فقاع
(
foqq '
) ا . ع . شراب خام كه از جو و از مويز و جز آن سازند . و هر شرابى كه كف كند . و گياهى كه چون خشك گردد سخت گشته و شبيه بسرون شود . و نيز حباب آب . ج : فقاقيع .
فقاعة
(
faqq 'at
) ا . ع . حباب آب و شراب .
فقاعى
(
foq 'iyy
) ص . ع . در مبالغه گويند :
اصفر فقاعى يعنى زرد بسيار زرد .
فقاعى
(
foqq 'iyy
) ا . ع . فقاع فروش و آبجو فروش . و كسى كه دو شاب مخلوط ببرف مىفروشد .
فقاق
(
faq q
) ا . ع . مرد گول بىهوده گوى .
فقاق
(
faq q
) ا . ع . ج . فقاقة (
faq qat
) .
فقاقة
(
faq qat
) ص . ع . رجل فقاقة :
مرد گول بيهوده گوى .
فقاقة
(
faq qat
) ا . ع . يك نوع مرغى .
ج : فقاق (
faq q
) .
فقاقيع
(
faq qi '
) ع . ج . فقاع (
foqq '
)
فقام
(
feqam
) م . ع . مفاقمة و جماع كردن .
فقامة
(
faq mat
) م . ع . فقم الامر فقامة ( از باب كرم ) : بزرگ گرديد آن كار و دشوار گشت .
فقاه
(
feq h
) م . ع . مفافهة و يا يكديگر بحث كردن در علم فقه .
فقاهة
(
faq hat
) م . ع . فقه الرجل فقاهة ( از باب سمع و كرم ) : فقيه گرديد آن مرد و داناى بعلم شريعت شد . و فقه بالشيئ :
دانست آن چيز را و دريافت . و قيل . فقه فقاهة ( از باب كرم ) : اذا صار الفقه له سجية .
فقاهة
(
faq hat
) ا . ع . دريافت . يق للشاهد : كيف فقاهتك لما اشهدناك ؟
قال الزمحشرى : و لا يقال فى غيره .
فقاهت
(
faq hat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دانشمندى بعلم شريعت .
فقائر
(
faq 'er
) ع . ج . فقيرة .
فقائه
(
faq 'eh
) ع . ج . فقيهة .
فقح
(
faqh
) م . ع . فقح الجرد فقحا ( از باب فتح ) : چشم باز كرد توله سگ . و فقح فلانا : زد بر كون فلان . و فقح الشيئ : سفوف ساخت آن چيز را . و فقح النبات : گل كرد آن گياه و رنگين گرديد گل آن .
فقح
(
faqh
) ا . ع . كون و دبر .
فقحة
(
faqhat
) ا . ع . گل و شكوفهء گياه . و پنجهء دست . و حلقهء سوراخ كون .
و حلقهء فراخ سوراخ كون . و كمربند احرام .
و منديل احرام . ج : فقاح (
feq h
) .
فقحل
(
faqhal
) ا . ع . نام گروهى از تازيان .
فقحل
(
foqhol
) ا . ع . زود خشم و سريع الغضب .
فقحلة
(
faqhalat
) م . ع . فقحل الرجل فقحلة : زود و بىجا خشم كرد آن مرد و غضب نمود .
فقخ
(
faqx
) م . ع . فقخ فقخا و فقاخا .
مر . فقاخ .
فقد
(
faqd
) ا . پ . گياهى دوائى كه پنج انگشت نيز گويند . و تخم پنج انگشت .
فقد
(
faqd
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فقدان و گم كردگى . و گم شدگى .
فقد
(
faqd
) ا . ع . نام گياهى . و شراب مويز و يا شراب عسل و يا شراب كشوث .
فقد
(
faqd
) م . ع . فقده فقدا و فقدانا و فقدانا و فقودا ( از باب ضرب ) :
گم كرد آن را .
فقد
(
fa - qad
) ع . يعنى پس بتحقيق و البته و محققا .
فقدان
(
feqd n
) و (
foqd n
) م . ع . فقد فقدا و فقدانا و فقدانا . مر . فقد (
faqd
) .
فقدان
(
foqd n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گم كردگى . و گم شدگى . و تلف .
و حرمان . و نقصان . و زيان . و نيست شدگى .
و قصور . و نقص .
فقدد
(
foqdod
) ا . ع . شرابى كه از مويز و يا عسل و يا كشوث سازند .
فقر
(
faqr
) ا . ع . درويشى . و اندوه .
ج : فقور (
foqur
) . و حرص و آز . و قولهم : سد الله وجوه فقره : بند گرداند خداى راههاى احتياج ويرا و توانگر گرداند او را .
فقر
(
faqr
) ا . ع . ج . فقرة (
faqrat
) .
فقر
(
faqr
) م . ع . فقر المكان فقرا ( از باب نصر و ضرب ) : كند آن جاى را .
و فقر الخرز : سوراخ كرد آن مهره را تا برشته كشد . و فقر انف البعير : تا استخوان بريد بينى آن شتر را تا آن را مهار كرده و رام گرداند . و فقر المهر : قوت گرفت آن كره اسب و هنگام آن رسيد كه بر وى سوار شوند . و نيز فقر : پشت شكستن . و فقر فلان فقرا ( از باب كرم ) : درويش گرديد فلان .
فقر
(
faqr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درويشى و گدائى و تنگدستى و افلاس و احتياج و پريشانى . و فقر و فاقه : مفلسى و گرسنگى .
فقر
(
foqr
) ا . ع . پهلو و كرانه . ج :
فقر (
foqar
) . و درويشى ( لغة فى الفقر ) .
فقر
(
faqer
) ص . ع . شكسته استخوان پشت .
فقر
(
feqar
) ع . ج . فقرة (
feqrat
) .
فقر
(
foqar
) ع . ج . فقرة (
foqrat
) .
فقر
(
foqor
) ع . ج . فقير .
فقرا
(
foqar
) ا . پ . - مأخوذ از تازى -