فلو
(
felv
) ا . ع . كره خر و كره اسب يك ساله و يا از شير باز كرده . ج : افلاء .
فلو
(
falovv
) و (
folovv
) ا . ع . خركره و اسبكرهء يك ساله و يا از شير باز كرده .
ج : فلاوى .
فلو
(
folovv
) ع . ج . فلاة .
فلوات
(
falav t
) ع . ج . فلاة .
فلوة
(
felvat
) ا . ع . خر كرهء ماده و اسب كرهء ماده و يا از شير باز كرده . ج : فلاء .
فلوة
(
falovvat
) و (
folovvat
) ا . ع .
خر كرهء ماده و اسب كرهء ماده و يا از شير باز كرده . ج : فلاوى (
fal v
) .
فلوت
(
falut
) ص . ع . كساء فلوت :
گليم خرد كه چون كسى ويرا پوشد از هر دو سو نتواند آن را برگرداند .
فلوج
(
foluj
) ع . ج . فلج (
falj
) و فلج (
felj
) .
فلوج
(
falluj
) ا . ع . كاتب و نويسنده .
و نام موضعى .
فلوجة
(
fallujat
) ا . ع . دهى كه در سواد شهر باشد . و زمين كه صلاحيت زراعت داشته باشد . ج : فلاليج . و نام موضعى در عراق .
فلوح
(
foluh
) ع . ج . فلح (
falh
) .
فلوره
(
folure
) و فلوزه
(
foluze
) ا . پ . ستون و يا چوبى كه بر روى آن سقف خانه را بنا مىكنند .
فلوس
(
folus
) ع . ج . فلس (
fals
) .
فلوس
(
folus
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پول خرد رايج مملكت و پول سياه . و پشيز ماهى . و ميخهاى سرپهن لگام و صندوق و جز آن . و مغز خيار شنبر .
فلوسدار
(
folus - d r
) ص . پ .
هر چيز كه داراى فلس و پشيز بود مانند ماهى و جز آن .
فلوس ماهى
(
folus - m hi
) ا . پ .
نام گياهى .
فلوع
(
falu '
) ص . ع . سيف فلوع :
شمشير بران . ج : فلع (
fol '
) .
فلوع
(
folu '
) ع . ج . فلع (
fal '
) و فلع (
fel '
) .
فلوق
(
faluq
) ص . ع . لبن فلوق :
شير خفتهء دفزك شده .
فلوق
(
foluq
) ع . ج . فلق (
falq
) .
فلول
(
folul
) ع . ج . فل (
foll
) .
فلون
(
foluna
) ع . ج . فل . يق : يا فلون يعنى اى فلانها . مر . فلان .
فله
(
fale
) و (
falle
) ا . پ . آغوز و شير حيوان نوزائيده . و ماست تازه بسته شده و گور ماست .
فلهد
(
falhad
) و (
folhod
) ا . ع .
كودك گرد اندام خوبروى فربه نزديك ببلوغ رسيده .
فلهذا
(
faleh z
) پ . - كلمهء تعليل مأخوذ از تازى - يعنى پس به اين جهت . و زيرا و بنابرين .
فلهم
(
falham
) ا . ع . چاه فراخ . و ما كوى نساجى . و فرج زن .
فلهود
(
folhud
) ا . ع . كودك گرد اندام خوبروى فربه نزديك ببلوع رسيده .
فلى
(
faly
) م . ع . فلاه بالسيف فليا ( از باب ضرب ) : زد سر او را بشمشير . و فلا راسه : شپش جست در سر او . و فلى الشعر : نيكو فكر كرد در شعر و معانى غريب برآورد . و فلا فلانا فى عقله : آزمود فلان را در عقل و خرد وى .
فلى
(
fal
) م . ع . فلى فلى ( از باب سمع ) : بريده و منقطع گرديد .
فلى
(
foll
) ا . ع . لشكر هزيمت يافته و شكست خورده .
فلى
(
foliyy
) و (
feliyy
) ع . ج . فلاة .
فلية
(
felliyyat
) ا . ع . زمينى كه باران سال وى نرسد تا آنكه باران سال آينده به آن رسد . ج : فلالى (
fal liyy
) .
فليته
(
falite
) ا . پ . فتيله . مر . فتيله .
فليتهدار
(
falite - d r
) ا و ص . پ .
تفنگ فتيلهاى . و هر چيز كه داراى فتيله باشد .
و نوعى از جامه .
فليج
(
falij
) ص . ع . كسى كه فاصلهء ما بين دندانهاى وى زياد باشد .
فليجة
(
falijat
) ا . ع . يك تخته از دامنهاى خيمه .
فليحة
(
falihat
) ا . ع . برگ درخت آتش زنه چون شكافته گردد .
فليدن
(
falidan
) ف ل و م . پ . بد دل شدن و ترسناك گشتن و دل بد كردن . و به زور و عنف چيزى گرفتن .
فليدن
(
falidan
) و (
felidan
) ف م . پ .
چيزى به زور و عنف در جائى فرو كردن چنان كه ريش گردد و زخم شود .
فليفس
(
felifos
) ا . پ . نام پدر اسكندر مقدونيائى .
فليقله
(
folayfale
) ا . پ . بار درخت عود .
فليق
(
faliq
) ا . پ . پيلهء ابريشم .
فليق
(
faliq
) ا . ع . كار شگفت . و بلا و سختى . و رگى كه بر گردن بلند برآيد . و رگى در بازو . و مغاكى پيش حلقوم شتر .
و نام دهى در طايف .
فليق
(
follayq
) ا . ع . شفتالوئى كه از هسته جدا گردد .
فليقة
(
faliqat
) ا . ع . بلا و سختى . و زن اندك موى . و كار عجيب . و قولهم : يا للفليقة : در تعجب در امر عجيبى گويند .
فليل
(
falil
) ا . ع . دندان نشتر شتر شكسته شده . و گروه و جماعت . و ليف خرما .
فليل
(
falil
) ص . ع . سيف فليل :
شمشير با رخنه .