
) و فليلة
(
falilat
) ا . ع .
موى انبوه .
فليو
(
faliv
) و (
falive
) ص . پ . بيهوده و بىسود و بىنفع و بيفايده .
فم
(
fam
) ا . پ . چادرى كه در جشنهاى عامه مىگسترانند جهة جمع كردن نثار .
فم
(
fam
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دهان . و دهانه و سوراخ و مدخل چيزى . و فم معده : مدخل معده .
فم
(
fam
) ا . ع . فم من الدباغ : يك مرتبه پيراستن پوست .
فم
(
fam
) و (
fem
) و (
fom
) و (
famm
) و (
femm
) و (
fomm
) ، در حالت اعراب : فما (
faman
) و فم (
famen
) و (
fomon
) و (
fommen
) و (
fammen
) ا . ع . دهان انسان و ديگر حيوانات ، تثنيه : فمان و فموان و فميان . و ج : افواه .
فم
(
fomma
) ع . حرف عاطفه بمعنى ثم .
فمان
(
fam ne
) و فموان
(
famav ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو دهن .
فموى
(
famaviyy
) و فمى
(
famiyy
) ص . ع . منسوب بفم يعنى دهانى .
فميان
(
famay ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو دهن .
فن
(
fan
) و (
fann
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - علم و هنر و صنعت . و دانائى . و فريبندگى و حيله بازى و غدر و مكرر و تزوير . و فن اخلاق : علم اخلاق . و اهل فن : اهل علم و صنعت .
فن
(
fann
) ا . ع . حال . و ضرب و گونه و نوع از هر چيزى . ج : افنان و ؟ ؟ ؟ ون . و كار شگفت . و رنج . و سرود و آواز طربانگيز .
فن
(
fann
) م . ع . فن الابل فنا ( از باب نصر ) : راند شتران را . و فن فلانا فى البيع : مغبون كرد فلان را در خريد و فروخت . و فن الشيئ : آراست آن چيز را و زينت داد . و فن زيدا : دير داشت زيد را در وام و دين .
فن
(
fenn
) ص . ع . هو فن علم :
او نيكو پاينده و قيام ورزنده است در علم .
فنء
(
fan '
) ا . ع . گروه . يق : جاء فنء منهم : آمد گروهى از ايشان .
فنا
(
fan
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سپرى و نيست و فانى و زايل . و زوال ضد بقا . و دار فنا : اين جهان . و فنا شدن :
سپرى شدن و نيست گشتن و زايل شدن و مردن .
و فناى عالم : زوال عالم . و فنا كردن :
سپرى كردن و نيست كردن و زايل كردن و نابود كردن و معدوم كردن .
فنا
(
fan
) ا . ع . ج . فناة . و نام كوهى .
فنأ
(
fana '
) ا . ع . بسيارى و افزونى .
فناء
(
fan '
) م . ع . فنى فناء ( از باب سمع و فتح ) : سپرى شد و معدوم گشت و نيست شد . و فنى فلان : كلانسال شد فلان و پير گشت .
فناء
(
fan '
) ا . ع . معدومى و نابودى و نيست شدگى .
فناء
(
fen '
) ا . ع . گرداگرد . و فناء الدار : پيشگاه فراخ سراى . ج : افنية و فنى (
foniyy
) .
فناء
(
fann '
) ص . ع . شجرة فناء :
درخت بسيار شاخ .
فناپذير
(
fan - pazir
) ص . پ . ناپايدار و فانى .
فناة
(
fan t
) ا . ع . گاو و يا گاو كشت .
ج : فنوات . و سگ انگوو و يا بار درختى سخت سرخ . ج : فنا .
فناخر
(
fan xer
) ص . ع . بزرگ جثه .
فناخر
(
fon xer
) ص . ع . كسى كه سوراخ بينى را از باد پر كند .
فناخرة
(
fon xerat
) ص . ع . مؤنث فناخر . و زنى كه در رفتار گرد مىگردد .
فناديد
(
fan did
) ع . ج . فندأية (
fanda'yat
) .
فنادير
(
fan dir
) ع . ج . فندير .
فنار
(
fan r
) ا . پ . منار و مناره .
فناروز
(
fan ruz
) ا . پ . نام موضعى در سمرقند كه شراب بسيار نيكو دارد .
فناطيس
(
fan tis
) ع . ج . فنطيس (
fantis
) .
فنان
(
fann n
) ا . ع . گورخر كه رفتار گوناگون دارد .
فنانيدن
(
fan nidan
) ف م . پ . توقف كردن در ميان حرف زدن . و درنگ كردن در بين كارى كردن و با تدبر و تأمل و احتياط كارى كردن .
فنائق
(
fan 'eq
) ع . ج . فنيقة .
فنة
(
fannat
) ا . ع . ساعت . و مدت .
و مدت اندكى از روزگار و زمان كم .
فنة
(
fonnat
) ا . ع . گياه بسيار .
فنتق
(
fontoq
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - منزلگاه . و كاروانسرا .
فنج
(
fanj
) ا . پ . فتق و دبه خايگى .
و فنج ماده : فتق زن . و دبه خايه و مفتوق و زشت و قبيح .
فنج
(
fonj
) ا . پ . دبه خايه و مفتوق .
و فتق و دبه خايگى . و نام شهرى در ملك زنگبار .
فنج
(
fanaj
) ا . پ . مارى كه آزار به كسى نرساند .
فنج
(
fanaj
) ا . ع . - مأخوذ از فنك فارسى و بمعنى آن .
فنج
(
fonoj
) ا . ع . كسانى كه صحبت آنها را ناخوش دارند .
فنجا
(
fanj
) ا . پ . خميازه و دهن