فورة
(
favrat
) ا . ع . فورة الجبل :
روى كوه و پشت آن . و فورة الحر :
سختى گرما و جوشش آن . و فورة العشاء :
بعد از نماز خفتن .
فورة
(
furat
) ا . ع . آماسى در خردگاه دست و پاى ستور كه چون آن را مالش دهند پراكنده شود و باز فراهم گردد و ستور را لنگ كند . و نيز فورة : آهو بره .
فؤرة
(
fo'arat
) ا . ع . فورة و آماس خردگاه دست و پاى ستور .
فوردجان
(
furdaj n
) و فوردگان (
furdag n
) و فورديان
(
furdiy n
) ا . پ .
خمسهء مسترقه كه بر پنج روز آخر آبان ماه كه مجموع ده روز شود افزايند و در اين ايام جشنهاى بزرگ گيرند و آفتاب در آن وقت در برج عقرب مىباشد .
فوردين
(
furdin
) و (
favardin
) ا . پ . ماه اول از سال كه فروردين گويند .
فورغون
(
furqun
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - گردون و اراده و باركش .
فورك
(
furak
) ا . پ . نام دختر پادشاه كنوج كه زن بهرام گور بود .
فورموى
(
fur - movy
) و (
fur - muy
) ص . پ . كسى كه مويهاى آن تيره رنگ مايل بسرخى بود . و مويهاى خرمائى رنگ .
فوريان
(
furiy n
) ا . پ . اولاد راى قور . و مردم شهر فور .
فوريه
(
fevriye
) ا . پ . نام ماه دويم از سال مردم فرانسه .
فوز
(
favz
) ا . ع . نجات . و هلاك .
و فيروزى بخير و نيكى .
فوز
(
favz
) م . ع . فاز فوزا ( از باب نصر ) : رهائى يافت . و بخير و نيكى فيروزى يافت و به مقصد رسيد . و هلاك گرديد . و فاز به : ظفر يافت و فيروزى يافت بر آن .
و فاز منه : نجات يافت از آن .
فوز
(
favz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فتح و فيروزى و ظفر . و برترى . و نجات و رهائى و پناه و ملجأ . و خلاص . و عافيت و رستگارى . و رسيدن به مقصد .
فوز
(
fuz
) ا . پ . حمله و هجوم و يورش .
و غلبه و چيرگى . و سختى و تندى . و آروغ .
و صدائى كه در هنگام جماع از كسى برآيد .
فوز
(
fuz
) و (
fuze
) ا . پ . پوز و پوزه و پيرامون دهان از جانب بيرون خواه از انسان و يا ديگر حيوانات .
فوزى
(
favzi
) ص . پ . منسوب بفوز .
و مظفر و منصور .
فوژان
(
fuj n
) ا . پ . فرياد و فغان و بانگ . و صداى هولناك .
فوشنج
(
fucanj
) ا . پ . نام قريهاى نزديك هرات كه پوشنگ نيز گويند .
فوشنه
(
fucene
) ا . پ . قسمى از سماروغ كه در جاهاى نمناك رويد .
فوضوضاء
(
favzuza '
) و فوضوضى (
favzuz
) ا . ع . امرهم فوضوضاء بينهم يعنى مختلفاند در آن كار و هر يك از ايشان تصرف مىكند آنچه را كه مر ديگرى راست .
و كذا : امرهم فوضوصى بينهم .
فوضى
(
favz
) ص . ع . قوم فوضى :
گروه متساوى كه ميان آنها رئيس و بزرگتر نباشد . و گروه متفرق و پراكنده و گروه در همديگر آميخته . و نعام فوضى : شتر مرغان درهم آميخته .
فوضى
(
favz
) ا . ع . امرهم فوضى بينهم . مر . فوضوضاء .
فوط
(
fovat
) ع . ج . فوطة (
futat
) .
فوطة
(
futat
) ا . ع . جامهاى كه از سند آرند . و چادر نگارين . ج : فوط (
fovat
) .
فوطه
(
fute
) ا . پ . قسمى از جامهء منقش هندى كه بجاى ازار بر كمر بندند . و كمربند و لفافهاى مر اندام را كه زنهاى ترك در حمام پوشند . و خزانهء ماليات و خراج . و خريطه .
و خايه و بيضه .
فوطهدار
(
fute - d r
) ا . پ . خزانهدار و نقاد و صراف .
فوظ
(
favz
) ا . ع . مرگ . يق : حان فوظه : رسيد مرگ او .
فوظ
(
favz
) و فوظان
(
favaz n
) م . ع . فاظ فوظا و فواظا و فوظانا ( از باب نصر ) : بمرد . مر . فيظ .
فوعة
(
fav'at
) ا . ع . بوى خوش . و حرارت . و تيزى زهر . و اول شب و روز .
فوغ
(
favq
) م . ع . فاغت الرائحة فوغا ( از باب نصر ) : دميد آن بوى .
فوغ
(
favaq
) ا . ع . ستبرى دهن .
فوغ
(
favaq
) م . ع . دميدن بوى ( و الفعل من سمع ) .
فوغة
(
favqat
) ا . ع . دميدگى بوى خوش .
فوف
(
favf
) ا . ع . مثانهء گاو .
فوف
(
favf
) م . ع . فاف فوفا ( از باب نصر ) : خواست چيزى را و سؤال كرد .
و هو يفوف به فوفا اى يساله شيئا فيقول بظفر ابهامه على ظفر سبابته و لا هذا يعنى از او چيزى مىخواهد كه نيست . و ما فاف عنى بخير و لا زنجر يعنى نخواست چيزى را .
فوف
(
fuf
) و (
favf
) ا . ع . سپيدى كه بر ناخن نوجوانان پيدا گردد .
فوف
(
fuf
) ا . ع . سپيدى مغز دانهء خرما .
و پوست سرخ دانهء خرما . و پوست دل خرمابن و هر پوستى . و نوعى از چادرهاى يمانى .
و قطعههاى پنبه . و در شعر بعضى : شكوفه .
و چيز اندك . يق : ما ذاق فوفا . و ما اغنى عنى فوفا اى شيئا .