كاروانسرا . و منزلگاه . و فندق الحسين :
نام موضعى .
فندقه
(
fendoqe
) ا . پ . كمان گروهه .
فندل
(
fandal
) ا . پ . بند . و چيزى كه بدان در را بندند .
فندلة
(
fandalat
) ا . ع . نام پدر ابو بكر و زير و كاتب پسر ابو محمد .
فندير
(
fendir
) و فنديرة (
fendirat
) ا . ع . پاره و تودهء بزرگ از خرما . و سنگ بزرگ بيرون جستهء از كوه و يا از سر كوه . ج : فنادير .
فنديره
(
fendire
) ا . پ . سنگ بزرگ و گردى كه از سر كوه بغلطانند .
فنزج
(
fanzaj
) ا . ع . - مأخوذ از پنجهء فارسى - يك نوع رقصى كه جمعى دست يكديگر را گرفته برقصند .
فنزر
(
fanzar
) ا . ع . خانهاى كه درازى آن نزديك شصت گز باشد و بر يك ديرك ساخته شده جهة طلايه و ديدبانى .
فنس
(
fanas
) ا . ع . نياز و حاجت كه شخص خود را به خاك چسپانيده خوار سازد .
فنشخة
(
fancaxat
) م . ع . فنشخ فنشخة : مانده گرديد . و فنشخ بين الرجلين : پاها را از هم جدا داشت هنگام شاشيدن . و فنشخ عن الامر : درنگ كرد و سپس ماند در آن كار . و فنشخ الرجل : پير و كلانسال گرديد آن مرد .
فنطاس
(
fent s
) ا . ع . حوض كشتى كه در آن آب كم كم آمده جمع گردد . و آوندى ساختهء از چوب كه آب مشروب را بدان حمل كنند . و كاسهاى كه آب شيرين بدان بخش نمايند .
فنطافلون
(
fant felun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گياهى كه پنج انگشت گويند .
فنطليس
(
fantalis
) ا . ع . سر نرهء بزرگ .
فنطيس
(
fentis
) ا . ع . مرد ناكس و لئيم از جانب ولادت . و مرد پهن بينى . و بينى فراخ سوراخ گسترده سر . و نره . ج :
فناطيس .
فنطيسة
(
fentisat
) ا . ع . گرگ . و بينى خوك . و هو منيع الفنطيسة : او استوار راى و داراى دانش و صاحب ننگ و عار است .
فنع
(
fana '
) ا . ع . نيكوئى و خير و جوانمردى و كرم و مردمى . و فزونى . و نيكوئى آوازه . و تيزى بوى مشك . و مسك ذو فنع : مشك تيز بوى .
فنع
(
fana '
) م . ع . فنع فنعا ( از باب سمع ) : افزون و بسيار گرديد مال او و باليد .
فنع
(
fane '
) ص . ع . مرد بسيار مال و توانگر . و نيز افزون و باليده .
فن فريب
(
fan - farib
) ص . پ . هنرمند .
و حيله باز .
فن فريبى
(
fan - faribi
) ا . پ . هنر و صنعت . و حيله و مكر .
فنفنة
(
fanfanat
) م . ع . فنفن الرجل ابله فنفنة : پراكنده كرد آن مرد شتران خود را از كسالت .
فنق
(
fonoq
) ص . ع . جارية فنق :
دختر ناز پرورد نازك اندام . و ناقة فنق :
ماده شتر جوان فربه .
فنق
(
fonoq
) ا . ع . ج . فنيق .
فنقع
(
fanqa '
) ا . ع . مرگ .
فنقع
(
fonqo '
) ا . ع . موش .
فنقعة
(
fanqa'at
) و (
fonqa'at
) ا . ع .
سرين . و دبر .
فنقور
(
fonqur
) و فنقورة
(
fonqurat
) ا . ع . سوراخ كون .
فنك
(
fank
) ا . ع . ستم و تعدى . و لجاج . و چيرگى و غلبه . و دروغ .
فنك
(
fank
) و (
fanak
) ا . ع . چيز شگفت و عجب .
فنك
(
fenk
) ا . ع . در و باب .
فنك
(
fenk
) و (
fonk
) ا . ع . پارهاى از شب و ساعتى از شب .
فنك
(
fanak
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - دله كه پوستين وى بهترين و گرانمايهترين پوستينها است . ج : افناك .
فنك
(
fanak
) م . ع . فنك فى الطعام فنكا و فنوكا ( از باب سمع ) : پيوسته خورد طعام را و چيزى از آن باز نماند و ننگ نداشت . مر . فنوك .
فنك
(
fanak
) ا . پ . راسو . و دله .
و سگ آبى . و جانورى بسيار موى كه از پوستش پوستين سازند . و نوعى از پوست كه از سنجاب گرمتر و از سمور سردتر است . و نيز فنك :
زلو . و يك نوع فانوسى مر شبروان و دزدان را كه زياد و كمى روشنى آن اختيارى است .
فنگ
(
fang
) ا . پ . فلاكت و پريشانى و بىسرو سامانى . و حنظل .
فنن
(
fanan
) ا . ع . شاخ درخت . و شاخهء باريك نرم . ج : افنان و افانين .
فنو
(
fanav
) ا و ص . پ . فريب و غرور .
و غدر و حيله و مكر . و رضا و تسليم .
و ساكن . و فريفته . و مغرور .
فنواء
(
fanv '
) ص . ع . امراة فنواء :
زن بسيار موى و انبوه موى . و شجرة فنواء : درخت بسيار شاخ فراخ سايه .
فنود
(
fanud
) و (
fonud
) ا . پ . توقف و تانى در گفتار و رفتار . و گريه و ناله و زارى .
فنودن
(
fonudan
) ف ل و م . پ . فريفتن .
و فريفته شدن و مغرور گرديدن . و توقف كردن در ميان گفتار و رفتار . و آرام گرفتن . و آرام كردن . و پرداختن . و بانجام رسانيدن . و غافل شدن . و سست گشتن .