تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2592

مساهمون:

ص٢٥٩٢

فواشى

(
fav ci
) ا . ع . ستوران پراكندهء در چراگاه . الحديث : ضموا فواشيكم حتى تذهب فحمة العشاء .

فواصخ

(
fav sex
) ع . ج . فاصخة .

فواصل

(
fav sel
) ع . ج . فاصلة .

فواصل

(
fav sel
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فاصله‌ها . و فواصل كلام : توقف گاههاى كلام .

فواض

(
fav zz
) ع . ج . فاضة (
f zzat
) .

فواضح

(
fav zeh
) ع . ج . فاضحة .

فواضل

(
fav zel
) ا . ع . نعمتهاى بزرگ و سترگ و نيكوترين و خوب‌ترين نعمتها . و فواضل المال : كرايه ، و از اين جاست كه چون شتران دور روند گويند : قلت فواضله .

فواضل

(
fav zel
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى فاضل و زيادتى و افزونيها . و فواضل حساب : افزونيهاى حساب .

فواطم

(
fav tem
) ع . ج . فاطمة .

فواظ

(
fov z
) م . ع . فاظ فوظا و فواظا . مر . فوظ (
favz
) .

فواق

(
fav q
) م . ع . فاق فوقا و فواقا . مر . فوق .

فواق

(
fav q
) و (
fov q
) ا . ع . هنگام ميان دو دوشيدن شترچه در حين دوشيدن همين‌كه شير كم شود بچه را بپستان شتر رها كرده تا يك دو مك بزند و پستان رگ نموده دوباره مشغول دوشيدن شوند . و نيز آن مدت كه فاصلهء ما بين گشادن و بستن دست باشد در وقت دوشيدن . و نيز شير ماده شتر باهل . ج : افوقة و وافقة . قوله تعالى :
ما لَها مِنْ فَواقٍ
قرى بالفتح و الضم الى ما لها من نظرة و راحة و افاقة . و قولهم : ما اقام عنده الا فواقا : درنگ نكرد در نزد او مگر به قدر يك دو مك زدن بچه شتر پستان را . الحديث : العيادة قدر فواق ناقة .

فواق

(
fov q
) ا . ع . هكهكه . و هكهكهء وقت جان كندن . و مرد بلند قامت مضطرب و برهم اندام .

فواق

(
fov q
) م . ع . فاق فواقا ( از باب نصر ) : هكهكه عارض شد او را و فواق زد . و فاق بنفسه فواقا و فووقا : نزديك مردن رسيد و يا بمرد و جان داد . و فاقت الناقة : فراهم آمد فيقة در پستان آن ماده شتر .

فواق

(
fov q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هكهكه و سكسكه و زغگك و سجك و زغنگ و گليچه و نيوشه و هلك و هكك نيز گويند . و فواق شيشه : قلقل شيشه وقتى كه مايعى از آن خارج كنند . و فواق زدن : زغنگيدن .

فؤاق

(
fo ' q
) ا . ع . فواق و هكهكه .

فؤاق

(
fo ' q
) م . ع . فاق فؤاقا ( از باب فتح ) : فواق زدوزغگيد .

فواقا فواقا

(
fov qan - fov qan
) ع . بفاصله .

فواقع

(
fav qe '
) ع . ج . فاقعة .

فواكه

(
fav keh
) ع . ج . فاكهة .

فواكه

(
fav keh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميوه‌ها .

فوال

(
favv l
) ا . ع . باقلا فروش .

فوالج

(
fav lej
) ع . ج . فالج .

فوالع

(
fav le '
) ع . ج . فالعة .

فوايت

(
fav yet
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى تلف و گم شده . و وقتهاى تلف شده و ضايع گشته .

فوايح

(
fav yeh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بويها و عطرها .

فوائد

(
fav 'ed
) ع . ج . فائدة .

فوايد

(
fav yed
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سودها و حاصلها و منفعتها . و ترقيها . و ظفرها . و انعامها و احسانها . و آگاهيها . و فوايد عميمه : منافع عامه و منفعتى كه همه كس از آن سود برد . و فوايد بسيار داشتن : بدست آوردن منافع بسيار .

فوائه

(
fav 'eh
) ع . ج . فوهة . (
fovvahat
) .

فوب

(
fub
) ا . پ . فوت .

فوة

(
fovvat
) ا . ع . روناس .

فوت

(
favt
) ا . ع . شكاف ميان دو انگشت . ج : افوات . و هر چيزى كه ديده شود و به شخص نرسد . يقال : هو منى فوت الرمح يعنى هرگز به من نمىرسد . و درشتم و نفرين گويند : جعل الله رزقه فوت فمه او فوت يده يعنى روزى او را خداوند بوى نشان دهد و در دست و يا دهن او برساند و هرگز نخورد .

فوت

(
favt
) م . ع . فات فوتا و فواتا . مر . فوات .

فوت

(
favt
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرگ . و ترك . و اتلاف . و فوت شدن : مردن . و ترك شدن . و گذشتن . و گم شدن . و فوت كردن : مردن . و فوت گرفتن : دعوت بمرگ كردن و مرگ طلبيدن .

فوت

(
fut
) ا . پ . بادى كه پس از دعا خواندن جهة چشم زخم و جز آن از دهن برآرند . و نيز بادى كه جهة بيرون آوردن چيزى كه در چشم افتاده باشد به زور دميده از دهن برآرند . و نيز بادى كه جهة روشن كردن آتش از دهن بدمند .

فوت شده

(
favt - code
) ص . پ . مرده و مهتوك ضد زنده و ميت و بيجان و هلاك شده . و پايمال شده . و ترك شده . و گذشته . و غفلت شده و اهمال شده . و گم شده .

فوتنج

(
futanej
) ا . ع . مأخوذ از پودنهء فارسى و بمعنى آن .