فوته
(
fute
) ا . پ . لنگ و ازار نادوخته .
و لنگى كه در حمام جهة ستر عورت بر كمر بندند .
فوتى
(
favti
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرگ . و اموال شخصى كه بدون وارث شرعى مرده باشد و دولت آنها را ضبط نمايد .
فوتى نامه
(
favti - n me
) ا . پ . فهرست مقتولين .
فوج
(
favj
) ا . ع . گروه . ج : فووج .
و افواج . ج ج : افاوج و افاويج .
فوج
(
favj
) م . ع . فاج المسك فوجا ( از باب نصر ) : دميد بوى مشك .
و فاج النهار : سرد گرديد روز .
فوج
(
favj
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گروه و فرقهء وسيع و جمعيت بسيار . و جوخ .
و لشكر و رساله و سپاه . و گروهى از لشكر پياده از هشتصد تا هزار و هزار و دويست كه دخ نيز گويند .
فوجدار
(
favj - d r
) ا . پ . صاحب منصبى از سپاهيان كه يك يا چندين فوج بوى سپرده باشند . و رئيس محاكمات كه استنطاق مطالب مقصر را مىكند .
فوجدارى
(
favj - d ri
) ا . پ . خدمت و حكومت فوج .
فوج فوج
(
favj - favj
) م ف . پ . گروه گروه و دخ دخ .
فوجى
(
favji
) ص . پ . منسوب بفوج .
فوح
(
favh
) م . ع . فاح المسك فوحا و فيحا و فووحا و فوحانا و فيحانا ( از باب نصر و ضرب ) : دميد بوى مشك . و كذا : فاح الطيب ، و لا يقال فى الكريهة ، او عام . و فاحت القدر : جوشيد آن ديگ . و فاحت الشجة : خون برآورد آن زخم . و فاحت الغارة : فراخ شد تاراج . و فاحت الريح . مر . فوخ .
فوح
(
favh
) ا . ع . خوشبوئى و عطر .
ج : افواح . و بوى خوش . و چيز خوشبو و معطر . ج : فوحات .
فوحات
(
favh t
) ع . ج . فوح (
favh
) .
فوحان
(
favah n
) م . ع . فاح فوحا و فوحانا . مر . فوح (
favh
) .
فوخ
(
favx
) م . ع . فاخت الريح فوخا و فوخانا ( از باب نصر ) : دميد باد . و فاخ الرجل عند البول : برآمد از آن مرد باد هنگام شاش كردن خواه با صدا و يا بىصدا . و كذا : فاخت الدابة ، و قيل :
فاخت الريخ ( بالمعجمة ) اذا كان لها صوت ، و بالمهملة : بلا صوت . و قولهم : كل بائلة تفوخ :
هر زن بولكنندهاى باد با صدا از وى خارج مىگردد .
فوخان
(
favax n
) م . ع . فاخ فوخا و فوخانا . مر . فوخ (
favx
) .
فود
(
favd
) ا . ع . بزرگتر و معظمتر موى سر متصل به گوش . و كرانهء سر . و ناحيه . و تنگبار و عدل . و جوال . و گروه . ج : افواد .
فود
(
favd
) م . ع . فاد الشيئ فودا ( از باب نصر ) : آميخت آن چيز را . و فاد فلان : بمرد فلان . و فاد المال : رفت آن مال و يا پائيد و ثابت ماند .
فود
(
fud
) ا . پ . پود مقابل تار يعنى ريسمانى كه جولاهگان در پهناى كار بافند .
فودان
(
favd ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو كرانهء سر . يق : بدا الشيب بفوديه :
ظاهر شد پيرى در دو كرانهء سر او . و قعد بين الفودين : بر نشست در ميان دو عدل از بار . و له فودان : مر او راست دو بزرگتر و معظمتر موى سر متصل به گوش .
فودج
(
favdaj
) ا . ع . هوده ( لغة فى هودج ) . و مركب عروس . و بن ران ماده شتر .
و ماده شترى كه بن ران وى فراخ باشد .
فوده
(
fude
) ا . پ . خمير خشكى كه از آن آبكامه سازند .
فوذنج
(
fuzanej
) ا . ع . مأخوذ از پودنهء فارسى و بمعنى آن .
فور
(
favr
) ا . ع . جوشش . و شتابى .
و روش و وجه . و رجع من فوره :
بشتاب برگشت پيش از آنكه آرام گيرد . و على الفور و يا فى الفور : وقت حاضر بدون درنگ . يق : الشعفة على الفور .
فور
(
favr
) م . ع . فار الماء فورا و فوورا و فورانا ( از باب نصر ) : جوشيد آب از چشمه و جز آن و روان گرديد . و فارت القدر : جوشيد ديگ . و فرته انا : به جوش آوردم من آن را ( لازم و متعدى ) . و فار الميزان فورا : ساختم براى آن ترازو فيارين را . مر . فوران .
فور
(
fur
) ع . ج . فائر .
فور
(
fur
) ا . پ . رنگ سرخ كمرنگ . و نام راى كنوج از رايان هند كه سكندر مقدونيائى وى را كشت .
فؤر
(
fo'ar
) ع . ج . فار (
fa'r
) .
فورا
(
favran
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بشتاب و بدون درنگ و بدون تامل و در همان وقت و در حال و بلافاصله و به زودى و شتابان .
فوران
(
fur n
) ا . پ . نام شهر كنوج در هندوستان .
فوران
(
favar n
) م . ع . فار العرق فورانا ( از باب نصر ) : جوشيد آن رگ و برجست . و فار المسك فوارا و فورانا : دميد بوى آن مشك . و فار فائره : جوشيد كينه و خشم او . و فار فورا و فوورا و فورانا . مر . فور (
favr
) .
فوران
(
favar n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جوشش .
فورانيان
(
fur niy n
) ا . پ . مردمان شهر فوران .